Manoeuvreren op hoog niveau. Een gesprek met dr. Koppers.

Voor donderdag 8 september had ik een afspraak met dr. Koppers (Ralph) gemaakt. Dit is mijn longarts in het Medisch Centrum Leeuwarden (MCL). ’s Morgens probeerde hij mij te bellen zonder succes. Even later vond ik een e-mail in de inbox waarin Ralph voorstelde de afspraak te verzetten naar vrijdagmiddag. De afspraak voor donderdag was een normaal consult op de polikliniek en hij wilde wat meer tijd en rust. Die tijd kon hij vrijdagmiddag eenvoudiger vrijmaken dan tijdens de drukke consulten waarbij de wachtkamer vol zit met patiënten die allemaal zo snel mogelijk geholpen willen worden.

Dus zat ik vrijdagmiddag rond half twee in de wachtkamer van de polikliniek toen Ralph mij kwam halen om naar zijn spreekkamer te gaan. Op mijn scootmobiel volgde ik hem door het smalle gangetje. De veel te krappe bocht kan ik net maken. Dat wist ik inmiddels. Normaal laat ik de scootmobiel dan voor de deur staan en doe een stap of vijf zijn spreekkamer in om me op een stoel te laten zakken. Het is wel eens gebeurd dat ik daarvan verschrikkelijk buiten adem raakte waardoor ik echt tijd nodig had om te herstellen. Hetzelfde maar dan nog erger, gebeurde opnieuw na het gesprek als ik weer terug naar de scootmobiel ging en daar weer op moest gaan zitten.

Vrijdag wilde Ralph weten of ik met de scootmobiel zijn spreekkamer in kan. “Kunnen we dat proberen?”, vroeg hij, “Maar alleen als jij dat nu wilt en kunt want het is wel heel krap en misschien kost dat teveel energie.” Sturen kan ik wel dus hop, we gaan het proberen. Bij een tweede poging lukte het al achteruit zijn spreekkamer binnen te rijden vanuit het veel te smalle gangetje door de veel te smalle deur. Daar waren we beiden best blij mee. We wisten nu dat het kon en ingeval het nodig was, zou dat een hoop energie en vooral lucht kunnen sparen.

De reden waarom ik een gesprek met Ralph wilde was het aanstaande bezoek aan dr. Slebos in het Universitair Medisch Centrum (UMCG), 19 en 20 september, voor het laatste onderzoek ter voorbereiding op de bronchoscopische longvolume reductie wat in het kader van medisch onderzoek eventueel bij mij toegepast gaat worden. Dit laatste onderzoek zal uitmaken of het wel of niet door kan gaan.
Met Ralph wilde ik praten over de uitvoering en gevolgen van de bronchoscopische longvolume reductie. Eerder hebben we het al gehad over longtransplantatie. Ondanks dat ik daar nog regelmatig over nadenk, lijkt me dat een verschrikkelijk, langdurig en vooral stressvol traject. Een ingreep met vele risico’s, onzekerheden en gevolgen. De ingreep die ik nu eventueel zal kunnen ondergaan is een stuk eenvoudiger. De resultaten lijken heel gunstig te zijn en de risico’s en nadelige gevolgen zijn verre van de zwaarwegende risico’s en gevolgen bij een transplantatie.

Samen met Ralph heb ik een aantal vragen geformuleerd voor het gesprek met dr. Slebos op 19 september. Bij een positief resultaat zoals dat te verwachten is, zal een slecht deel van de longen ineen schrompelen waardoor er meer ruimte ontstaan voor de nog goede delen. Ook zal ik een hoeveelheid gevangen lucht kwijtraken waar ik nu alleen maar last van heb. Het middenrif zal door de volumereductie van de longen minder druk krijgen waardoor dit weer in een betere stand komt te staan zodat het weer kan meewerken bij de expiratie. De longvolume reductie zal dus vooral van positieve invloed zijn op de mechanische ondersteuning van de ademhaling. Verbetering hiervan kan zorgen voor een gemakkelijker ademhaling, minder benauwdheid en meer mogelijkheid tot het opbouwen van iets meer uithoudingsvermogen.

Wat nu als de resultaten tegenvallen. Ik heb dan één of meerdere ventieltjes in mijn luchtwegen zitten die niets doen. Kunnen deze blijven zitten of is het beter deze dan te verwijderen? De ventielen die nu gebruikt worden zijn een stuk betere dan de eerdere ontwerpen. Met name het vasthouden van slijm is enorm gereduceerd. Dat is belangrijk want overal waar slijm (vocht) in de longen zit, kunnen ontstekingen ontstaan. Met de huidige generatie ventielen is dat een stuk beter geworden. Wat nog wel eens kan gebeuren is dat ze op den duur wat ‘scheef’ gaan zitten. Ook bestaat de mogelijkheid dat ze wat gaan vastzitten doordat er weefsel omheen gaat groeien. Is het daarom niet raadzaam om bij gebleken gebrek aan resultaat, de ventielen zo snel mogelijk uit de luchtwegen te verwijderen? Dit ter voorkoming van meerdere complicaties in een later stadium.

Dit zijn o.a. vragen die ik aan dr. Slebos zal stellen als ik op 19 september met hem praat over de experimentele ingreep. Ook heb ik dan een gesprek met de anesthesist. Bloedonderzoek zal ook nog deel uitmaken van het onderzoek op 19 en 20 september.

Ter afsluiting van het gesprek met Ralph liet hij me weten zeker gebruik te maken van deze mogelijkheid. De goede resultaten die hij kent en de eenvoud van de ingreep zijn reden temeer om hiervoor te kiezen. Ook biedt het weer nieuw perspectief.

Tja, en toen moest ik de kleine spreekkamer weer verlaten door de veel te kleine deur met slechts ruimte om te manoeuvreren in de veel te krappe gang. Vooruit rijdend wilde ik linksaf de gang in rijden; de kortste weg. Dit lukte met geen mogelijkheid. Per ongeluk ging de deur tegenover de spreekkamer van Ralph ook open. Hierdoor meer ruimte krijgend, dacht ik dat het nu wel zou moeten lukken. Ook niet dus. Toen kwam Ralph op het idee de scootmobiel iets te tillen en weg te trekken. Nee! Dat ding is zwaar. Eigenwijs, dus toch proberen. Na een poging zonder succes heb ik hem nadrukkelijk gezegd te stoppen want een rug is te kwetsbaar om op het spel te zetten. Toen ineens bedacht ik mij dat ik er vanaf de andere kant de spreekkamer ingedraaid was. Ik moest dus niet linksaf de gang in maar rechtsaf. En met de juiste manoeuvre lukte het met slechts een centimeter speelruimte, uit deze benarde positie te ontsnappen. Het kan. Het is mogelijk met de scootmobiel de spreekkamer in te rijden en weer te verlaten. Mogelijk is het maar of het ook handig is?

Zo prettig als de gesprekken met dr. Koppers altijd verlopen, zo stroef ging het inrijden en verlaten van de spreekkamer met de scootmobiel. Echt wat je noemt manoeuvreren op hoog niveau.

10 september 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Manoeuvreren op hoog niveau. Een gesprek met dr. Koppers.

  1. Ans Fidder zegt:

    Beste Hans, Misschien kan Dr Koppers volgende keer een vertrek met wat wijdere opening “lenen” als jij (of een andere scootmobieler) komt?
    Maar het echte nieuws is natuurlijk zijn positieve kijk op de volumereductie! Ik hoop zo voor je dat dat kan!!!
    Peace and Love, Ans.

  2. kees knegjes zegt:

    Zo zie je maar. Een rijbewijs is altijd handig. Ook als je geen auto hebt.

  3. Baluda zegt:

    Je longarts heeft dus een spreekkamer waar zijn patiënten die er het minst aan toe zijn geen toegang toe hebben. Minpuntje voor MCL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s