Bronchoscopische interventie en nu verder

Eenrichtingsventiel in luchtwegvertakking naar bovenste longkwab in mijn rechterlong. Foto: Dirk-Jan Slebos, UMCG

Tijdens de ingreep afgelopen donderdag is er behoorlijk in mijn longen omgeroerd. Omdat het eerste ventiel moeilijk geplaatst kon worden, heeft dr. Slebos alles uit de kast moeten halen om het ventiel toch te kunnen plaatsen. De scoop kon de krappe bocht niet nemen. Door te manipuleren met mijn lichaam en hoofd is geprobeerd de luchtwegvertakking dusdanig te verleggen dat de scoop de bocht wel doorkwam. Er is zelfs een andere scoop gebruikt en uiteindelijk, na een uur ‘duwen en trekken’ is het ventiel in betreffende luchtwegvertakking geplaatst.

Veel heb ik daar niet van mee gekregen. Ik had van de anesthesist een fijne roes gekregen. Op een gegeven moment werd ik wel wakker. Juist op dat moment waren ze bezig mij alle kanten op te draaien. Op mijn zij en weer terug, andere zij en weer terug, hoofd helemaal naar de borst geduwd, hoofd achterover… Vreemde gewaarwording maar voor zover ik weet vond ik het wel best. Alle vertrouwen in dr. Slebos. De drie overige ventielen die in mijn luchtwegvertakkingen naar de bovenste longkwab in de rechterlong geplaatst zijn, zaten er heel snel in. In de behandelkamer werd ik weer wakker gemaakt en kreeg te horen dat ze mij, nadat ik wakker geworden was uit mijn roes, toch onder volledige narcose gebracht hadden. Ook hebben ze mij toen aan de beademing gelegd en geïntubeerd. Intuberen bij patiënten met slechte longen zoals ik ze heb, wordt eigenlijk ten zeerste ontraden maar inmiddels weet dr. Slebos dat hij dit ongestraft en veilig kan doen als het voor een korte periode is. Ik ben een uurtje aan de beademing geweest en toen ik er weer afgehaald werd, pakten mijn longen de ventilatie onmiddellijk zelf weer op. Zonder er weet van gehad te hebben, heeft de experimentele ingreep in mijn geval zo’n twee uur geduurd. Normaal zijn ze in hooguit een half uur klaar. Het hele schema heb ik in de war geschopt. Evenals de vorige keer kwam ik alweer klaarwakker aan op de verkoeverkamer. Het is dat ik op de anesthesist moest wachten, anders had ik wel gelijk terug naar de afdeling gekund. Honger!

De ochtend na de experimentele ingreep was ik vroeg wakker. Iets na zessen dronk ik al koffie in het dagverblijf. Daarna ben ik de badkamer ingegaan om me te wassen, scheren en aankleden. Dit ging ineens zoveel makkelijker dan ik mij herinneren kan. Ik hoefde niet voortdurend te stoppen om weer op adem te komen. Een vreemde gewaarwording na alles zeer gefaseerd gedaan te hebben. Deze dag zou ik naar huis gaan. Mijn zusje Hanny zou rond 10.00 uur komen om te helpen met inpakken en wegwezen. Eerst stond dr. Slebos om 9.00 uur in mijn kamer. Natuurlijk wilde hij even napraten en bovenal weten hoe ik me voelde. Blij verrast hoorde hij mijn bevindingen in de badkamer van eerder die ochtend aan. Hij wist mij te vertellen dat de behandelde longkwab inmiddels behoorlijk leeggelopen was. Dat is best snel maar heel goed mogelijk. Hij was, ondanks de moeilijkheden tijdens het plaatsen van het eerste ventiel, uitermate tevreden met het geheel. Alles is verder mooi verlopen. Ook de narcose ging helemaal goed en de beademing gaf geen enkel probleem. De waarden bleven allemaal heel mooi en na het stoppen van de beademing gingen mijn eigen longen direct weer aan het werk alsof ze nooit stil gezet waren. Al met al konden we zeer tevreden terugkijken op een zeer geslaagde bronchoscopische longvolume reductie. Het effect op de langere termijn moet zich nu gaan openbaren. Vanweg het langdurige gewrot in mijn longen, was de verwachting dat er nog wel reacties op zouden komen. Pijnklachten, extra hoesten en slijmvorming.

Controlefoto na de bronchoscopische interventie in mijn longen. Foto: ©2011, UMCG

Vrijdag was een hele goede dag. Zaterdag kwam de terugslag al. Regelmatig benauwd, veel hoesten met slijm en ook pijnklachten. Het was voorspeld en te verwachten. Ondanks de last, heb ik me er niet druk om gemaakt. Ik ben de dag van gisteren immers gewoon doorgekomen. Vandaag lijkt het alweer ietsje beter. Vanmorgen nog wel even een lichte paniek toen ik begon te hoesten en het hoesten niet kon stoppen. Ik voelde alle lucht uit me wegstromen zonder het hoesten te kunnen stoppen om mijn ademhaling weer onder controle te brengen. Maar uiteindelijk is ook dat weer goed gekomen. Met wat rustgevende invloed van Anna, kan ik dat soort situaties prima aan. Nu, op dit moment, voel ik me echt alweer een stuk beter dan gisteren. En toch voel ik me nog niet goed genoeg om dit blog te maken zoals eigenlijk de bedoeling was. Ik wilde de experimentele ingreep inzichtelijk maken voor hen die nog niet zo goed weten wat er nou precies gebeurt, bij welke patiënten het toegepast kan worden en wat de eventuele resultaten zijn.

Het is niet anders. U zult het hiermee moeten doen. Dit blog zal hier ophouden want ik vind het mooi geweest. Ook Anna wil dat ik nog even wat rust ga nemen. Wie weet wat ik deze week nog allemaal uit m’n mouw schud.
Hoe dan ook, ik kan terugkijken op een geslaagde bronchoscopische interventie en ik heb ook al mogen proeven van de resultaten. Niet alleen vrijdag maar ook vandaag weer. Niet dat het nu ineens allemaal rozengeur en maneschijn is maar mijn ademhaling is zoveel beter dan die geweest is. Ook gaat het ademhalen zoveel makkelijker. Op de foto kun je zien dat het diafragma weer wat ronder is gaan staan. Daar kan ik alleen maar voordeel van hebben. Een geslaagde bronchoscopische interventie en nu verder.

16 oktober 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

15 reacties op Bronchoscopische interventie en nu verder

  1. marritanne zegt:

    Geef jezelf tijd om te herstellen Hans, je bloglezers wachten heus wel op je en je rust is nu belangrijker. Fijn om te lezen dat het een geslaagde ingreep was, de rest van wat je allemaal schrijven wil komt wel weer, eerst nu jij en Bella, dan later maar weer eens de rest van de wereld.
    Liefs,

    Marrit

  2. Bijzonder blogschrijfsel, duidelijk en zonder poespas. Bruikbaar voor andere patiënten met COPD en zware benauwdheidsfases. Hoopgevend, het kleine beetje extra lucht doet soms wonderen. Een proficitat voor het blog en de luchttoevoer. Geniet er maar van. 😉

  3. mariejose zegt:

    Inderdaad eerst herstellen maar wat zie je een verschil zeg op die fotoos wow. Hoop dat dat veel goeds gaat brengen. Fijn weekend voor Anna en jou

  4. Dirkje en John zegt:

    Goedemorgen deze zonnige zondagmorgen, 😉
    Wat een heerlijk nieuws, fijn dat alles nu achter de rug is en je een stijgende lijn waarneemt. Het kan nu alleen nog maar beter worden toch? We hadden al een paar keer gekeken of er al “nieuws” was en zijn blij dat je hebt laten weten hoe het nu gaat. Snappen heus wel dat je nu ff rustig aan doet en iets anders aan je hoofd hebt dan een uitgebreide blog. Die houden we wel van je tegoed. Vandaag lekker een dagje met Bella, rust en een beetje zon (misschien een frisse neus als dat kan) Goh, nogmaals, we zijn hartstikke blij voor je dat de zaken er nu positiever voor staan en houden je schrijfselen gewoon in de gaten over het verloop van alles.
    Lieve groeten,
    Dirkje en John.

  5. Jet van Kempen zegt:

    Ja Hans even rustig aan nu. Maar het verschil zie je al goed op de foto.
    Kom maar rustig bij dan komt de rest wel later.
    Fijne dag nog.
    Groetjes Jet

  6. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans, Wat een verschil op de foto!
    Neem rustig de tijd om bij te komen(zie ook hierboven….), je zal wel flink spierpijn krijgen na al dat geduw en getrek.
    Peace and Love, Ans.

  7. marlies van der heide zegt:

    hoi hans
    fijn dat de resultaten toch zo goed zijn uitgepakt voor je !
    en idd. net als mijn vorige lezers/schrijvers denk ik dat iedereen best snapt dat je nu voldoende rust nodig hebt …….. en pak die dan ook !!
    fijne zondag nog samen met anna
    liefs marlies

  8. Ed zegt:

    Heb morgen weer een kontrole en gesprek in Nieuwegein waar ik evt getransplanteerd word.
    Bespreek morgen ook deze methode met hen, ook omdat gekeken en besproken is om wat met mijn middenrif te doen operatief, maar daar hebben ze vanaf gezien.
    Goed te horen dat je ademhaling beter gaat. Zit/zat je aan de zuurstof ?? Doe rustig aan en ik blijf je volgen !!!

  9. jantien silver zegt:

    Hoi Hans,
    Ik mag je gelukkig feliciteren met het tot nu toe behaalde resultaat, dat afgezien van de spierpijn en andere naweeën (geen wonder na al die exercities) veelbelovend is gezien je badderervaring. Wat heerlijk voor je! En wat een geweldige dokter moet die meneer Slebos zijn. Ik hoop ook binnen afzienbare tijd kennis met hem te mogen maken. Sterkte met je verdere herstel, ik hoop snel meer van je te horen.
    Jantien

  10. Lou Bits zegt:

    Hans heel goed en nu afwachten dat je nu pijn hebt is normaal , dit is een teken dat er werking in zit . oftewel krimping van je longen , dat jij een spec iaal geval bent wisten we maar je moet je rustig houden dan komt het wel goed, je moet niet denken dat t direkt merkbaar is maar zoals ik begrijp voel je nu een beetje verbetering dat is al redelijk snel , ook hoop ik dat het met Ed goed gaat deze jongen verdient t , hij loopt er al meer dan 17 jaar mee en zo jong nog jochie hou je taai en veel sterkte he lou

  11. josette mooijen zegt:

    Hallo Hans
    Wat ben ik blij voor je dat het nu allemaal achter de rug is,
    het idee dat je eerdaags weer veel meer kan moet fantastisch zijn want daar moet je maar van uitgaan. een paar rustige dagen zal je goed doen en wilskracht maar daar ontbreekt het bij jou niet aan.
    groetjes johanna

  12. Tam zegt:

    YEAH! 🙂

    Te gek. 🙂

  13. paul zegt:

    Hans ,
    Hoop te vernemen dat de hele ingreep je een hoop lucht hebt opgebracht!
    En wie weet…..zit er misschien een dagje zeilen voor je in , dat wat je graag nog een keer wou doen.
    Wie weet wel heel veel keren!
    Groet , Paul ,

  14. Tara zegt:

    Fijn te lezen dat het goed gaat, neem maar uitgebreid je rust en geniet samen met Anna van de dingen die komen.
    Als het hele verhaal hier komt is mooi maar zorgen voor jezelf gaat voor.
    Fijne dag
    Tara

  15. KeesN zegt:

    Eerst maar bijkomen na dat geploeter van doc en jou. Alles op de goede plaats en nu verder…
    misschien zelfs een paar stappen ! o.k.dan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s