Verdrinken in een branding van vragen

Vannacht heb ik eindelijk weer eens goed geslapen. Slechts een paar keer wakker geweest om te plassen, viel het met de kortademigheid heel erg mee. Een deel van de nacht heb ik met zuurstof geslapen. Na het meten van de saturatie vannacht, bleek deze heel laag te zijn. Een waarde van diep in de tachtig is laag. Drieëntachtig procent gaf de saturatiemeter aan.

Pratend met Bella vanmorgen over de lage saturatie en hoe ik geslapen had, gaf zij aan blij te zijn dat ook zij lekker doorgeslapen heeft en dat is ook logisch natuurlijk. Teveel belasting voor haar betekent ook een uitputtingsslag. Bella heeft wèl MS en daar hebben we beiden rekening mee te houden. Ik ben niet de enige zieke hier in huis.

Ons gesprek vanmorgen had nog een onderwerp. Bella wees mij er op dat het er op lijkt dat mijn leven op z’n eind loopt. Er zijn een aantal verschijnselen die inderdaad in die richting duiden. Mijn lage saturatie is daar natuurlijk één van. Steeds vaker willen slapen is een andere verschijnsel wat in die richting duidt.
Het wordt belangrijk voor mij bepaalde dingen af te gaan sluiten. Mensen die ik nog wil zien of spreken. Dingen doen die ik nog heel graag wil doen en die nog mogelijk zijn onder deze omstandigheden. Voorbereidingen treffen ter afsluiting van Oogwerk Media. Omzet belasting 2010 klaarmaken en de aangifte IB 2010 zo ver mogelijk voorbereiden. Opdrachten zal ik niet meer aannemen, laat staan uitvoeren.

Resten vele vragen. Vragen waarmee ik jullie lezers op dit moment niet wil belasten. Vragen die ik zelf nog niet eens op een rijtje heb. Vragen waarop ik het antwoord voorlopig nog schuldig moet blijven en vragen waarop ik het antwoord wellicht nooit zal kunnen geven. De vragen rollen als golven over me heen. Ieder vraag wordt gevolgd door een reeks opvolgende vragen. Een muur van vragen komt op me af. Mezelf staande houden in deze branding van vragen lijkt onbegonnen werk. Een nieuwe vraag werpt zich op. Zal ik dit leven verlaten ten gevolge van mijn COPD of dreig ik te verdrinken in een branding van vragen?

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Verdrinken in een branding van vragen

  1. Hoi Hans, ik ben gister voor het eerst op je blog terecht gekomen.
    Ik zal me ff voorstellen. 47 en een tikkie goedaardig gek. 😉
    Na 2 herseninfarcten en een tig aantal Tia’s overleefd te hebben nu ook de ” trotste” bezitter van COPD. Ik sta nog aan het begin, jij bijna aan het eind. Hou je een kruk warm boven voor me? 😉

    Maar man… stop met vragen stellen… want wellicht zijn je vragen eigenlijk al antwoorden of weet je het antwoord al. Ik denk aan je en aan je lieve Anna,

    *knuffel*

  2. Als niemand je vraagt de vragen te beantwoorden, dan zou ik ze vergeten. Het hoofd kan vol zitten met overbodigheden.

    Maar zo te lezen heb je een enorme prestatiedrang. Wil je iets nalaten, wil je nog dingen doen. Maar de meeste dingen zijn niet belangrijk. Wat als je ze niet zou doen?

    Ik kan ontzettend lummelen. Gewoon een beetje aanrommelen. Dat vind ik heerlijk. Uiteindelijk weet ik dan toch dat ik heel veel doe, maar het is allemaal weinig doelgericht, meer intuïtief. Een stukje muziek dat ik probeer af te ronden, maar nee vandaag zit het hem er niet in. En misschien komt het nooit af.

    Indianen zeggen: het grote mysterie. Zo mooi. Laat zoveel mogelijk dingen maar het grote mysterie zijn. En het niet weten, onze weg daar naartoe.

  3. Margo zegt:

    Ik denk dat jouw Anna een heel sterke vrouw is. Dat moet ze ook wel zijn want het moet heel zwaar zijn voor haar ook. Afgelopen nacht lag ik een poos wakker, ik dacht aan jou en je ademhalingsproblemen. Ik haalde eens diep adem en voelde hoe mijn longblaasje zich vulden. Dat kan Hans dus niet dacht ik, en ik ademde toen een poosje heel oppervlakkig waarbij ik het direct benauwd kreeg.
    Ik denk net als Marco hierboven dat je niet alles af moet gaan maken, daar je kostbare tijd aan besteden is toch zonde. Kun je niet beter dingen gaan doen samen met Anna die je graag doet? Hieronder lees ik dat je graag zeilt. Behoort dat nog tot de mogelijkheden?

  4. houkje rijpstra zegt:

    Indrukwekkende blogs, goed geschreven ook. Ik wens jou en je partner heel veel sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s