Volle vaart achteruit

Negatief wil ik niet zijn. Liever bekijk ik het van de zonnige kant. Een positieve benadering levert vaak veel meer op dan juist de negatieve kanten te belichten. Er is nog zoveel dat ik wèl kan. Zelfstandig naar de wc gaan lukt me nog steeds. Vraag niet hoeveel energie dat kost en hoe kortademig ik ben tussendoor en na die tijd maar ik kan nog steeds zelfstandig naar de wc. Zelfstandig in en uit bed komen, lukt ook nog. Wassen en aankleden wordt al moeilijker maar als ik de tijd neem en in fasen alle handelingen volbreng, kan ik ook dat nog zelfstandig doen.

Als je het zo bekijkt, kan ik best nog wel veel. Is dat positief of is dat positief? Oké, ik weet het wel, het is cynisch. Niks positiefs aan. Het is natuurlijk ook ronduit frustrerend dat als ik denk aan wat ik nog zelfstandig kan, ik niet veel verder kom dat dit soort onbenulligheden op te sommen. Hoe klein kan een mensenleven zijn? En hoe tevreden kan een mens dan nog zijn?
Natuurlijk is er ook voor mij nog steeds voldoende uit het leven te halen om het de moeite waard te maken. De laatste tijd is dat iets minder geworden door diverse omstandigheden en gebeurtenissen maar als ik daar weer grip op weet te krijgen, heb ik nog voldoende belangstelling en interesse om het leven de moeite waard te laten zijn. Ik peins er nog niet over mijn leven aan de wilgen te hangen.

Moeilijk is het wel. Zeker nu ik de gevolgen van mijn COPD weer steeds meer begin te ervaren. De laatste dagen heb ik het gevoel weer behoorlijk achteruit te gaan. De ervaring heeft mij geleerd dat iedere keer als de prednisolon afgebouwd wordt naar een lagere dosering, de klachten beginnen toe te nemen. Zo ook nu dus. De dosering prednisolon wordt lager en de kortademigheid neemt toe. Iets waar ik alles behalve blij mee ben. Beweging begint zo weer steeds meer een inspanning te zijn. En inspanning, zo mag inmiddels bekend zijn, leidt tot ademhalingsproblemen. De klim naar de top is even onderbroken. Zienderogen ga ik bergafwaarts. Vooruit lukt even niet meer, lijkt het. Wat er nu gebeurt is achteruitgang. Ik vlieg in volle vaart achteruit.

10 februari 2011, UMCG Beatrixoord, afdeling longrevalidatie

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Volle vaart achteruit

  1. MarieJose zegt:

    Ik schrok me te pletter van de titel maar ik snap heel goed dat je in dit soort tijden wel heel erg moeilijk kan denken dat t beter wordt.
    Maar Hans we hopen allemAal nu juist DAT voor je.Een manier of transplantatie dat je weer een gewoon goed leven terug kunt krijgen.Dikke knuffel

  2. Tara zegt:

    Was inderdaad schrikken toen ik de titel las . De achteruitgang is duidelijk uit je schrijven maar het kan dat vandaag de knop om gaat en de weg weer de andere kant op gaat. Prednisolon is natuurlijk zooi maar wie weet kan het nog even omhoog tot het zuurstof apparaat er is ?
    Veel kracht deze dag !!

  3. W.M.Kelderhuis zegt:

    Het is niet gemakkelijk mijn gedachten in woorden weer te geven. Daarom volsta ik met …”WAARDERING VOOR JE DOORZETTINGSVERMOGEN”.
    Ik weet niet of het van toepassing is, maar sinds november neem ik dagelijks 1x prednison 5. Dat houdt mij tot heden op de been na diverse opnames en “stootkuren” met hoge prednisongehaltes. Houd moed. WMK.

  4. yvonne grolle zegt:

    ik herken jou probleemen ,alles wat je doet kost inspanning .
    en je ademhaling op hol slaat ,heel beangstig .
    fijn dat je goede verpleegkundige bij je was .
    laat je er niet van weerhouden ,om door te gaan
    heel veel sterkte ook voor je lieve vrouw.

  5. Tara zegt:

    Al een paar keer gekeken of er een nieuw bericht is maar helaas. Ik hoop van harte dat het geen al te slecht nieuws is. Weet dat ik aan je denk .
    Sterkte !!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s