D-Day?

Gisteren, maandag 6 december 2010, had eigenlijk D-Day moeten zijn. D-Day is het niet geworden maar enige euforie bracht de dag toch  wel. Een telefoontje van een alleraardigste medewerkster van de Zorgapotheek in Limburg bracht mij op hoogte van de komst van het nieuwe geneesmiddel Daxas voor mij. De farmaceut Nycomed uit het Duitse Oranienburg heeft Daxas ontwikkeld in de strijd tegen COPD. Meer over Daxas is te lezen in de vorige post “Lichtpuntjes In Een Terminale Duisterrnis”.

De telefoniste van de Zorgapotheek wist mij gisteren te vertellen dat een pakket met Daxas voor mij op de post gaat en door de postbode thuis bezorgd wordt. Het zal vandaag -dinsdag- of morgen -woensdag- thuis in Leeuwarden bezorgd worden. Anna heb ik uiteraard op de hoogte gebracht. Zij moet immers thuis zijn om de Daxas in ontvangst te kunnen nemen. Zodra zij het heeft, komt zij het naar het ziekenhuis brengen en kan de behandeling met Daxas beginnen. De dag dat de behandeling daadwerkelijk begint zal D-Day gedoopt worden. Ook de longartsen Koppers en Hoekstra zijn heel nieuwsgierig naar de werking en het effect van dit nieuwe geneesmiddel. Op dit moment is er op de longafdeling nog een patiënt die Daxas gaat gebruiken. Hoeveel patiënten uit het totale bestand Daxas (gaan) gebruiken, is mij op dit moment niet bekend. Als ik er aan denk, zal ik er tijdens de grote visite straks rond elf uur naar vragen. Een grote groep zou voor de longartsen van de Friese maatschap een mooie gelegenheid zijn één en ander te monitoren.

De visite is voorbij. Dr. Koppers vindt dat ik naar huis kan als ik mezelf er klaar voor acht. Vanmiddag belt dokter Hoekstra nog even met het Beatrixoord om te informeren wanneer ik in Haren kan starten met de longrevalidtie. Kan dit niet op zeer korte termijn, dan ga ik eerst naar huis. Starten met de Daxas en wachten op vertrek naar Haren. Kan ik wel op korte termijn naar Haren, dan blijf ik hier en vertrek vanuit het MCL naar het Beatrixoord. Even afwachten dus.

Voorlopig staat mij nog maar één ding voor ogen; starten met de nieuwe behandeling. Behandeling met het door Nycomed ontwikkelde geneesmiddel Daxas. Ik hoop van ganser harte dat de Daxas aanslaat. In dat geval zullen de steeds terugkerende ontstekingen uitblijven. Iets waar ik naar uitkijk. Het zou betekenen dat ik niet keer op keer opnieuw hoef te worden opgenomen op de afdeling longziekten van het Medisch Centrum Leeuwarden.
Wachtend op de Daxas lig ik hier feitelijk te wachten op mijn eigen D-Day.  Bring on D-Day. Bring IT on right now. D-Day.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op D-Day?

  1. Keimpe @bleekerk zegt:

    ‘Helpen hopen’ geeft een gevoel van het aloude bidden. Misschien IS het wel bidden, ik weet het niet en ik weet ook niet waar het gebed aankomt en wat er mee gedaan wordt. Deze anti Calvinist en voormalig protestant helpt je in ieder geval van harte hopen dat Daxas jouw en velen met je, daadwerkelijk mag helpen. Fingers crossed, zeggen ze ook wel!

  2. oogwerkdotnl zegt:

    @Keimpe
    Alle kracht waar jij om vraagt om mij te ondersteunen, is mij meer dan welkom. Of het nu het gebed of enig ander spiritueel medium betreft is mij om het even.
    Al vraag je de poes in de vensterbank om kracht, blij zal ik er altijd mee zijn. Ik waardeer je medeleven enorm en ben dankbaar voor jouw en andere warme reacties die ik via Twitter en dit weblog mag ontvangen. Het geeft me extra kracht. Dank daarvoor. Fingers crossed.

  3. Pingback: 2010 in review | Hans' laatste gevecht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s