Stuivertje wisselen

Vandaag is het alweer dinsdag. Een week geleden, aan het einde van de dag, kwam ik hier op de eerste hulp binnen. De ontstekingshaarden in mijn longen, die uiteindelijk een longontsteking bleken te zijn, hebben aardig het onderspit gedolven tegen de aanval met penicilline en prednisolon. De thorax foto die gisterochtend gemaakt is laat een rustiger beeld zien dan de foto van vorige week. Ook het bloedbeeld toont duidelijke verbeteringen. Waar ik mij eind vorige week zelf ook beter voelde door een ruimere ademhaling, begon dat in het weekend weer enigszins achteruitgang te vertonen. Zorgen daaromtrent spookten onmiddellijk door mij hoofd. Het zal toch niet dat…?
Momenteel ziet het er gelukkig weer ietsje beter uit. Ondanks dat ik bij geringe inspanning nog steeds te snel kortademig word, is mijn ademhaling in rust nu weer behoorlijk regelmatig en voldoende diep. Een verbetering ten opzichte van het weekend.

Met het MacBookje op bed, zit ik hier nu mijn blogje te schrijven. De vriendelijke dame van de hotel-dienst heeft mij zojuist een heerlijke kop koffie ingeschonken en op mijn verzoek een glas sinaasappelsap neergezet. De verzorging hier in het Medisch Centrum Leeuwarden is meer dan goed, het bed is in alle standen elektrisch verstelbaar en de matras is werkelijk een waar genoegen om op te liggen. Het uitzicht vanaf het bed is nog onveranderd mooi. Met dien verstande dat de lucht nu echt grijs is en flarden regen door de wind langs de grote ramen geblazen worden. De volle parkeerplaats glimt van de natte auto’s. Buiten is het kil. Binnen is het aangenaam. De ideale omstandigheden om opgenomen te zijn in een ziekenhuis. En toch…, thuis zouden het ideale omstandigheden zijn om lekker thuis te blijven. Als straks de artsen weer aan mijn bedje verschijnen, toch maar eens een balletje opgooien of het misschien weer haalbaar is naar huis te gaan. Of ik nu hier of thuis mijn rust neem en de medicatie slik die ik hebben moet, echt verschil zie ik niet. Nu de ontsteking zich min of meer gewonnen heeft gegeven, is observatie niet echt noodzakelijk meer. Lieve Bella, ik kom er aan.

En dat was weer een bliksembezoekje van de zaalarts met mijn eigen longarts. De ontwikkelingen zijn dermate gunstig dat ik morgen naar huis mag. Wat ik dacht, sprak de longarts uit, de rust en medicatie kunnen net zo goed, zo niet beter, thuis voortgezet worden.

Het is inmiddels middag geworden. Bella heb ik net op de hoogte gebracht van het goede nieuws. Met haar afgesproken dat ze vandaag niet op visite komt. Laat haar maar weer even een dagje rust nemen. Liever heb ik dat ze mij morgen komt ophalen. Bella is net zo blij met het nieuws als ik dat ben.
Eenmaal weer thuis straks, kan ik heel rustig verder met werkzaamheden voor Oogwerk Media. Er ligt nog het één en ander wat gesorteerd en gearchiveerd moet worden. Ook lagen er nogal wat stressvolle zaken op afhandeling te wachten. Ondersteuning daarin van familie heeft die druk aanzienlijk verminderd. Wat is het heerlijk en fijn om liefdevolle familie om je heen te hebben. Schoonfamilie, in dit geval maar dat kan soms nog meer als familie voelen dan directe bloedbanden die zo afgekoeld zijn dat het bloed in die banden aan zware ondertemperatuur lijdt.

Van @ericvoigt gehoord dat hij woensdag ook wordt opgenomen voor een kleine ingreep. Donderdag zou hij dan weer naar huis kunnen. Hij vond het wel leuk dat ik hier dan ook nog was zodat we samen wat konden doen. Helaas voor Eric ben ik woensdag weer gevlogen. Hij komt mij dus aflossen, zogezegd. Eric, ik maak met alle plezier een plaatsje voor je vrij, ha, ha, ha. Stuivertje wisselen.
Stuivertje wisselen? Wie kent die uitdrukking vandaag nog? Het is een uitdrukking uit de vorige eeuw. Een antiekje, zogezegd. Voor de nieuwsgierigen onder de lezers, is de betekeneis van het begrip zeker met Google te vinden. Stuivertje wisselen.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Stuivertje wisselen

  1. Margo zegt:

    Fijn dat je weer naar huis kan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s