Vandaag is weer zo’n dag

Er zijn van die dagen dat ik van alles wil, van alles moet zelfs maar dat er niks uit m’n handen komt. COPD als spelbreker. Vandaag is weer zo’n dag. Ik voel het nu al. Mijn longemfyseem gaat weer roet in het eten gooien. Nog aan de koffie en een volkorenboterham met kaas, weet ik dat ik verschillende dingen moet doen vandaag. Het is vrijdag en vandaag uitstellen betekent dat het voor het weekend de deur niet keer uit kan. Ik zal mezelf moeten dwingen straks plaats te nemen aan het bureau om de handen uit de mouwen te steken. Om op gang te komen is het waarschijnlijk handig eerst wat oefeningen te gaan doen. Beetje bewegen met armen en benen, verzwaard met een gewicht van één kilogram. Oefeningen als kickstart, zeg maar. Eerst maar een muziekje opzetten en de koffie en boterham laten verdwijnen.

Na het opzetten van de CD “Me And Armini” van Emiliana Torrini, zag ik dat er naast koffie en een boterham ook een glas vers geperste sinaasappelsap voor mij klaar stond. Kijk, dat maakt het verschil. Met een toetje van vers geperst sinaasappelsap en Emiliani Torrini, kan deze dag toch haast niet meer stuk?

Op het ritme van de muziek ga ik nu mijn oefeningen doen. Daarna ga ik de badkamer in om me te wassen en strijken. Fris en fruitig neem ik dan plaats aan het bureau, geef de Mac Pro een slinger en ga naar de map OogwerkMedia op één van de harde schijven. Voor 30 april moet ik een overzicht hebben van alle inkomsten en uitgaven. Zou nog moeten lukken dus.

En of vandaag dan weer zo’n dag is of niet, zal gaandeweg moeten blijken. Vooralsnog ga ik er vanuit dat ik deze dag toch naar m’n hand weet te zetten. Een gevoel immers, is precies wat het woord zegt dat het is; een gevoel. Niets meer en niets minder. En een gevoel direct na het wakker worden is misschien wel net zo betrouwbaar als de weersverwachting van Piet Paulusma.

“Zegt u eens, meneer Paulusma, wordt vandaag weer zo’n dag?”
“Nou, het zou vandaag weer zo’n dag kunnen worden maar het zou ook zo maar kunnen dat vandaag een heel andere dag wordt. De verwachting is dat het uiteen kan lopen van weer zo’n dag tot helemaal geen dag. Morgen weten we wat voor dag het vandaag geweest zal zijn. Oant moarn…”

15 april 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Vandaag is weer zo’n dag

  1. MarieJose zegt:

    Echt jij bent zo goed in schrijven maakt mn dag een stuk interessanter jouw stukjes

  2. Ans Fidder zegt:

    Beste Hans, Tussen optimisme en pessimisme. Zo zou je het ook kunnen noemen. Het blijft vervelend dat je alsmaar moet wachten. Ik denk dat goed slapen heel belangrijk is (eigen ervaring) voor eigenlijk alles.
    Ik hoop dat je vandaag zo’n goede dag had, zoals gehoopt! Groeten, Ans.

  3. Sam zegt:

    weer super geschreven! 🙂
    en Oant moarn!

  4. W.M.Kelderhuis zegt:

    En voor mij was gister een misser. Bij het opstaan voel je dat al, geen sok aan te krijgen en niet naar de badkamer kunnen lopen. Alleen maar hijgen en geen zuurstof krijgen. Ontbijten mislukt. Val neer in de serre. Om tien uur was het crisis, spoedtelefoon huisarts, was er binnen vijf minuten. De laatste keer was nota bene in oktober v.j. De gebruikelijke antibiotica en een kruiwagen prednison. Heerlijk voor een slechte maag. Na drie uren was m’n artsvriend er weer. Ik leek het te hebben overleefd. Nu nog. Jou dag was kennelijk beter, gefeliciteerd. Ik loop ook al weer. Hoop van heel lang en als het effekan zonder AMC. Groet WMK

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s