Beatrixoord, Haren

Het Beatrixoord in Haren is een Centrum voor Revaldatie. Het gebouw is in 1959 in gebruik genomen en sindsdien is er uiteraard het één en ander veranderd. Veranderingen in aanpak en beleid en veranderingen van bouwtechnische aard zijn de revue gepasseerd. Bouwtechnisch zijn diverse afdelingen de laatste jaren ingrijpend gemoderniseerd. Afdeling C, waar ik momenteel verblijf voor longrevalidatie vanwege mijn COPD gold 4, is zeven jaar geleden van vloer tot plafond en alles daar tussenin, gerenoveerd. De afdeling is nu weer van deze tijd. Afdeling A, die dit jaar is opgeleverd, is uiteraard weer een stuk moderner en luxueuzer dan afdeling C.
Sinds enige jaren is het Beatrixoord onderdeel van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) en officieel heet het tegenwoordig UMCG CvR (Centrum voor Revalidatei) locatie Beatrixoord.

Aan de buitenkant is nog duidelijk te zien dat het gebouw in de vijftiger jaren van de vorige eeuw gebouwd is.

Voorkant Beatrixoord, Haren

Veel is daar niet aan veranderd. De hoofdingang heeft een elektrische draaideur gekregen en de kozijnen zijn vervangen en daar zit nu dubbel glas in. Aan de zij- en achterkant zijn wat bouwkundige aanpassingen geweest. Zo hebben alle afdelingen in de centrale hal een grote glaswand gekregen waar
het uitzicht op de Hortus is. Aan de achterkant is op de begane grond een ruimte aangebouwd waar nu het Tuincafé in zit. Ook is er aan de achterkant een liftkoker aangebouwd met voor de liftdeur op elke verdieping aan aantal vierkante meters ruimte die geheel van glas is voorzien waardoor een mooi uitzicht verkregen wordt.
Door het hoogteverschil voor en achter het gebouw is de hoofdingang op de begane grond gesitueerd en de achterkant is per lift bereikbaar als -1 oftewel ‘kelder’. op die hoogte is aan de achterkant een stuk aangebouwd waar tegenwoordig het verwarmde binnenbad zit met verstelbare vloer. De sporthal is recent helemaal
vernieuwd waardoor mogelijkheden voor diverse sporten zijn ontstaan. Ook is er een klimwand gerealiseerd. Naast de sporthal is een moderne fitnessruimte met cardio fitness aangelegd. Nieuwe kleed- en toiletruimten en een sportcafé maken de kelder compleet. Van de sportaccommodatie wordt ’s avond en in de weekeinden ook veel gebruik gemaakt door gehandicapten van buiten Beatrixoord.

Het Beatrixoord is een aangename omgeving om te revalideren. De accommodatie is van deze tijd, de voorzieningen zijn plezierig en modern en het personeel is kundig, vriendelijk en behulpzaam. Al met al een dikke voldoende voor de tijd die ik er tot nu toe ben en dat is bijna drie weken.
Volgende week start mijn begin-assessment met diverse onderzoeken. De uitkomst van die onderzoeken gaan bepalen hoe mijn revalidatieprogramma er uit gaat zien. De werkelijke revalidatie duurt meestal zo’n negen tot twaalf weken. Als alles redelijk aansluitend kan plaatsvinden, ben ik hier dus nog wel even. De verwachting is dat ik dan ergens in juni weer terug naar huis kan. Als ik, nadat mijn trainingsprogramma is opgesteld, nog een aantal weken moet wachten op een plekje in de voor mij relevante groep, bestaat de kans dat ze mij tussentijds eerst naar huis sturen tot er plaats vrij is in de groep die voor mij bedacht is. Als ik dan weer terug ga naar het Beatrixoord in Haren om het vrijgekomen plekje te bezetten, zal ik vanaf dan die negen tot twaalf weken aan het revalideren zijn.
Het is dus allemaal even afwachten hoe het precies gaat lopen. Mijn eigen voorkeur gaat uit naar een aaneengesloten periode zonder onderbreking die ik thuis moet doorbrengen. Ook Bella’s voorkeur gaat uit naar laatst genoemde optie. Als ik dan uiteindelijk thuis kom, blijf ik ook thuis en hoef ik niet weer terug voor een langere periode.

19 februari 2011, UMCG Beatrixoord, afdeling longrevalidatie

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Beatrixoord, Haren

  1. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans, Gezien het feit dat je zo’n informatief Beatrixoord artikel in elkaar kon zetten denk ik dat de hoofdpijn minder is?
    Ik hoop voor je dat je aansluitend aan de tests de therapie kan doen, dat geeft zo’n gevoel van vooruitgang…
    Groeten en sterkte, Ans.

    • oogwerkdotnl zegt:

      Dag Ans,

      Een beetje hoofdpijn heb ik nog wel maar sinds vrijdag is het acceptabel i.p.v. zo’n barstende koppijn dat ik niet meer weet waar ik het zoeken moet.
      Helaas weet ik nog niet of het minder is geworden of dat de ibuprofen en paracetamol de mannetjes met hun hamers in bedwang houden.
      Wel weet ik dat afgelopen donderdag de inbuprofen en paracetamol de barstende koppijn niet wisten te onderdrukken. Zou het dan toch minder erg zijn geworden? Morgen wil ik proberen de pijnstillers niet te slikken om te kijken of de barstende koppijn weer terug komt.

      Zodra ik meer weet over de aanvang van mijn revalidatie, zal ik het via dit medium laten horen.

      Groet,
      Hans

    • W.M.Kelderhuis zegt:

      Copie van gedicht dat in de wandelgang van de longafdeling AZSneek hangt.
      Longemfyzeem.
      Wat heb ik voor een rare ziekte
      Zo vreemd, zo onberekenbaar.
      Het ene uur dan kun je alles
      Het andere uur valt alles zwaar
      Of krijg je weer een infectie
      En je moet weer door een dal
      Toch wil je steeds naar boven kruipen
      Gemotiveerd: ik moet! ik zal!
      Veel geduld en veel vertrouwen
      op een gunstig resultaat
      En dat is alleen bereikbaar
      Als je er zelf achter staat
      Therapeuten en verpleging
      Staan je bij met raad en daad
      Werken aan conditietraining
      Dat is waar het hier om gaat
      Je kameraden op je kamer
      Lotgenoten “in de strijd”
      Samen huilen, samen lachen
      Juist door lotsverbondenheid
      En de moed niet laten zakken
      Dan komt uiteindelijk de dag:
      Afscheid van’t astmacentrum
      Dat je weer naar huis toe mag.
      (dichter niet bekend)

  2. Waar is en hoe gaat het met Hans? Het is nu al 8 dagen stil rond hem. Ik heb even terug gekeken, maar de laatste maanden zat er nooit 8 dagen tussen de blogs. Reden tot ongerustheid? Ik hoop gauw weer iets – bij voorkeur van hem – te lezen. Marja Bordewijk

  3. zwanie kok zegt:

    Hallo Hans vind je dapper mijn man heeft ook copd en kan ook alleen nog geholpen worden met longtransplantatie.Hij word ook opgenomen in Haren alleen wij hebben nog niets gehoord van wanneer mag ik vragen hoelang jij heb gewacht voor opname.vdg Zwanie Kok

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ zwanie kok
      Normaal krijg je eerst een intake gesprek. Daarna wordt je uitgenodigd om een week te komen voor diverse onderzoeken. Aan de hand van die uitslagen wordt een trainingsprogramma opgesteld en zodra er plek is, ga je dat trainingsprogramma intern volgen. Doorgaans duurt dit negen tot twaalf weken.

      Zelf ben ik vanuit het ziekenhuis overgebracht naar het Beatrixoord in Haren. Hiervoor gelden andere procedures. Uitleg hierover brengt jouw echtgenoot niet verder.

      Jullie beiden wens ik alle goeds, geluk, wijsheid en kracht. De weg naar longtransplantatie is lang en grillig. Als het dan eenmaal toch zo ver is en ook nog slaagt, gaat er werkelijk een nieuwe wereld open voor deze geluksvogels.
      In het Beayrixoord heb ik zo iemand een mogen meemaken die afgelopen vrijdag definitief naar huis gegaan is. Die man was bijna dood en is n weer een brok energie zonder ademhalingsproblemen. Geweldig. Ook hij, Molle Heidbuurt uit Zwaagwesteinde, Friesland, heeft een weblog. Misschien welinteressant voor jullie om te lezen.

      http://molleheidbuurt.blog2blog.nl/

      Groet,
      Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s