Niet de materie maar het mysterie

Ooit, ergens halverwege de vorige eeuw, ben ik helemaal alleen in deze wereld gekomen. Ooit, ergens aan het begin van de eenentwintigste eeuw, zal ik helemaal alleen deze wereld weer verlaten. De tijd tussen deze twee gebeurtenissen wordt getypeerd als mijn leven. Mijn leven. Met alle ups en downs, met alle goeds en kwaads, mijn leven met alle kommer en kwel maar bovenal mijn leven gevuld met zoveel geluk. Dat verdriet en ellende voor de meesten van ons uit voorraad leverbaar zijn, moge bekend zijn. Dat geluk in evenzo grote hoeveelheden beschikbaar is, wordt door de meesten nogal eens uit het oog verloren.

Blij zijn met wat je hebt. Dat is de kunst van het leven. Blij zijn met wat je hebt. Nee, niet wat je aan materie bezit maar wat je aan levensvreugde hebt, aan goede relaties met anderen maar meer nog aan een goede relatie met jezelf. Alleen op de wereld gekomen, zal ik ook alleen de wereld weer verlaten. Ik moet het met mezelf doen dus. Alle hulp, liefde en steun onderweg, zijn meer dan welkom maar uiteindelijk zal ik er alleen voor staan. De dood wordt in solitaire toestand tegemoet getreden. Zelfs als je besluit “er samen uit te stappen”, zal nog ieder voor zich die dood tegemoet treden.

Op dat moment is materie van geen enkel belang meer. Al veel eerder zou het belang van materie niet zo zwaar moeten wegen. Vasthouden aan materie is toegeven aan de angst voor mortaliteit.
Van veel groter belang is het mysterie van het leven. Wat kwam ik hier eigenlijk doen? Had mijn leven überhaupt een doel? En zo ja, wat was dan dat doel? En de vraag der vragen, wat is er na mijn vertrek uit de aardse omgeving? Levensvragen waar de meesten van ons niet het juiste antwoord op weten te vinden. Ook voor mij is die vraag echt nog niet beantwoord. Het feit dat ik mezelf die vraag stel, geeft wel aan dat het mysterie van het leven voor mij belangrijker aan het worden is en dat ik wat meer afstand van de materie begin te nemen.

Het mysterie. De grote levensvragen. De vragen die er werkelijk toe doen zijn de vragen die niemand oprecht weet te beantwoorden. Geloof, overtuiging en filosofie kunnen je daar niet werkelijk behulpzaam in zijn. De dood en wat er na de dood komt is geen wetenschap en ook met speculatie worden geen antwoorden gevonden op die vragen die voor velen zo dringend beantwoord moeten worden.

Voor mijzelf zijn die antwoorden van minder belang. Althans, de antwoorden op de vragen die betrekking hebben op de dood en wat er daarna komt. Ik ga op reis en neem mee… Helemaal niets neem ik mee op mijn laatste reis. Niet eens mijn lichaam. Dat kapotte lichaam met longen die door de COPD langzaamaan slechter en slechter zijn geworden. Bevrijd van genetische mankementen ga ik op reis met datgene waarmee ik ook gekomen ben. Mijn eigen ik. Noem het bewustzijn, noem het de geest. Hoe je het ook noemen wilt, ik neem het graag mee op mijn laatste reis. Een reis die ooit een aanvang zal nemen.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Niet de materie maar het mysterie

  1. Kees Nieuwpoort zegt:

    Nou dat is even een hap met tekst.Dat zal me wel even bezig houden, het lijkt of steeds meer mensen die ik ken wat gaan mankeren of erger, Nou ja zo is het leven natuurlijk ook, er mankeert,zoals uit je teksten blijkt en zowiezo iedere dag, nog genoeg dus zijn het vaak kleine dingen die het bijzonder maken.Wel kameraad ga door met schrijven, want het is goed te lezen en ik ga nog aan je denken .Ik mail je nog,o.k? Rustig haha,flauw.Groutn uut grunn moi,K

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s