So Fine…, So Fine…, So Fine, That It’s Frightening

Songteksten, flarden van songteksten. Ze fladderen door mijn hoofd als vleermuizen op zoek naar insecten. De songteksten, of flarden daarvan, zijn echter op zoek naar herkenning, erkenning, sentimenten en vroege herinneringen. Altijd, of in ieder geval vaak, dwarrelen flarden van songteksten door mijn hoofd.

Het in de jaren zeventig geweldig door Andy Pratt uitgevoerde nummer “So Fine” speelde onmiddellijk door m’n hoofd op het moment dat het licht voor opname in het Beatrixoord te Haren op groen gezet werd. Twittervriend @meneermeijer stimuleerde dit door
te twitteren, “So Fine weer wat van je te horen, Hans”. Ik reageerde conform de tekst, “So Fine…, So Fine…, So Fine, That It’s Frightening.”

Songteksten. Verzamelingen woorden zijn het. Korte verhaaltjes. En zoals het verhaaltjes betaamt, dienen zij te worden doorverteld. Altijd zo geweest en dat zal hopelijk altijd zo blijven. Sagen. legenden, volksverhalen… waar zouden zij gebleven zijn zonder de vertelling rond het vuur.

Woensdag tijdens het bezoekuur zat ik met Anna te kletsen toen ineens mijn huisarts bij mijn ziekenhuisbedje verscheen. Voor een huisarts is dit natuurlijk heel bijzonder maar mijn huisarts is Romke. En Romke was ooit de “jonge dokter” van dokter van de Brug. De praktijk van dokter van de Brug is inmiddels overgenomen door diens dochter en Romke is al jaren niet meer de jonge dokter. Mocht ‘ie willen… Voor mij echter is zijn wijsheid van een veel groter belang. Waar het een gemiddelde huisarts vreemd is zijn patiënten
in het ziekenhuis te bezoeken, maakt Romke wekelijks een selectie van patiënten die hij in het ziekenhuis wil gaan bezoeken. Een werkwijze die door mij zeer gewaardeerd wordt. Waar vind je ze nog, zulke betrokken huisartsen.

We kwamen te praten over de ervaringen van Anna en mij met de telefonistes van de ambulance centrale en de dokterswacht. Hij had één en ander gelezen op mijn weblog. Ook via rapportage van de dokterswacht had hij gelezen dat “patiënt wat bozig was.” Wat bozig? Ja, dank je de koekoek, I was not amused. Booos, pissig maar toch nog steeds netjes en beleefd. Wel ietwat cynisch geworden, gaandeweg de poppenkast.
Romke is ietsje ouder maar in vergelijking met mij weet hij al bijna net zo goed de digitale weg te vinden in het woud van virtueel taalgebruik.
In ons gesprek kwamen we op ademnood en het wijgeren te sturen van een ambulance. Mijn veronderstelling dat ik een echte ademnood dan waarschijnlijk niet zou hebben overleefd, werd door Romke prachtig gebruikt om mijn eigen gemaakte grapje uit mijn vorige blog terug te kaatstsen. “Dan zou je dus toch nog genoeg kracht hebben gehad om je laatste adem uit te blazen”, zei hij met een enorme grijns en gedrieën konden we niet anders dan hartelijk lachen. Een mooi besluit van een heerlijk, ongedwongen gesprek op (Romke en ik) en aan (Anna in haar rolstoel) een ziekenhuis bedje in het Medisch Centrum Leeuwarden op de afdeling longziekten.

Na drie passen richting de deur gedaan te hebben, draaide Romke zich resoluut weer om. “Kijk, dit moet ik je toch nog even laten zien.” Hij legde een nieuwe iPhone4 op het tafeltje bij mijn ziekenhuisbedje neer en glunderde van oor tot oor. Blij als een man kan zijn met z’n nieuwe iPhone. Als verdienstelijk amateurfotograaf, wordt zijn nieuwe PC ongetwijfeld een Mac. Een 27” iMac, schat ik zo in. Met een snelle Core i5 processor en 8 GB werkgeheugen en 1 GB videogeheugen. Laat Romke maar lekker Photoshoppen.
Kijk, ik zei het al, een jonge dokter is leuk om mee te pronken. Soms neemt Romke de jonge dokter mee als hij visites loopt. Hij noemt de jonge dokter dan ook steevast “de jonge dokter”. Leuk om mee te pronken dus maar ik ga zelf meer voor wijsheid, levenservaring en een groot hart.

Dinsdag vertrek ik vanuit het MCL naar het Beatrixoord in Haren. Longrevalidatie, ergotherapie, psychische ondersteuning en een traject om te bekijken of ik wel of niet in aanmerking kom voor longtransplantatie. Meer over mijn bevindingen zal te lezen zijn in mijn nieuwe updates vanuit Haren. Morgen mag ik het ziekenhuis een dag verlaten om praktische zaken en dergelijke te regelen. Kan ik naar de Vodafone winkel om een microsimkaart te kopen voor de iPad 3G. Geen risico of er wel of niet een toereikend WiFi netwerk is. Met 3G gewoon altijd en overal internet. Zonder een fatsoenlijke verbinding ben ik eenvoudig onthand.

So Fine…, So Fine…, So Fine, That It’s Frightening.

28 januari 2011, Medisch Centrum Leeuwarden, afdeling longziekten

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op So Fine…, So Fine…, So Fine, That It’s Frightening

  1. josette mooijen zegt:

    SO FINE voor jou dat je naar Haren gaat
    ik hoop zo voor jou dat een longtransplantatie mogenlijk is,
    ik volg alles van jou al een tijdje en ik heb grote bewondering
    voor je levensmoed.
    ik wens je veel sterkte hartelijke groet van josette

  2. Tara zegt:

    Wat fijn dat je naar Haren gaat, ik hoop dat het ( op welke manier dan ook ) veel lucht op gaat leveren.
    Morgen een fijne dag, het zal prettig zijn om even uit het ziekenhuis weg te zijn !!

    Groetjes Tara

  3. Marja zegt:

    Eigenlijk wel benieuwd of Romke zijn invloed uitoefend op het ambulance vervoer?
    Good luck !

  4. marritanne zegt:

    Ook ik hoop mee dat je in aanmerking komt voor de transplantatie! En ik wil ook wel zo´n Romke 🙂

    Liefs,

    Marrit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s