Welzorg of geen zorg?

Anna Wolthuizen, mijn echtgenote en 'lieve Bella'

Sinds december 1994 heeft mijn lieve Bella te kampen met de slopende ziekte Multiple Sclerose. MS is een chronische aandoening van het centraal zenuwstelsel. Een auto immuunziekte is het. Dit betekent dat het afweersysteem een lichaamseigen stof als vreemd en bedreigend ziet en dus tracht af te breken. Bij MS gaat het dan om de myelineschede van de zenuwbanen. De myelineschede is de isolatielaag waardoor de zenuwbanen beschermd worden. Het afweersysteem ziet de myelineschede als een lichaamsvreemde stof en valt deze aan. Ontstekingen aan de myelineschede zijn het gevolg. Iedere keer als er ontstekingshaarden ontstaan, volgen er uitvalsverschijnselen. De prikkel vanuit de hersenen om een bepaalde spier aan te sturen komt niet of minder sterk door waardoor de betreffende spier niet of nauwelijks in beweging gebracht wordt. Dit kan effecten hebben op lopen, zien, praten, gezichtsuitdrukking en alles waar spierkracht aan te pas komt.

Om de gevolgen van MS te omschrijven, zou ik door moeten blijven schrijven tot jullie allemaal afgehaakt zijn. Dat is natuurlijk niet de bedoeling en ook is dat niet het onderwerp van deze bijdrage. Het onderwerp is Welzorg. Wat is Welzorg? Het woord bekijkend en erover nadenkend zou je haast kunnen concluderen dat het zorg is die wel geleverd wordt. Als in wel zorg, niet zorg. Of als in wel zorg, geen zorg. Het woord Welzorg is ook nog anders te duiden. Het woord wel staat ook voor ‘goed’. Het is een beetje een gedateerd woord in die betekenis maar oma kent het zeker nog. Want als oma zich niet wel voelt, is er wel degelijk iets aan de hand.

Vandaag heb ik het over Welzorg dus. En of Welzorg ook altijd staat voor wel zorg, laat ik even in het midden. Sinds Anna MS heeft, hebben wij in drie verschillende gemeentes gewoond. Anna werd ziek toen wij nog in de boerderij in Noordhorn woonden. Dat was de gemeente Zuidhorn dus. Via de plaatsen Pieterzijl en Zuidhorn zijn we naar het Friese Burgum verhuisd. Burgum was gelegen in de tweede gemeente waar we terecht kwamen, Tytsjerksteradiel. Na Burgum verhuisden we naar de hoofdstad van Friesland, Leeuwarden, gelegen in de gemeente Leeuwarden. Op het gebied van voorzieningen voor chronisch zieken en gehandicapten, was verhuizing naar een volgende gemeente iedere keer weer een stapje achteruit. Zuidhorn was echt geweldig. Makkelijk, snel en zeer royaal. Tytsjerksteradiel was ietsje minder maar probeerde, ondanks regelmatige afwijzingen op verzoeken, zoveel mogelijk te doen. Iedere keer bezwaar maken en in beroep gaan indien nodig, kost veel energie maar leverde uiteindelijk wel het beoogde resultaat op. Leeuwarden verschilt niet heel veel van Tytsjerksteradiel, ondanks dat het net iets minder goed is. Beide gemeentes verstrekken minimaal en proberen zoveel mogelijk geld over te houden om aan de algemene middelen toe te voegen. Hiervoor is dit geld echter niet bedoeld.
Hoe anderen omgaan met de WMO, kan ik niet zeggen maar zowel Anna als ik vragen pas dan iets aan nadat we niet anders kunnen. Altijd proberen we eerst zelf een oplossing te zoeken en als het echt niet zonder kan, wordt pas de WMO ingeschakeld om een beroep te doen op het publieke budget.

Leeuwarden moet bezuinigen. Dus moet er ook op de WMO uitgaven bezuinigd worden. Verstrekkingen in het kader van de WMO kosten geld. Veel geld zelfs. Met de verstrekking alleen heb je de kosten nog niet gedekt. De verstrekking van verschillende apparaten, brengt ook nog reparatie- en onderhoudskosten met zich mee. Om niet met onaangename verrassingen geconfronteerd te worden, sluit de gemeente hiervoor een contract af met een gespecialiseerd bedrijf. Dit bedrijf doet dan zowel de levering als reparatie en onderhoud van de verstrekkingen.
In Leeuwarden is dat heel lang het bedrijf Lammert de Vries Revalidatietechniek geweest. Ieder jaar is er een nieuwe aanbesteding. Bedrijven kunnen dan inschrijven met een bepaald bedrag om het contract voor dat jaar in de wacht te slepen. Voor het jaar 2011 is de gunning aan de neus van Lammert de Vries voorbij gegaan. Dit bedrijf was net een schamele €15.000 duurder dan het bedrijf met de laagste inschrijving. Nu zult u wel zeggen, €15.000 op jaarbasis is geen kattenpies. Dat is natuurlijk ook zo maar zet het eens af tegen kwaliteit, ervaring, service en klanttevredenheid. Is verslechtering van dit alles en mogelijk zelfs meer, die €15.000 besparing dan wel waard?

Welzorg is een landelijk bekende leverancier van diverse aangepaste voorzieningen. Ook doet Welzorg het onderhoud en de reparaties van deze voorzieningen. Sinds 1 januari van dit jaar is Welzorg dus ook de aangewezen partij om deze taken voor de gemeente Leeuwarden uit te voeren. Velen namen met tegenzin afscheid van de medewerkers van Lammert de Vries Revalidatietechniek. Niet alleen was er toch een soort band opgebouwd in de loop der jaren, ook de tevredenheid over de perfecte service speelde hierin een grote rol.
De datum van 1 januari werd 1 februari. Welzorg verzocht Lammert de Vries om ook de maand januari van dit jaar zijn taken nog te blijven uitvoeren. Welzorg kon de toegenomen hoeveelheid klandizie onmogelijk verwerken op zo’n korte termijn. Welzorg zal zich toch niet verslikt hebben in de lage aanbesteding?
Sinds Welzorg het onderhoud en de reparaties aan Anna’s elektrische rolstoel moet verrichten, heeft zij vandaag voor de tweede keer een beroep op de diensten van Welzorg gedaan. De eerste keer dat een monteur van Welzorg hier kwam, was er een software probleem. Dit ontregelde de besturing van Anna’s rolstoel. Anna’s rolstoel is een Quicky Groove met zes wielen. Ze heeft deze rolstoel nu een paar jaar maar ondanks dat is het een rolstoel die zijn tijd vooruit is. De software-matige besturing is afkomstig uit de autotechniek en het gerenommeerde merk Volvo maakt gebruik van dezelfde software. Problemen aan de software van Anna’s rolstoel konden probleemloos verholpen worden door de monteurs van Lammert de Vries. Toen de monteur van Welzorg kwam en begreep wat er van hem verwacht werd, stond hij met z’n handen in het haar. Nooit van gehoord. Geen idee hoe dat werkt. Kan ik dat met een hamer verhelpen?
Naast het ontbreken van enige kennis, ontbrak het de monteur ook aan de apparatuur om de software te resetten en opnieuw in te stellen. En dat terwijl er in Leeuwarden en omgeving echt wel meer elektrische rolstoelen van het merk en type Quicky Groove rondrijden.
Om het probleem te kunnen verhelpen moest Welzorg een monteur van de importeur inschakelen. Hier gingen eerst weer enige dagen overheen voor het probleem uiteindelijk opgelost kon worden. Gelukkig reed Anna’s rolstoel nog. Zou dit niet het geval zijn, dan was zij die dagen aangewezen op haar bed. Dat zou echt een straf voor haar zijn.

Bella

Vandaag moest Anna een beroep op Welzorg doen omdat één van haar wiellagers kapot is. Aanvankelijk wilde Welzorg pas dinsdag komen. Na aandringen van Anna’s kant werd dit verzet naar maandag. Vandaag zou onmogelijk zijn. Een onzeker weekend stond voor de deur. Wat als het lager zou blokkeren? Rijden zou dan niet meer kunnen.
Gelukkig belde een buurvrouw ook om hulp van Welzorg en Welzorg besloot dat twee in één keer wèl rendabel zou zijn. Er kwam een telefoontje van Welzorg met de mededeling dat toch vanmiddag nog een monteur langs zou komen. Over de tijd waarop, konden geen mededelingen gedaan worden. Immers, chronisch zieken en gehandicapten horen gewoon achter de geraniums te zitten wachten, zich buigend over de vraag:

Welzorg of geen zorg?

1 april 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Welzorg of geen zorg?

  1. MarieJose zegt:

    Dat is walgelijk hoe ze met mensen omspringen tegenwoordig en t is overal hier ook.
    Veel sterkte voor je geweldige vrouw

    • anja zegt:

      Hoi Hans,
      Lees alles van je want heb zelf ook copd maar wil nu toch een reactie geven op welzorg. Als je daar wat nodig bent moet je het al een week eerder aangeven voor het stuk gaat. Praat uit ervaring want heb bij een callcenter voor welzorg gewerkt .
      Het is echt bagger wens jllie dan ook veel sterkte toe.

      Anja

      • oogwerkdotnl zegt:

        @anja
        Anna moest enorm lachen om jouw opmerking dat je reparaties minimaal een week voor het werkelijke defect moet aanvragen. Hilarisch… Die opmerking zal nog vaak gekopieerd worden. Dank daarvoor. 🙂

    • oogwerkdotnl zegt:

      @MarieJose
      Het wordt er inderdaad niet leuker op. Chronisch ziek en/of gehandicapt zijn wordt steeds meer een probleem van het slachtoffer. We zitten in het tijdperk van individualisering. “U bent chronisch ziek en/of gehandicapt? Dan heeft u een probleem en u lost het zelf maar op. Het is uw leven.” Het recht van de sterkste zal zegevieren.

  2. Tam zegt:

    Jemig,
    Alles wat je al meemaakt en dan dit ook nog, na amper twee maand ervaring met welzorg, heb je deze slechte indruk.
    Ik voel ook mee met Anja, dat klinkt echt als een rotbaan, dan heb ik het stukken beter naar mijn zin.
    Ben benieuwd of ze zaken hebben kunnen fixen naar genoegen vanmiddag?

    Dikke zoen,
    Tam

    • oogwerkdotnl zegt:

      @Tam
      Helaas is er vanmiddag niks aan Anna’s rolstoel gedaan. Lammert de Vries had de kleine wieltjes altijd op voorraad in de werkbus. Welzorg heeft ze niet eens op voorraad in de werkplaats. De wieltjes moeten besteld worden. Dit gaat weer dagen duren en dan wordr de reparatie opnieuw ingepland. Gaat nog eens dagen duren dus als het over een week gerepareerd wordt, mag Anna blij zijn. Ik denk dat het langer gaat duren.
      De monteur heb ik gewezen op het feit dat die wieltjes met veel te kleine lagers maar kort meegaan. Mijn advies was om gelijk maar een grote doos wieltjes te bestellen.
      Het is duidelijk dat Welzorg geen idee heeft met wat voor rolstoel ze te maken hebben. De monteur dacht er wel even nieuwe lagers in te zetten want die had ‘ie wel in de bus liggen. Standaard lagers maar die passen niet. Dat wist ik gelukkig want anders was die monteur aan het sleutelen geslagen om minimaal één wieltje te vernielen zonder een vervangend wieltje te hebben. Het gevolg zou dan zijn dat Anna zonder rolstoel zou komen te zitten. Triest als je voor reparatie afhankelijk bent van een bedrijf wat geen idee heeft waar het mee bezig is. Welzorg of toch geen zorg?

  3. Marja zegt:

    Anna en Hans vergeet niet te klagen bij de WMO hierover.
    Op het moment dat het contract naar een andere leverancier gaat , trekt de gemeente zich letterlijk terug.
    Ik heb er al verscheidene keren mee te maken gehad. Helaas 😥
    De wmo consulent raadde mij dit zelfs aan.
    Ook heb ik tot twee keer toe de klachtenprocedure naar de leverancier afgewerkt.
    Het heeft echt geholpen (ook al kost het bergen kostbare energie)
    En ik hou niet van geraniums 😉
    Liefs, Marja

    • oogwerkdotnl zegt:

      @Marja
      Hierover is het laatste woord ook zeker nog niet gesproken. Ook de gemeente zal klachten ontvangen van WMO cliënten en hun vertegenwoordigers. Kan niet anders. In ieder geval ga ik er iets mee doen want zo kan het niet. Welzorg is een log en lomp apparaat, in vergelijking met de vorige contractant, Lammer de Vries Revalidatietechniek. Wij missen de laatste nu al.

  4. Sam zegt:

    Ik had al kort gereageerd. Maar is een vervangende rolstoel tot de reparatie geen optie? Als er voor mijn stoel geen vervangende wielen of andere onderdelen aanwezig zijn krijg ik vaak een tijdelijke leenstoel zodat ik toch mobiel blijf.

    Veel succes!

    • oogwerkdotnl zegt:

      @Sam
      Weet je, toen Lammert de Vries Revalidatie techniek uit Leeuwarden het onderhoud en de reparaties nog verrichtte, was dit wel mogelijk. Nu we overgeleverd zijn aan de grillen van Welzorg, moeten we weer helemaal opnieuw beginnen. Bij hen is dit niet mogelijk. Er zal eerst een lang gevecht geleverd moeten worden om dit in de toekomst wel mogelijk te maken. De bezuiniging van de gemeente levert een enorm kwaliteitsverlies voor de klanten van de WMO op. Om over de stress nog maar te zwijgen. Onzekerheid, wachten, wachten en wachten, ondeskundige monteurs en een callcenter i.p.v. rechtstreeks contact. Leuker kunnen ze het niet maken, moeilijker en slechter wel.

  5. Sam zegt:

    Wel balen dus.. 😦
    Ken het probleem… wat de wielen betreft. Al is mijn leverancier dus tot op heden heel bereidwillig… en heb ik de mazzel dat ze als er iets is vaak de volgende dag komen. Ze hebben de wielen gelukkig ook op voorraad..want dat is wel echt een nadeel van de groove… verder wel een fijn ding.

    Gr Sam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s