Zondag; een terugblik en vooruit kijken

Zo hé, die post van gisteren was wel erg plastisch. Vooral dat stukje over het toiletbezoek in de V&D. Op de iMac van Anna bij het bed in de slaapkamer, zag je de waterdamp, terwijl ze zat te lezen, van het scherm druppelen van al dat gehijg en gepuf. Vreselijk. Ik zou er alle begrip voor hebben als er mensen afhaken na een dergelijk stukje realisme. Zoiets lees je toch niet meer voor je plezier. Dat is toch geen ontspanning. Nee, dat is het ook niet. Noch voor de lezer, noch voor mij. Voor mij is het pure inspanning. Alsof ik een halve marathon gelopen heb. En voor de lezer…? Dat kan de lezer zelf veel beter verwoorden.

Vandaag was een andere dag. Niet dat het allemaal van een leien dakje ging maar mijn ademhaling heeft me vandaag slechts één keer in de steek gelaten waardoor ik zo buiten adem was dat het echt een flinke poos duurde voor de boel weer onder controle was. Haast een topdag, zou ik bijna willen zeggen.

Vandaag heb ik een beetje achterstallige administratie weggewerkt. Alle facturen van 2009 uitgeprint en een reeks betaalde facturen bij elkaar gezocht. Elke dag een beetje. Morgen verder en een begin maken met archivering in het in- en verkoopboek. Ook alvast zoveel mogelijk facturen in de ordner bij de corresponderende bankafschriften stoppen. Orde op zaken. Met een beetje mazzel kan ik dan half september mijn aangifte 2009 klaar en verzonden hebben. Ja-ha, weet ik wel. Het had voor 1 september al verzonden moeten zijn. Nou, ik ben wel vaker veel te laat geweest en de inspecteur hier in Leeuwarden heeft daar nog nooit moeilijk over gedaan. Ach, die man weet ook wel dat ik altijd keurig op tijd betaal zodra de aanslag in de bus valt. En met die enorme bedragen die ik jaarlijks aan de schatkist afdraag, kunnen ze in Den Haag een enorme deur intrappen.

Mijn dag zit er bijna weer op. Vanmorgen hebben we visite uit Groningen gehad. Een zus van Anna met haar jongste kind. Een leuk blond meiske van zes. Altijd een leuke afleiding, kinderen van die leeftijd.
Na het schrijven van deze woorden nog even wat nieuwe e-mails afhandelen en alvast het lijstje voor morgen doornemen. Morgen is weer een dag met nieuwe kansen en mogelijkheden en je weet immers nooit wat zo’n nieuwe dag brengt. Het leven zit vol verrassingen en als die verrassing zich voordoet, moet je er wel voor klaar staan. Kom maar op, verras me.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s