December

Net een week thuis van een eerdere opname van veertien dagen, brachten de twee dames van de ambulance mij in de nacht van 28 op 29 november opnieuw naar de spoedeisende hulp. Ruim twee weken heb ik deze keer in het Medisch Centrum Leeuwarden doorgebracht. 
Naast de gebruikelijke gezichten van verpleegkundigen en artsen op de afdeling longziekten, heb ik natuurlijk weer nieuwe patiënten leren kennen. Ook patiënten die ik eerder al ontmoet had, zag ik opnieuw. Er zijn er meerdere zoals ik; longpatiënten die regelmatig terugkomen om zo goed mogelijk opgelapt te worden om thuis weer even verder te kunnen.

Ook Sint Nicolaas heb ik deze keer ontmoet op de afdeling longziekten. Niet als patiënt maar als goedheiligman met een gevolg van drie Zwarte Pieten. De Pieten overlaadden de patiënten met strooigoed en in opdracht van Sint Nicolaas gaven ze iedere patiënt een cadeau. Voor mij had Sint Nicolaas een hip notitieboekje met een pen, beide in de kleur oranje, meegebracht uit Spanje. Dit verbaasde mij geenszins want zo oud als die Sint is, hij blijft met z’n tijd meegaan. Op het internet heeft hij al lang kunnen zien dat filmen tegenwoordig te zwaar voor mij is vanwege de probleempjes die mijn longen veroorzaken in mijn dagelijkse leven. Dat ik nu voorzichtig probeer wat te schrijven, heeft hij vast en zeker al gelezen in dit weblog.

Via Sint Nicolaas ben ik gedurende deze opname in het MCL in de kerstsfeer beland. In ruim een dagdeel werd de entree van het ziekenhuis omgetoverd tot een sprankelend geheel van lichtjes en andere, kleurige kerstversiering. Het restaurant in roodtinten, vele kerstbomen met ontelbare lichtjes in de winkelstraat en op het balkon boven het restaurant, buiten bij de hoofdingang meerdere mooi verlichte kerstbomen en zelfs op de overkapping boven de grote draaideur die de hoofdingang vormt, staat een aantal verlichte kerstbomen. Het MCL heeft z’n best gedaan de kerstsfeer in huis te halen voor die patiënten die deze tijd helaas niet in de eigen, vertrouwde omgeving kunnen beleven vanwege een noodzakelijke opname.

Ondanks de sfeer die het MCL heeft weten neer te zetten, spijt het me niets weer thuis te zijn. Met een vertraagd afbouwschema voor de prednisolon, hopen dr. Koppers en ik de tijd te overbruggen tot het nieuwe geneesmiddel Daxas na een week of vier de optimale werking heeft bereikt. Als dit lukt, en de ontstekingen blijven weg, is spoedige ziekenhuisopname misschien te voorkomen en kan ik thuis zijn met de kerstdagen. Evenals voorgaande jaren wordt één van beide kerstdagen in familiekring gevierd met kadootjes onder de kerstboom aan het einde van de middag, een hapje en een drankje en daarna gezellig met zo’n vijftien dierbaren en geliefden rond de tafel voor een traditionele fondue. We doen dit inmiddels alweer zo’n vijftien jaar. Eerst altijd bij ons thuis in Zuidhorn en later in Burgum en sinds vorig jaar, omdat we een stuk kleiner zijn gaan wonen, in het Havankpark te Leeuwarden bij een zus en zwager van Anna. Hartstikke gezellig en we verheugen ons er al weer op. Ieder jaar komen we opnieuw bij elkaar om kerst te vieren. Dit jaar zijn er vier generaties familie verenigd rond de kerstboom. Mooier kun je het toch niet krijgen?

De opname in het MCL was bijzonder deze keer vanwege Sint Nicolaas en de aanwezige kerstsfeer. Ook thuis staat weer een bijzondere tijd te wachten. Na Kerst komt natuurlijk de jaarwisseling. De laatste maand van het jaar brengt voor velen wisselende sentimenten. Ook voor Anna en mij is de laatste maand van het jaar deels beladen. In de nacht van 4 op 5 december 1994 ontstonden bij Anna de klachten die veertien dagen later het definitieve stempel Multiple Sclerose kreeg. Sinterklaas laten wij sindsdien aan ons deurtje voorbij gaan. Kerst wordt door ons wel enorm gewaardeerd en omarmd. Het fijne samenzijn gedurende één van beide dagen, vormt de basis en warmte van onze Kerst. Pas dan is het echt december. December met het decembergevoel. Een gevoel van warmte, liefde, betrokkenheid en zorgen voor elkaar. December.

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op December

  1. -JC- zegt:

    Ik wens jullie al vast een heel fijne kerst. Dat jullie die in rust en liefde mogen doorbrengen met geliefden!

  2. joy zegt:

    Beste Hans,

    Ik heb even gegoogeld en kom op je site terecht.
    Ik heb hem helemaal doorgelezen en kon het niet laten
    om even een berichtje achter te laten.
    Mijn vader ligt nu al 2 weken in het ziekenhuis ivm die eeuwig terugkerende
    exerbatie,en idd ieder keer als de pretnison kuur is afgelopen. pff herkenbaar!
    Een paar dagen geleden zijn ze begonnen met 5 mg morfine om benauwdheid wat af te laten nemen.(het helpt redelijk)
    Hij heeft het vooral smorgens moeilijk en snachts,ook herkenbaar in je verhaal.
    Nu lees ik dat je een nieuw medicijn gebruikt,ik ben erg benieuwd hoe het je dat gaat bevallen.
    Toevallig hebben we morgen een gesprek met de longarts en ik ga het gelijk in de groep gooien.
    Als je het goed vindt ga ik je volgen op de site,dus tot de volgende keer!

    Groetjes van Joy uit nijmegen

    • oogwerkdotnl zegt:

      @Joy uit Nijmegen
      Met je vader wens ik je alle goeds en ik hoop dat de morfine hem wat verlichting zal geven. Misschien wel verstandig om Daxas -roflumilast- in de groep te gooien. Ondanks dat het al wel geregistreerd is, wordt het nog niet verstrekt. De zorgverzekeraars vergoeden het middel ook nog niet maar misschien kan de longarts toch iets regelen.
      Natuurlijk ben je welkom als volger van dit weblog. Als er iets is wat ik voor je kan doen, laat het dan weten.
      Hartelijke groet,
      Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s