Saturatie

In de Engelstalige versie van Photoshop komt het begrip ‘saturation’ voor. In de beeldbewerking bedoelen ze hier ‘kleurverzadiging’ mee. Het Nederlandse woord ‘saturatie’ betekent dus verzadiging. In een medische context staat het woord ‘saturatie’ voor verzadiging van b.v. zuurstof in het bloed. Dit wordt dan gemeten in procenten. Een mens met een normale gezondheid heeft een saturatie tussen de 97 en 100%. De laatste waarde komt echter niet zo heel veel voor. Verreweg de meeste mensen hebben een saturatie van 98 tot 99% maar ook een saturatie van 97% is allesbehalve alarmerend.

COPD patiënten hebben over het algemeen een iets lagere saturatie. Voor mij is een saturatie van boven de 90% helemaal goed. Als alles heel goed gaat is mijn saturatie zelfs wel eens 94 tot 95% maar meestal zo’n 91 tot 93%. Een saturatie onder de 90% is voor mij ook niet direct alarmerend. Zakt mijn saturatie onder de 87% dan is toediening van wat ondersteunende zuurstof wenselijk. Tenzij het een kortdurende situatie is zoals na inspanning. De saturatie stijgt dan weer als mijn ademhaling weer onder controle is.
Voor de duidelijkheid, saturatie en kortademigheid hebben niet per definitie direct met elkaar te maken. Ik kan een saturatie van 93% hebben en toch zo kortademig zijn als een lekke blaasbalg. Andersom kan ook. Met een saturatie van b.v. 89% kan ik me prima voelen en een zeer regelmatige ademhaling hebben.

De saturatie- en hartslagmeter klem je op een vinger om te meten.

De laatste dagen heb ik weer behoorlijk last van kortademigheid. Aanvankelijk bleef mij saturatie op peil maar sinds gisteren moet er zo af en toe wel weer wat extra zuurstof bij. Terwijl ik dit schrijf met wat extra zuurstof, is mijn saturatie 95%. De zuurstof kan er wel af dus. We zien wel wat er gebeurt als ik doorschrijf. Ondertussen ook nog pratend met Anna, zit ik achter een bureau te schrijven. Een normale, ontspannen situatie dus. Als de saturatie op peil blijft, ben ik helemaal blij. Meting met de saturatiemeter leert mij echter dat de saturatie gezakt is naar 90 tot 91%.

Blij met de stabiliteit van mijn saturatie op dit moment, is er nog de kortademigheid. Dit wordt veroorzaakt door vernauwing van de luchtwegen. Om deze vernauwing ietwat op te heffen, gebruik ik diverse luchtwegverwijders. De belangrijkste daarvan dien ik toe door middel van verneveling.

Zuurstof en vernevelen

Zuurstof en vernevelen. Anna met acute longontsteking in Martiniziekenhuis, Groningen.

Dit kan met een kapje over neus en mond of met een pijpje via de mond. De medicijnen worden middels perslucht verneveld waarna deze nevel diep ingeademd moet worden. De medicatie kan dan daar z’n werk doen waar het nodig is. Dit vernevelen doe ik 2 tot 6 keer per dag.

Doe ik nog wel eens wat anders dan alleen maar bezig zijn met COPD? Alsjeblieft zeg, gelukkig wel. Die COPD dringt zich al genoeg aan mij op. Ieder moment van de dag dat ik er aan kan ontsnappen, grijp ik met beide handen aan. Zoals na het afsluiten van deze post geef ik Photoshop een slinger en ga foto’s bewerken voor een opdrachtgever. Foto’s voor twee verschillende websites. Blij dat ik die websites niet zelf hoef te maken. Alleen het aanleveren van content in de vorm van foto’s, video’s en eventueel tekst, behoort tot mijn core business. Ieder het zijne en ik het mijne, zal ‘k maar zeggen.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Saturatie

  1. Pingback: 2010 in review | Hans' laatste gevecht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s