Reünie in het UMCG

Ter voorbereiding op de bronchoscopische interventie van donderdag 13 oktober, ben ik dinsdag 11 oktober in het Universitair Medisch Centrum Groningen opgenomen door dr. Slebos. Omdat mijn conditie ten gevolge van mijn ernstige longemfyseem dermate slecht is, vond deze het raadzaam mij iets eerder te laten opdraven zodat ik me in alle rust kan voorbereiden op de experimentele ingreep. De ingreep die bestaat uit het plaatsen van eenrichtingsventielen in de luchtweg die naar de bovenste longkwab in de rechter long leidt. Deze luchtkwab is dermate slecht dat het beter lijkt deze leeg te laten lopen zodat de kwab verschrompelen kan. De gewonnen ruimte die hierdoor ontstaat, zou mijn ademhaling ten goede komen en de druk op mijn diafragma (middenrif) doen afnemen zodat deze weer meer in de oorspronkelijke positie komt te staan. Hierdoor kan het diafragma de expiratie weer mechanisch ondersteunen waardoor ik mijn kooldioxide beter kan afblazen. De kwaliteit van mijn leven die enorm is geslonken door de COPD, zou hiermee weer voor een deel teruggewonnen kunnen worden.

Gisteren ben ik hier dus ’s morgens gekomen. Iets na elven kwam ik met de taxi aanrijden bij de hoofdingang waar mijn zusje ook net kwam aanlopen. Zij was gekomen om mij in het UMCG op te vangen en te begeleiden naar de longafdeling. Daar heeft ze voor mij de spullen uitgepakt en de kast e.d. ingeruimd. Voor mij scheelde dat een enorme hoeveelheid energie. Energie die ik wat dr. Slebos betreft liever bespaar en opsla voor donderdag.
We waren nog maar net bezig in de kamer die mij toegewezen is voor deze dagen, of ik hoorde al een bekende stem. Het was de stem van Jaap. Jaap heb ik leren kennen in het Beatrixoord waar we een aantal weken dezelfde vierpersoonskamer ‘bewoond’ hebben. De laatste keer dat ik op de longafdeling van het UMCG was voor de Chartis-meting, trof ik Jaap hier ook. Ik ging toen weg en hij werd binnengebracht door de mensen van de ambulancedienst. Na die opname, was hij weer naar huis gegaan. Nu was Jaap opnieuw opgenomen. Niet veel later die dag, trof ik een tweede bekende. Ook deze, een dame wier naam mij even ontschoten is, heb ik in Haren leren kennen tijdens de revalidatie in het Beatrixoord.
Van vriend Ed wist ik dat hij in het UMCG lag. Vanuit Lelystad is hij anderhalve week geleden overgebracht hierheen. ’s Avonds ben ik op zoek gegaan naar de kamer waar hij ligt en heb een uurtje met hem gebabbeld. Goed gaat het niet met hem. Het transplantatieteam gaat nu proberen om Ed op een andere lijst te krijgen. Een lijst waarop patiënten staan met meer urgentie. Maar dan nog. Er zijn altijd patiënten die er nog slechter aan toe zijn. Daar komt nog bij dat de donorlongen niet voor het oprapen liggen. Voor Ed is dit een lange, stressvolle en vooral onzekere weg waar ik niet jaloers op ben. De weg naar een longtransplantatie gaat ook niet over rozen alleen.

De reünie in het UMCG is nu vier man/vrouw sterk. Tenminste, meer bekenden heb ik nog niet gezien maar die zouden er eventueel wel kunnen zijn of nog kunnen komen. We gaan zien wat de dag van vandaag ons brengt. In ieder geval rust. Rust en mentale voorbereiding op de dag van morgen. Rust en mentale voorbereiding tijdens de reünie in het UMCG.

12 oktober 2011, Universitair Medisch Centrum Groningen, afdeling longziekten

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Reünie in het UMCG

  1. Jet van Kempen zegt:

    Is toch wel leuk wel een paar bekende te zien.
    Je moet de conditie van je mond ook een beetje op peil proberen te houden.
    Maar nogmaals veel sterkte en heel veel succes voor morgen.
    Komt wel goed met jou en zo’n geweldig team om je heen.
    Groetjes Jet

  2. ZijalleenisZij zegt:

    Het zou mij goed doen ….deze mini reunie. Delen is zo belangrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s