Komen en gaan

Ontsnapte pauw van het BeatrixoordSinds begin februari loop ik nu rond op de longafdeling van het Beatrixoord te Haren. Nou ja, lopen… Met dat lopen wil het nog niet zo vlotten maar ik gebruik het woord lopen dan maar even figuurlijk. In al die tijd hier, heb ik heel wat mensen zien komen en gaan. Met de groep die momenteel aan het revalideren is, heb ik weinig diepgaande contacten. Ik investeer daar ook al enige weken niet echt meer in omdat ik deze week mijn kamertje op de longafdeling verruil voor ons eigen appartement in Leeuwarden.

Komen en gaan. Week in week uit. Iedere keer weer nieuwe gezichten waarvan enkele blijven hangen in mijn geheugen. Net als de samenleving is ook de populatie op zo’n longafdeling een groep bestaande uit zeer uiteenlopende individuen. Het is natuurlijk gewoon een afspiegeling van die samenleving. Niet alleen als mens verschillen zij onderling, ook als longpatiënt zijn de verschillen groot tussen al die mensen op de longafdeling. Er zijn patiënten die vergelijkbaar zijn met mij maar er zijn meer patiënten die er veel beter aan toe zijn. Natuurlijk ben ik stiekem wel eens jaloers op die mensen maar dat is volstrekt zinloos. Ik heb nu eenmaal een paar enorm slechte longen waar met de beste wil van de wereld weinig verbetering mee is te bereiken. Ook niet met longrevalidatie in het Beatrixoord. Zoveel is inmiddels wel gebleken. Over een experimentele ingreep wordt nog nagedacht en er wordt bekeken of mijn longen geschikt zijn om met ventielen longvolume reductie te bereiken. Meer hierover zal zeker volgen.

Het is een komen en gaan hier op de longafdeling in Haren. Een patiënt die ik heb zien vertrekken, zag ik gisteren ineens weer terugkomen. Heel lang is hij niet weg geweest. Zo zijn hier meerdere patiënten die niet voor de eerste keer hier verblijven maar dan was de tijd tussen de opnames toch wel wat langer dan een paar weken. Morgen ga ik zelf weg en hoop lange tijd weg te blijven maar de kans is heel groot dat ik hier wel weer eens terug kom. Mijn longen hebben nou eenmaal niet veel meer te bieden.

Komen en gaan. Niet alleen de mensen komen en gaan hier. De mannetjes pauw vond het ook tijd worden om te gaan en ontsnapte aan zijn hekwerk. Trots liep hij schreeuwend over het terrein rond. Op de foto boven zie je het beest lopen in alle vrijheid. Of die vrijheid nou wel of niet beviel, weet ik niet maar vandaag zag ik het beest weer achter zijn vertrouwde hekwerk zitten bij de geitjes, bokjes, kalkoenen en ander gevogelte.

Komen en gaan. Voor mij is de tijd van gaan aangebroken maar enkele dieren hier op het terrein vonden het tijd worden om te komen. Zo zwemmen er verschillende kuikentjes in de vijver. Piepkleine watervogels. Zwart van kleur met oranje snaveltjes. Waar ik er eerst negen geteld heb, kom ik de laatste dagen niet verder dan vijf. Nog steeds een respectabel aantal gezien de vele ratten die hier wel moeten zitten.

Ook de damherten vonden dat het tijd werd dat er weer wat kwam. Met tussenpozen zijn de afgelopen weken drie jonge damherten geboren. De laatste heb ik persoonlijk geboren zien worden. Een interessant schouwspel. Vooral na de geboorte. Leken de overige herten geen enkele belangstelling te hebben voor de geboorte, toen het beestje eenmaal in het gras lag en de moeder begon het vlies te verwijderen, kreeg zij hulp van de andere herten. Met z’n drieën stonden de damherten het vlies te verwijderen en het jong te stimuleren op de poten te gaan staan. Nu zie je de drie hertjes geregeld achter elkaar aan dartelen. Drie stuks, alle verschillend in grootte.

Komen en gaan. Ik ga maar ik kom ook. Ik ga hier vandaan en kom dan eindelijk weer thuis. Heerlijk bij mijn lieve Bella die ik zo lange tijd gemist heb. Bella, er is een tijd van komen en gaan; ik kom er aan!

13 juli 2011, UMCG Centrum voor Revalidatie, locatie Beatrixoord, Haren

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht. Bookmark de permalink .

4 reacties op Komen en gaan

  1. MarieJose zegt:

    Lieve Hans ik wens je heeel veel succes en sterkte thuis groetjes aan je vrouw

  2. Margo zegt:

    Wat fijn voor jullie!

  3. pat zegt:

    Hans,Anna ook:home ,sweet home….

  4. Dirkje zegt:

    Hey Hans,
    Prachtig geschreven, wens je een heerlijke thuiskomst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s