Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Inmiddels zijn we weer een dagje verder. Een nieuwe ronde, nieuwe kansen. Zaterdag is het vandaag. Na dinsdagavond opgenomen te zijn, ben ik nu dus ruim drie dagen in behandeling op de longafdeling van het Medisch Centrum Leeuwarden. Ik lig weer in hetzelfde bedje op dezelfde kamer als de eerste keer dat ik in dit ziekenhuis opgenomen werd. Destijds heb ik een filmpje gemaakt van mijn korte verblijf. Een filmpje om een impressie van de dagelijkse sleur te geven.

Elke dag dat ik hier wakker word, is een stapje op het pad der genezing. Iedere dag zou mijn longontsteking wat verder ingedamd moeten zijn door de aanval met prednisolon en peniciline. Omdat mijn reserves ten gevolge van mijn COPD behoorlijk afgenomen zijn, zal genezing ietsje langer duren voor mij.

Iedere dag wakker worden op de longafdeling beschouw ik als een nieuwe ronde. Een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Kansen op herstel. Kansen om binnenkort weer richting Bella te mogen. Niets is beter dan thuis bij mijn eigen Bella. Op de zorg en bejegening hier op de longafdeling, is niets af te dingen. Alles prima in orde maar het kan nou eenmaal niet tippen aan de situatie thuis. Zeker als je weer wat opgeknapt bent. Wel zal ik, als ik eenmaal weer thuis ben, niet in de valkuil der activiteiten moeten stappen. Rust zal de komende weken echt een noodzakelijk kwaad zijn. Vaak denk ik dat het wel weer kan en ga dan onwillekeurig weer over mijn grenzen. Daarvoor moet wel gewaakt worden want rust bevordert de genezing van longontsteking aanzienlijk.

Ondanks dat het circus in zo’n ziekenhuis dag en nacht door gaat, is het weekend toch wezenlijk anders dan doordeweekse dagen. Neem alleen de ontvangsthal beneden. De winkels in de promenade zijn tot 14.00 uur gesloten. Alle poliklinieken zijn dicht. De hal licht er rustig en vredig bij met slechts hier en daar een paar mensen in de loungehoek of het restaurant. Morgen nog zo’n dag en daarna maandag. Op maandag draait het circus weer op volle toeren.

Een nieuwe ronde, nieuwe kansen. Laat die maandag maar komen. Laat de daaropvolgende dagen ook maar komen want iedere dag is er één. Iedere dag is een stapje dichterbij het uiteindelijke doel.

Een nieuwe ronde, nieuwe kansen. Kansen die ik grijpen wil, kansen die ik grijpen zal. Kom maar door met die kansen.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s