Afhankelijkheid ten gevolge van chronische ziekte

Chronisch ziek zijn gaat altijd gepaard met onplezierige bijkomstigheden. Natuurlijk zijn er de ziekteverschijnselen die als uiterst onplezierige bijkomstigheden ervaren kunnen worden. Het zijn echter niet de ziekteverschijnselen waar ik nu op doel. Ik wil het eens hebben over de afhankelijkheid van derden, ingeval van chronisch ziek zijn.

Mantelzorg en professionele hulp. In beide gevallen is er sprake van afhankelijkheid. Omdat je er niet zonder kunt, ga je grenzen verleggen ten aanzien van de acceptatie. Wat je normaal gesproken nooit zou pikken, zul je nu eerder over je kant laten gaan vanwege die afhankelijkheid. Een lastig dilemma waar velen maar moeilijk mee overweg kunnen.

Zelf heb ik soms ook wel moeite met dit dilemma. Professionele hulp is voor mij eenvoudiger te sturen en corrigeren dan mantelzorg. De mantelzorger is namelijk altijd een vrijwilliger. Een onbetaalde kracht die op ieder moment de pijp aan Maarten kan geven. Geen enkele verplichting. Daarom heb ik de neiging sneller toe te geven aan de belangen van de mantelzorger. De mantelzorger die op het allerlaatste moment een eerder gemaakte afspraak annuleert, kan bij mij steevast rekenen op een antwoord waaruit blijkt dat het geen enkel probleem is, wat mij betreft. Ook als het wél een probleem is. Immers, ik wil de mantelzorger geen schuldig gevoel geven want ik heb die mantelzorger nog heel lang nodig. Daarom wil ik dat die mantelzorger zich niet ongemakkelijk voelt. Een gevoel van ongemak kan bijdragen aan de beslissing te stoppen met de vrijwillige werkzaamheden. Liever heb ik dan even een kortdurend probleem dan een voortdurend probleem. Immers, ik heb geen leger mantelzorgers klaar staan om de open gekomen plek te vullen.

Afhankelijkheid van derden is lastig. Het is heel fijn dat er mensen zijn die met alle plezier de handen uit de mouwen steken voor chronisch zieken zoals Anna en ik. Nog fijner is het als ze dit ook blijven doen. Als ik dat met een bepaald gedrag onmogelijk maak, dan is het zaak mijn gedrag te veranderen. Afhankelijkheid van derden ten gevolge van mijn COPD, drukt mij met de neus op de feiten. Ik kan eenvoudig niet meer zonder hulp. En geloof me, de afhankelijkheid waar ik het nu over heb gehad, stelt nog helemaal niks voor.

Soms denk ik wel eens aan echt moeilijke situaties zoals bijvoorbeeld een natuurramp. Overstroming, aardbeving, een enorme storm of brand. Calamiteiten met verstrekkende gevolgen. Van die situaties waarbij normaal gezonde mensen al moeite hebben het vege lijf te redden. Onnodig uit te leggen dat mijn gedachten aan zulke calamiteiten schrikbeelden oproepen die niet aangenaam zijn. De oplossingen die ik in het verlengde van zulke gedachten bedenk, zijn zo mogelijk nog schrikwekkender maar daarover heb ik het misschien een andere keer.

7 september 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Afhankelijkheid ten gevolge van chronische ziekte

  1. Sam zegt:

    weer een mooi inhoudelijk blogje ! 🙂
    En jep afhankelijkheid is één van de moeilijkste dingen en niet alleen bij mantelzorg maar ook bij prof. je bent nou eenmaal afhankelijk…en daarom ga je al snel uit van hun goede bedoelingen….

    Gr Sam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s