Afscheid

Afscheid nemen. Het is iets wat bij een chronische ziekte hoort. Je leert lotgenoten kennen. In mijn geval zijn dat vaak lotgenoten die er beter aan toe zijn. Soms jonger maar vaak veel ouder. En toch zijn ze er meestal beter aan toe. Zo af en toe tref ik ook lotgenoten die er veel slechter aan toe zijn. Of vergelijkbaar met mij. Dergelijke lotgenoten vallen soms zomaar weg. Afscheid nemen is dan het laatste wat je kunt doen.

Nu neem ik ook afscheid. Niet van een lotgenoot, een ander chronisch zieke of überhaupt een mens. Ik neem vanavond afscheid van een tijdperk. Ik neem afscheid van de komkommertijd. Van collega bloggers vernam ik dat bij hen hetzelfde aan de hand is dan bij mij. De bezoekersaantallen zijn drastisch teruggelopen. Minder lezers dan de af gelopen maanden komen langs om de blogs te lezen. Een algemene tendens in de vakantieperiode. Deze periode wordt dus ook wel komkommertijd genoemd.

Vorige maand was het bezoekersaantal behoorlijk gedaald. Het cijfer was ver onder het gemiddelde van de voorgaande maanden gedoken en het leek er op dat het deze maand nog dieper zou wegzakkken. En ineens kwam daarin een wending ten goede. De maand juli toont weer een opgaande lijn. Dit geeft moed en biedt weer perspectief. Niet dat bezoekersaantallen er echt toe doen maar als je schrijft, wil je toch ook een publiek bereiken. Schrijven voor de kat z’n viool is lang zo leuk niet. Die viool reageert ook niet. Net als Jan met de korte achternaam. Beste kerel hoor maar ik verwacht verder niks van hem en al zeker geen reacties op wat ik schrijf.

De kerende tendens geeft mij het lef afscheid te nemen. Afscheid van de komkommertijd. In de lijn der verwachting zal het van augustus weer drukker worden. Velen die op vakantie zijn geweest of dat nu nog zijn, zullen in augustus weer gewoon thuis zijn. Het wordt dan weer meer vanzelfsprekend de computer op te starten om dan opnieuw de normale dingen te gaan doen. E-mail checken, verwerken en beantwoorden, beetje surfen op het internet en je favoriete weblogs weer volgen.

Mijn lezers zijn altijd welkom. Dag en nacht. Op zon- en feestdagen en in de vakantietijd. Zelfs de komkommertijd hoeft hen er niet van te weerhouden mijn weblog aan te doen. Er is altijd wel iets nieuws te lezen. Goed, toegegeven. Het gebeurt wel eens dat ik dagen niks van me laat horen. Op zulke momenten is er dan niets nieuws te lezen. Dat houdt de spanning er wel in want de reden daarvan is dan onbekend. Het prikkelt en maakt nieuwsgierig. Denk nou niet meteen dat ik met opzet soms dagen mijn weblog links laat liggen. Vrijwel altijd heeft dat te maken met de situatie van mijn gezondheid. In slechte tijden kan ik me er soms gewoon niet toe zetten om te schrijven. Maar dat is ook wel eens anders. Ik ben dan juist in slechte tijden meer gedreven om te schrijven. Waar dat aan ligt, kan ik niet verklaren. Daar is evenmin een pijl op te trekken dan op de grillen van mijn COPD.

Afscheid nemen van mijn COPD zal mij helaas niet lukken. Dat zou natuurlijk wel heel fijn zijn en als het kon, zou ik geen seconde aarzelen. Goed, als het dan niet mogelijk is afscheid van mijn COPD te nemen en er is ook geen aanleiding om afscheid van een lotgenoot te nemen, laat mij de komkommertijd dan vullen met afscheid nemen van die zelfde komkommertijd.

Afscheid nemen. Op deze manier wil ik dat met veel plezier regelmatig doen, afscheid nemen. Da-hag, komkommertijd. Tot de volgende keer.

31 juli 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Afscheid

  1. pat zegt:

    Hans,Anna ook,ben je net weer thuis en zit je in de komkommertijd…iedereen leuk met vakantie(nu het nog kan…misschien wel naar Grie…..uilen naar Athene,water naar de z…)) en dan krijg je opeens veel minder respons op je journaals;even los van de komkommers die sinds een maand in een verdacht daglicht staan,samen met de tomaat en de spruitgroenten,alsook de vreemde tijdsaanduiding die jouw afgebeelde komkommer laat zien:het IS ook erg moeilijk om iedere keer te reageren op een nieuw bericht van jouw hand.Tegelijkertijd snap ik dat je juist in deze periode behoefte hebt om je bevindingen te delen met anderen:deze verbinden mensen namelijk en ieder haalt er op zijn manier iets uit waar ie mee verder kan.Het compromis dat je nu sluit lijkt mij een terechte;aan jou echter de opdracht om een andere manier te vinden om je ei kwijt te kunnen.Ik hoop dat je een plekje vindt.
    groet, pat

    • oogwerkdotnl zegt:

      Het gaat hier niet over reacties maar over lezers. Als het aantalreacties representatief voor het aantal lezers zou zijn, was het slecht gesteld met de belangstelling voor mijn schrijfselen. Dat is gelukkig niet zo.
      Ik hoef dus ook niet op zoek naar een andere manier om mijn ei kwijt te kunnen. Op deze wijze kan ik nog vooruit met een toereikend bereik.

  2. kees knegjes zegt:

    Ha, cijfers? Who cares. Kwaliteit, geen kwaliteit.

    • oogwerkdotnl zegt:

      Cijfers en kwaliteit. Het één sluit het ander niet uit. Misschien vertellen die cijfers juist wel wat over de kwaliteit. In ieder geval vertellen die cijfers mij iets over de waardering die er is voor mijn zieleroerselen.

  3. paul zegt:

    Ik houd niet van komkommers , dus van die tijd kan ik ook geen afscheid nemen.

  4. Jantien zegt:

    En afscheid van juli dus. Wat was je heerlijk productief ondanks je diverse dippen. Wat gaat augustus ons brengen? Ik hoop veel prettigs en vooral goede vooruitzichten voor wat betreft de BLVR. Blijf schrijven.
    Jantien

  5. Jantien zegt:

    Ik zie het nu pas: je klok loopt 2 uur achter.
    Jantien

  6. W.M.Kelderhuis zegt:

    Sorry voor eventueel misverstand. “So long ” = tot de volgende keer en ik hoop dat nog veel te mogen zeggen. Dat m’n moed finaal weg is, is een andere zaak. Bedankt voor je prettige reactie. Wim.

  7. Jantien zegt:

    Auw! Ik heb je niet willen kwetsen. Het item ‘lopen’ ligt gevoelig. Ik weet er alles van.
    Jantien

  8. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans,
    Mijn komkommertijd is Augustus denk ik: 4 van mijn vriendinnen zijn nu op vakantie, maar vandaag heb ik wel enthousiast afscheid genomen van de juli-kou en ik hoop dat ie ook niet terugkomt.Ik blijf je trouw lezen, als ik niet in het ziekenhuis lig of zo natuurlijk….
    Peace and Love, Ans.

  9. Dirkje zegt:

    Geez, ben ik inderdaad ff op vakantie, daalt gelijk het bezoekerscijfer ;-). We zijn voor de laatste dag in Oostenrijk, morgen weer naar huis. Had dus inderdaad niet veel kans om je blog te lezen maar kreeg bij het checken van mijn e-mail toch even een schok toen ik de titel ‘ Afscheid’ las. Gelukkig bleek na het lezen, het afscheid op de komkommertijd te slaan! Dat luchtte op. Inderdaad, als ik merk dat je een tijdje niet hebt geschreven maak ik me ongerust, om dan, na enige tijd, (vaak met een grote smile) weer te kunnen lezen wat jou bezig houdt. Dus ja, schrijfpauzes prikkelen. Maar lieve Hans, ik hoop nog lang van je schrijfselen te ‘genieten’ ook al klinkt dat woord een beetje misplaatst. Heel veel inspiratie toegewenst, enne….. ik lust wel graag komkommers hoor…..
    Lieve groeten,
    Dirkje

  10. corina zegt:

    Beste Hans, blijf aub schrijven, voor mij 47 jr met nog 20% ben je een enorme drive om door te gaan, vooral als ik in een dip zit en het even niet zie zitten ben jij het oa die mij stimuleert ookal weet je dat zelf niet, dus keep on writing, liefs Corina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s