Donkere wolken boven Haren

Achteruitgang betekent inleveren. Inleveren van functies, inleveren van levensruimte en inleveren van vrijheid. Zo ook afgelopen weekend. Omdat momenteel heen e weer reizen voor een korte periode te zwaar voor mij is, hebben Anna en ik besloten dit weekend gescheiden door te brengen. Zij in ons appartement in Leeuwarden en ik in mijn kamer in Haren. De longafdeling van het Beatrixoord is ’s weekends redelijk uitgestorven te noemen. Afgelopen weekend waren er vier personen op de afdeling waarvan ik alleen Willem gezien heb. De overige twee verbleven voortdurend op hun kamer.

Eigenlijk had ik van alles willen doen, dit weekend maar het kwam er niet van. Deels omdat ik weinig lucht heb maar ook vanwege een lichte depressie. Met trots las ik altijd de reacties van lezers waarin zij me een sterke, positieve persoon noemen. Welnu lieve lezers, op dit moment ben ik even niet meer zo sterk en positief. Ik heb het een beetje gehad en ondanks dat ik de moed nog niet aan de wilgen gehangen heb, laat ik m’n koppie toch wel een heel klein beetje hangen. Het wil maar niet opknappen en dan hangen er ook weer van die donkere wolken in de lucht. Wel kanker? Geen kanker? Dinsdag wordt in het UMCG mijn bovenlijf door de scan getrokken. De uitslag zal niet zo heel lang op zich laten wachten, vermoed ik. Hopelijk kan mijn lichte depressie dan weer een schop onder z’n kont krijgen.

Het enige wat ik dit weekend een heel klein beetje gedaan heb, is wat gitaar spelen. Dit lukte niet meer. Je zult er versteld van staan maar zelfs gitaar spelen bezorgde mijn al snel kortademigheid. Nu ben ik bezig met ademhalingsoefeningen terwijl ik speel en het moet gezegd, dat is het enige waar wat vooruitgang in zit. Niet veel maar het gaat weer wat beter dan een paar dagen geleden. Ging het met lopen ook maar zo goed.
Van mijn beeldend therapeute moet ik weer met muziek bezig gaan om het als uitlaatklep te laten fungeren. Beetje trommelen op de djembé en weer gitaar spelen. Liefst wil ik weer wat gaan schrijven. Liedjes, bedoel ik met gitaarmuziek er bij. Als verwerking van wat mij allemaal overkomt.

Donkere wolken. Zou het werkelijk? Zouden zich werkelijk donkere wolken samenpakken boven mijn hoofd? Donkere wolken boven Haren? Als het alleen Haren betrof, was het eenvoudig. Ik zou dan onmiddellijk Haren verlaten en er nooit meer neer terugkeren. Zo eenvoudig is het helaas niet. Pakken zich werkelijk donkere wolken samen, dan reizen ze met mij mee, waarheen ter wereld of daarbuiten ik ook reis. Ik kan er dan niet meer aan ontkomen. Eenmaal dergelijke donkere wolken boven m’n hoofd, betekent donkere wolken boven m’n hoofd tot de dood er op volgt.

En daar is ‘ie weer “de dood”. Een tijdje was dit meer naar de achtergrond verdrongen. Nu, met de dreiging van longkanker, is de dood toch weer ongemerkt dichterbij geslopen. Als de bekende sluipmoordenaar. Nou is longkanker natuurlijk ook een sluipmoordenaar. Ongemerkt nestelt het zich in de longen. Je merkt er niks van tot het op een foto ontdekt wordt. En dan gaat met meestal snel. Heel snel. Voor je het weet, voor je je goed en wel kunt realiseren wat er allemaal gebeurt, is het al voorbij. Lig je al onder de grond, bij wijze van spreken. Het klinkt wat ruw allemaal maar laat ik er maar geen doekjes om winden. Het is nou eenmaal niet een zachtaardige materie. Niks bloemetjes en bijtjes maar dood en verderf.Letterlijk en figuurlijk, dood en verderf. Woekerende cellen en rottend vlees. Kan het nog plastischer? Wil je het nog beeldender?

Dat is nou precies waarom mijn beeldend therapeute wil dat ik me ga uiten in songteksten. Ze is bang dat als ik het met beelden (schilderijen, foto’s en video) ga doen, het verschrikkelijk angstaanjagend materiaal zal worden. Die kans is aanwezig maar misschien lukt dat met songteksten ook wel. In beelden kan ik me altijd nog uitdrukken.

Wat die woekerende cellen en dat rottende vleesch betreft, heb ik voldoende donkere wolken in mijn hoofd zitten om daar uiting aan te geven. Films, heel veel films met vergelijkbare onderwerpen heb ik gezien en die hebben altijd heel veel indruk op mij gemaakt. En nog steeds. Laatst de ‘Pianist’ nog eens gezien. Wat een verpletterende film, terwijl het toch maar een matig gruwelijke film is. Het is meer wat er in mijn hoofd gebeurt dan wat er zich op het scherm afspeelt. Donkere wolken. Een hoofd vol donkere wolken.

Donkere wolken te over maar pakken zich werkelijk donkere wolken samen boven Haren? Dinsdag word ik door de scan getrokken om de donkere wolken in kaart te brengen. Ondanks dat ik de uitslag min of meer vrees, kan ik haast niet wachten op de dag des oordeels.

15 mei 2011, UMCG Centrum voor Revalidatie, Locatie Beatrixoord, Haren

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Donkere wolken boven Haren

  1. marritanne zegt:

    Lieve Hans, je noemt het depressief.. maar godsamme man, ook jij bent gewoon mens!
    Het lijkt me niet meer dan normaal dat je je rot voelt over wat je boven het hoofd hangt en dat het allemaal niet wil zoals jij wil. Dat heet wat mij betreft gewoon een emotie, emoties die compleet niet overdreven zijn bij de situatie waar je in zit. En ondanks dat je je rot voelt, lees ik nogsteeds je kracht in je woorden en de manier waarop je schrijft. Om te beschrijven hoe het met je gaat en toe te geven dat het niet allemaal rozegeur en maneschijn is, daar is ook kracht en moed voor nodig!
    Ik denk aan je en duim toch voor een uitslag die meevalt. Liefs!

    • oogwerkdotnl zegt:

      Goed, emotie dan. Klinkt ook aangenamer. En toch, als dezelfde emotie langere tijd blijft aanhouden, gaat het toch aardig richting depressie, hoor. 🙂

      Maar ik zal m’n best doen het bij emotie te houden.

      Lieve groet,
      Hans

  2. Sam zegt:

    hier kom je ook weer doorheen ik heb er alle vertrouwen in! 🙂
    Ik duim voor je…

    gr Sam

    • oogwerkdotnl zegt:

      O zeker, hier kom ik ook wel weer doorheen. De vraag is echter in welke staat mijn longen er doorheen zullen komen. Mèt of zónder kanker?
      De tijd zal het leren en hopelijk heb ik nog heel veel tijd.

      Lieve groet,
      Hans

  3. MarieJose zegt:

    Van angst om zo n onderzoek en uitslag word iedereen depri. Het is ook niet niks. Je hebt al zoveel voor je kiezen met je copd

  4. Tam zegt:

    Lieve Hans,

    Jij bent ook maar een mens en het is klote om je depri te voelen maar toch ook wel logisch. Dat zijn ook gevoelens die gevoeld moeten worden.

    “Ze is bang dat als ik het met beelden (schilderijen, foto’s en video) ga doen, het verschrikkelijk angstaanjagend materiaal zal worden”
    Het therapeutje in mij denkt juist: Toe maar! Heb je wel eens een plaatje van Goya gezien, als kind had ik nachtmerries van zijn werk “Saturn devouring one of his sons” (zie weblink) .
    Doodsangst heeft niet met leuke melodieën of regenboogjes te maken. Kunst is gevoel, uiten die hap en alles mag er zijn. Schilder, speel en schreeuw het van je af man, wat zou je je nou inhouden.
    Maar ja, dat is mijn bescheiden mening. Misschien ben je inderdaad wel ziek geworden om je therapeut GEEN angst aan te jagen.
    Ik vind dat jouw kunst van jou is en van niemand anders. Jouw keuze, jouw macht, jouw ding.
    Jij staat hier centraal en niemand anders!

    Met heel veel liefs en een ietwat fel van kant getrokken hart onder de riem 😉

    Jouw razende reporter,

    Tam

  5. corina zegt:

    Lieve Hans, er gaan zo veel mensen dood in mijn omgeving…. Jij vecht en ook al laat je je kopke effe hangen, blijf vechten, je bent t waard, ik ken je niet maar volg je blog en heb zoveel bewondering voor je…
    Ik haal daar kracht uit.. Ik heb je al geschreven dat ik zelf nog 22% heb en soms dagen in bed lig. Geen zin in iets dan ook, en dat voor een mooie vrouw van 46 jr. Het is de kracht om te leven…. het is is veel makkelijker om dood te gaan.. Toch? Daar houd ik me aan vast. Lieverd nogmaals blijf vechten en medititatie zal je ook goed doen. Blijf schrijven en creatief bezig….. liefs Corina

  6. Dirkje zegt:

    Lieve Hans,
    De Pianist, prachtige film, maakte echt indruk. Net als je blogs, die doen dat ook. Soms vind ik ze vol humor, dan weer wat cynisch of verdrietig, of onderhoudend en leerzaam, maar altijd met een impact van heb ik jou daar. Ik vind het elke keer weer knap dat je zo mooi verwoordt wat er in je leeft en dat wij daar deelgenoot in mogen zijn. Dat je depri bent is begrijpelijk en hartstikke rottig, hierboven is daar alles al over gezegd, ga ik niets meer aan toevoegen. Of wacht, ja toch, ik deed net de gordijnen open, John was benauwd vanmorgen en we zijn heel vroeg opgestaan (half 7) en brrr jakkie, regen, grijze lucht en koud, ja daar wordt je ook niet vrolijker van zeg. Dan maar wat met muziek doen, luisteren of maken, dat maakt niet zoveel uit. Ik ben wel benieuwd naar de eventuele songs die je maakt. Is dat trouwens een Ovationgitaar en is die van jou? Mmmm John likte daar zijn vingers een beetje bij af, wat een beauty. Lieve Hans, ik hoop dat vandaag snel voorbij is voor je, en dat het gauw morgen is, zodat je ook snel weet waar je aan toe bent. Ik wens je alle zonneschijn toe die je maar wil, goede berichten en prachtige muziek.
    Dikke tuut
    Dirkje

  7. Ans Fidder zegt:

    Beste Hans,
    Ik weet uit ervaring dat alleen al het feit dat er onderzoek naar longkanker gedaan wordt een mens helemaal van slag kan brengen. Bij mij bleek dat dec. j.l. de bekende storm in een glas water te zijn en ik hoop erg dat dat bij jou ook het geval zal zijn.
    Inmiddels heb ik je via dit blog al wel goed genoeg leren kennen om te weten dat je je door sombere gevoelens niet helemaal uit het veld laat slaan.
    Ik ben indertijd gewoon doorgegaan (zelfs een schepje erbovenop) met oefenen en hoop voor jou dat je dat ook op kan brengen, je zal er hoe dan ook baat bij hebben!
    Peace and Love, Ans.

  8. anja zegt:

    hans ik wens je heel veer sterkte toe en hoop echt dat je er weer boven op komt.

  9. wietske de vries zegt:

    Hans, ik kom net thuis van mijn stageplek, verzorgingshuis, heel fijn om daar te mogen werken en vlug de computer even aan. Mailtjes lezen, site dochter Fotografieke.com en dan oogwerkdotnl. Dit is bijna het vaste ritueel van ‘bij thuiskomst’ te doen. Nu lees ik jou met tranen in mijn ogen, het is al zo’n trieste dag en dan voel jij je ook nog zo akelig, naar en wachtend op morgen, zoals je schreef over ‘dinsdag en donkere wolken’.
    En toch lees ik over je plannen ( plannen voor de toekomst!! ) muzikaal bezig zijn en maak je mij nieuwsgierig naar de liedjes die daaruit voort zullen vloeien. Ik wens je voor morgen een goede reis heen en terug, een, dat vooral en ik blijf duimen!!, goede uitslag, zet ‘m op, het zal aan jou niet liggen. Ik wens je ook toe dat je vannacht wat kunt slapen en daardoor de dag, morgen beter aankunt. Heel veel kracht en met al die mensen die aan je denken, wat ik ook doe, hoop ik dat je je gesterkt voelt. Ik blijf je lezen, hou je taai en ik realiseer me dat dat makkelijk gezegd is, maar weet dat ik het allerbeste voor je wens. Hartelijk groet, Wietske

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s