Jojo

Op en neer. Als een jojo aan een touwtje voel ik me op en neer gaan. Op en neer. Het slaat op mijn benauwdheid. Op en neer, van dag tot dag.
Vandaag voel ik me behoorlijk benauwd. Voelde ik me vanmorgen rond 6.30 uur zo goed dat ik in staat was me glad te scheren, zo is nu, zo’n drie uur later, iedere inspanning weer een duwtje naar volkomen kortademigheid. Op en neer. Als een jojo op en neer.

De bedoeling is om morgenochtend naar huis te gaan. Bijwerkingen van het nieuwe geneesmiddel Daxas hebben zich nog niet geopenbaard. Wat niet is kan nog komen maar voorlopig lijkt het gunstig. Als ook vandaag en morgenochtend de bijwerkingen van de Daxas uitblijven, ga ik zeker naar huis. Wel is te hopen dat de benauwdheid iets afneemt. Het is vaak wel zo dat ’s morgens slechter is dan later op de dag. Ook hier weer dat immer terugkerende jojo effect.

Morgen weer naar huis dus. Het afgelopen half jaar ben ik zeven keer opgenomen geweest. De tijd tussen die opnames werd steeds korter. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Op en neer. Jojo. Op en neer als een jojo. Het gaat maar door, dat jojo gevoel. En toch…

Vandaag is de derde dag dat ik Daxas slik. Daxas, het nieuwe geneesmiddel van de Duitse farmaceut Nycomed. Daxas, mijn hoop in bange dagen. Daxas, het middel wat mij moet gaan behoeden voor het voortschrijdende jojo effect. Niet meer op en neer. Niet meer ziekenhuis uit, ziekenhuis in. Niet meer ontsteking na ontsteking. Daxas als mijn redder? Laat Daxas mijn redder maar zijn. Bidden tot Jezus hebben velen al voor mij gedaan. Tot genezing of verbetering heeft dit niet mogen leiden. Als Daxas voor hen het antwoord op hun gebeden is, zal ik de laatste zijn die dit wil ontkennen. Bidden tot Jezus of bidden tot God. Bidden tot Daxas of bidden tot Nycomed. Ik vind het best. Ieder het zijne en respect voor ieders opvattingen. Voor mij geldt slechts één ding; ik word een beetje zeeziek van dat op en neer gehos. Op en neer als een jojo. Laat Daxas daar een eind aan maken. Laat Daxas weer zorgen voor wat stabiliteit in mijn leven. Een leven zonder voortdurende ontstekingen in mijn longen. Een leven zonder voortdurende ziekenhuisopnames. Een leven zonder op en neer te hossen. Op en neer als een jojo. Geen leven als een jojo. 

Pas op de plaats; exit jojo. Enter home en vooral, enter mijn lieve Bella. Beiden zullen hartstikke blij zijn als ik morgen weer thuis ben. Voor Bella geeft het weer rust. Niet meer heen en weer vliegen naar het ziekenhuis. Ook Bella zag haar leven de afgelopen maanden als een jojo aan zich voorbij trekken. Op en neer, heen en weer, pendelen tussen appartement en ziekenhuis. Laat Daxas ook voor Bella de nodige rust brengen. Rust en stabiliteit voor ons beiden. Pas op de plaats; exit jojo.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Jojo

  1. -JC- zegt:

    Jemig, dus zo gaat het leven van mijn vriendin er wellicht ook uitzien? Daar schrik ik wel even van, je beseft het wel, maar niet bewust denk ik. Heel veel sterkte Hans en ik hoop dat het middel idd rust geeft voor diegene die je in liefde omringen.

  2. Marja zegt:

    Ik ben niet zo’n supergelovig typje. En schietgebedjes zijn er vaak om zelf beterder van te worden. Maar toch steek ik een kaarsje voor jullie twee op. Gewoon omdat ik aan jullie denk. Dat dit lichtje en Daxas mag geven wat je er van hoopt.
    Lieve groet voor jullie beide, Marja

  3. Kees Nieuwpoort zegt:

    Op de plaats rust, reeechts,omkeeerd, voorwaarts mars.Ik hoop dat Daxa je iets goeds kan bieden, meer dan het leger mr. uzi, ja ja ik herinner mij je verhaal van schietbaan. Beter een jojo dan een dodo temeer omdat daar geen lieve bella op wacht.
    Veel sterkte , bidden doe ik mischien voor de medicijnen (HIHI), als niet copd patient kan ik niet een juiste voostelling van zaken krijgen ,maar je benauwdheid de angsten etc die jullie doormaken en dan toch nog positief blijven (wat blijft er anders..?) Respect man ! Goed , voorwaarts, en een groet,moi, Kees

  4. schaaphok zegt:

    Wat fijn dat je weer naar huis mag en dat je samen met “Bella” kunt zijn. Ik hoop dat het voor deze keer voor veel langer kan zijn en dat jullie lekker kunnen genieten van elkaar en alle “gewone” dingen. Alle dagelijkse dingen die thuis, thuis maken.

    Warme groet,

    Lucy

  5. Pingback: Uitsluitend kwaliteit doet leven | Hans' laatste gevecht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s