Kapot

Wat was ik kapot toen ik gisteren aan het einde van de middag in Haren aankwam. Eenmaal op mijn kamer heb ik eerst alles wat ik bij me had uitgepakt en weggeruimd in de kasten. Daarna ben ik wat gaan eten om direct weer terug te gaan naar mijn kamer. Rust. Dat was waar ik behoefte aan had. Rust. Ik ben gaan liggen en vrijwel onmiddellijk was ik vertrokken. Tegen tien uur werd ik wakker gemaakt om te gaan slapen. Ik lag met de kleren aan op mijn bed. Op die manier heb ik nooit echt lekker kunnen slapen dus ik was blij wakker gemaakt te worden zodat ik lekker in bed kon kruipen voor een goede nachtrust.

Die goede nachtrust viel dus wel tegen. Rond half twee werd ik zeer kortademig wakker. Na gebeld te hebben, verscheen de nachtzuster. Zij heeft voor mij een verneveling met ipramol klaargemaakt. Hiervan knapte ik gelukkig iets op zodat mijn ademhaling weer wat minder in galop ging. Echt goed geslapen heb ik daarna niet meer. Licht en regelmatig wakker, heeft mijn slaap tot half zeven vanmorgen geduurd. Mijn programma liet zien dat ik pas vanmiddag om vier uur iets heb. Alle tijd dus om rust te nemen, vandaag. Vanmorgen een beetje, wat lezen en schrijven. Om twaalf uur de warme maaltijd, als ik daar überhaupt zin in heb en ook vanmiddag nog even liggen. Proberen wat te slapen zelfs. De wekker zet ik wel want het zou wel heel erg zijn om mijn enige programmaonderdeel van vandaag te missen door me te verslapen. Vooral omdat het onderdeel om vier uur ’s middags begint. 🙂

Blij ben ik niet met dat op en neer gaan van hoe ik me voel. Ik blijf maar schommelen. Van stapvoets naar draf en van draf in volle galop. Op en neer, goed en slecht, voor- en achteruit. Ik wil zo graag een beetje stabiel zijn in hoe mijn klachten ten gevolge van mijn COPD zich gedragen. Met dat op en neer gedoe kan ik zo moeilijk uit de voeten. Ik weet ooit waar ik aan toe ben. Afspraken zijn bijna niet te maken want wie zegt mij hoe ik me voel ten tijde van de gemaakte afspraak. Geen pijl op te trekken.

Aan de andere kant, het is vrij duidelijk allemaal. Ik ben kapot en dat is maar zo heel af en toe wat beter. Ook dat is stabiel. Ik ben stabiel kapot. Dat is niet de stabiliteit die ik zoek maar stabiel is het wel. Ik ben kapot.
Gaat de longrevalidatie hier in het Beatrixoord daar verandering in aanbrengen? Wie het weet, mag het zeggen. Dr. Wempe, dè man van de longafdeling, verwacht van wel. Van harte hoop ik op zijn gelijk. Met hem hoop ik dat er verbetering te bewerkstelligen is. Want zo kapot als ik ben, hard werken aan verbetering wil ik nog steeds. Kom maar op met die revalidatie. Ik pak het op en ga d’r mee aan de slag. Kapot of niet. Komt u maar!

3 mei 2011, Haren, Beatrixoord, longafdeling

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Kapot

  1. Dirkje zegt:

    Hey dappere Dodo,

    Hoop dat het programma je goed doet en dat je je snel weer beterder voelt. 😉
    lieve grutjes,

    Dirk

  2. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans,
    Wat een luie dag zeg voor je…. Slaap lekker!
    Ik heb net mijn oefeningen weer gedaan en heb er echt op den duur baat bij dat m’n spieren het beter doen en ik dus minder snel buiten adem ben. Ik wens jou dat ook van harte toe, groeten, Ans.

  3. janny c zegt:

    Hans zolang er liefde is en zolang we om elkaar geven
    kunnen we daar kracht uithalen.
    Ik leef met je mee,
    en stuur je wat sterkte.

  4. Kees Nieuwpoort zegt:

    Hoi, maken ze je wakker om te gaan slapen en weer om te gaan oefenen, om nog wat langer te blijven ademhalen.Gelukkig heb je in de tussentijd nog momenten genoeg om met je blog door te kunnen gaan, want er gebeurt nog genoeg om ons heen.
    En wie moet zich er anders druk over maken dan jij Hans?
    Hou vol, zo stabiel en tevreden mogelijk, als je kan.
    Moi, Kees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s