Paniek

Voor ik gisteravond ging slapen, voelde ik steken in mijn hart. Bij diep inademen -voor zover ik dat nog kan- en bij hoesten, voelde ik een stekende pijn. De pijn was niet van dien aard dat ik me grote zorgen maakte maar het viel me wel op.
Om iets na twaalven ben ik gaan slapen. Na diep geslapen te hebben werd ik om 5:05 uur wakker. Er gingen drie dingen door m’n hoofd; nodig plassen, heel kortademig en steken in m’n hart. Lichte paniek sloeg toe. Inmiddels happend naar adem heb ik snel de neusbril opgedaan om zuurstof via de neusgaten toe te dienen. De kraan op de zuurstoffles draaide ik open tot 1 liter. Plassen deed ik daarna in de fles. Ondanks dat het happen naar lucht minder werd, bleef ik kortademig en de steken in mijn hart bleven. “Rustig Hansje, rustig”, sprak ik mezelf in gedachten toe maar nee hoor, de lichte paniek sloeg om in paniek.

De saturatie- en hartslagmeter klem je op een vinger om te meten.

Bella…, Bella!…, BELLA!! Gelukkig werd ze wakker en ze haalde haar oordoppen uit haar oren. Onmiddellijk kreeg ik haar aandacht en wist ze mij tot rust te manen. “Ik bespeurde enige paniek”, zei Anna. De paniek verdween toen ik er met Anna over kon praten. Ik werd rustiger en mijn ademhaling kon weer onder controle gebracht worden. De steken in mijn hart werden door ons als niet direct schadelijk of levensbedreigend afgedaan. De zuurstoftoediening werd weer gestopt en de saturatie (zuurstofopname in het bloed) bleef nu hoog genoeg om zonder zuurstof verder te gaan. Beiden konden we hierna weer gaan slapen. We hadden nog wel twee uurtjes te gaan eer de wekker zijn herrie over ons uit zou storten. Die twee uurtjes hebben we beiden nog heerlijk geslapen.

’s Morgens, na het wakker worden, hebben we de pijn in mijn hart nog nabesproken. De pijn is inmiddels zo goed als verdwenen. Vaag voel ik nog wat als ik diep inadem of als ik moet hoesten. Of het nou werkelijk mijn hart was of de spieren die zich in de borstkas bevinden, weet ik niet. Mijn spieren zorgen namelijk wel vaker voor pijnlijke plekken in mijn lichaam. De huisarts geeft hoesten als de oorzaak voor deze pijntjes. Meestal duurt het niet lang. Soms, als de spieraanhechting wat ontstoken raakt, duurt het iets langer.

Mijn hart houd ik in ieder geval goed in de gaten. Vooralsnog geen reden tot paniek. En wat ben ik bevoorrecht. Bevoorrecht met zo’n fantastische vrouw als vriendje en echtgenoot. Anna is mijn rots in de branding.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Paniek

  1. Margo zegt:

    Ja, dat heb je dan wel nodig, een partner tegen wie je even kunt aan-panieken! Waarom heeft Anna oordoppen in? Snurk je zo oorverdovend? 😉

  2. oogwerkdotnl zegt:

    Ha, ha, ha, nee, ik kijk vaak nog TV als Anna al gaat slapen maar ik zal ook wel geluid maken als ik slaap. 🙂 Anna vindt het fijn om met oordoppen te slapen. Lekker rustig.

  3. De wekker, ik slaap het liefst zonder.

    Fijn dat je goeie steun aan elkaar hebt. Heb je echt wel nodig op die manier.

  4. Anna zegt:

    Zo lief dat jij Bella zegt 🙂 Het is een wonderlijk leven niet ? Beiden zo ziek en toch zoveel steun aan elkaar . Het geeft te denken als je dan mensen ziet die *alles* voor elkaar hebben en niets doen als mopperen en zeuren tegen elkaar………..
    Hoop dat je een paar rustige angstvrije nachten krijgt saampjes

    Liefs van Anna

  5. Maar goed dat jullie elkaar hebben!
    Geniet van het leven en vooral ook van elkaar.
    Lieve groet,
    Timme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s