En de boer, hij ploegde voort

Met boeren heb ik wel wat. Geboren in Vlaardingen maar getogen in Delfzijl, is het platteland mij uiteraard niet vreemd. Ik houd ook van het platte land. De strook langs de Groninger kust heeft mij altijd bekoord. De graanvelden waardoor betonnen weggetjes lopen. Eerst op de brommer en later op de motor rijdend over die betonnen paadjes door kilometers graanvelden. Links en rechts graan zover het oog reikt. Noord Groningen met de enorme herenboerderijen. Hermetisch gesloten binnenplaatsen, omzoomd door een gracht met ophaalbrug. Vele van dergelijke kapitale boerderijen vind je nog in de polders onder de Groninger zeedijk. Iets verder zuidelijk op het platteland vind je de rest van de enorme boerderijen.

herenboerderij, Groningen

Herenboerderij op Groninger hogeland.

Getogen en opgegroeid in Delfzijl, is het boer zijn me niet vreemd. Na mijn pubertijd heb ik ook een aantal jaren regelmatig op klompen gelopen. Ongeverfde, houten klompen, spijkerbroek, overhemd, colbert en lange haren. Boer Hans ten voeten uit.

Nu ik alweer een poosje ernstige COPD heb en zwoegend door het leven ploeter, denk ik regelmatig terug aan die boeren en de zin die ik hier als titel gebruik, betrek ik dan op mezelf. Want ook ik, ondanks mijn ernstige ziekte, ploeg voort. Dag in dag uit blijf ik maar door ploegen. Ploeteren ook maar dat woord heeft dan net weer een te negatieve klank. Ploeteren klinkt zo zwaar. Niet dat ploegen een makkie is maar het zware van ploegen ligt weer enige decennia achter ons. De met een overload aan PK’s uitgevoerde landbouwwerktuigen van tegenwoordig maken de werkzaamheden van de boer in ieder geval een stuk aangenamer. Waar zij vroeger in weer en wind zware werkzaamheden uitvoerden, zitten ze tegenwoordig vaak bij de warme kachel en de radio in de cabine van tractor of ander landbouwwerktuig, het echt zware werk overlatend aan de PK’s producerende krachtbronnen.

En de boer, hij ploegde voort. In gedachten ploeg ik mee. Ploegend van dag naar dag. De ene dag alles uit de kast trekkend om de dag door te komen en de andere dag ogenschijnlijk met alle gemak van de wereld. Soms, als je mij ziet zitten, denk je niet met een zieke man te maken te hebben. Schijn bedriegt echter. Zoveel als het soms ook lijken mag, het is echt helemaal niks. Inspanning kan ik niet meer leveren. Soms is beweging al teveel om de ademhaling onder controle te kunnen houden.

En de boer, hij ploegde voort.

COPD, longemfyseem, gaten in de longen waar alle rek uit verdwenen is. Alsof de boer met zijn tractor door mijn longen geploegd is. De aangerichte schade is onherstelbaar en de voortgang niet te stoppen. Chronisch en progressief. En de boer, hij ploegde voort.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op En de boer, hij ploegde voort

  1. Kees Nieuwpoort zegt:

    Met boeren en Delfzijl met name ALDEL waar ik vroeger werkte, heb ik ook wel wat. Als je in de ochtend vroeg uit de nachtdienst kwam, leek het daar net als of zo’n boer haast in de zee aan het ploegen was man! En net als op die foto uit Ulrum altijd die zeedijk, sjouwe, bouwe en plouge, komt nooit een end aan ja, liekt ’t wel. Maar ploug moar deur mienjong. moi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s