Tijd voor de nuance

De vele reacties die ik nog steeds ontvangen mag op mijn positieve berichtgeving naar aanleiding van de bronchoscopische interventie vorige week donderdag, zouden mij haast doen geloven dat ik een compleet ander mens geworden ben. Als ik alles zo lees, durf ik bijna niet meer te vertellen dat het allemaal ietsje minder rooskleurig is dan de meesten zich in hun reacties voorstellen. Als ik nu ga zeggen dat het veel minder is dan men zich voorstelt, zou ik wel eens gelyncht kunnen worden.
Welnu beste mensen, natuurlijk is er vooruitgang merkbaar. Helaas is die vooruitgang ietsje minder voortvarend dan jullie met elkaar zouden willen. Heel begrijpelijk dat jullie nu resultaat willen zien. Zo gaat dat toch in de verhaallijn? Als filmmaker ken ik de lijnen die gevolgd moeten worden om het publiek tevreden te stellen. Helaas voor mijn volgers maak ik dergelijke films niet. Een ‘happy end’ is voor mij geen noodzaak om tot een goede film te komen. Nou zijn speelfilms sowieso niet mijn ding maar zou ik een speelfilm maken, dan zou een ‘happy end’ waarschijnlijk niet tot het script behoren.

Ook in deze geschreven documentaire is geen ‘happy end’ ingecalculeerd. Niet vooropgezet, althans. Mocht het tot een ‘happy end’ leiden, dan zal ik de laatste zijn die een negatieve draai aan het script ga geven alleen om te voorkomen dat het gelukkig afloopt. Graag zag ik dit sprookje eindigen met een Anna en een Hansje die hand in hand, steeds kleiner wordend tegen de achtergrond van een ondergaande zon, de toekomst in rennen. Niet alleen Hansje maar beiden volledig hersteld van hun chronische ziekte. Zou dat niet wat zijn? Geen longemfyseem en geen Multiple Sclerose meer in het leven van deze dappere strijders. Ah…, tranen met tuiten…

Tijd voor de nuance. Het gaat een beetje met ups en downs. Waar ik eergisteren een beetje aan het opknappen was om mij gisteren een stuk beter te voelen, daar ben ik vandaag weer in een slechter vaarwater teruggevallen. Ik kan het niet mooier maken. Vandaag heb ik weer meer moeite met ademen. Ook in rust. Niet dat ik benauwd ben in rust maar ik merk wel dat ik minder makkelijk adem. Daar komt bij dat ik helemaal vol zit. Ik voel het bewegen maar het komt er niet uit. Soms schiet zo’n slijmprop echt in de opening van de luchtweg om deze enige tijd te blokkeren. Met veel kunst-en-vliegwerk manipuleer ik dat slijm dan weer naar elders om de luchtweg open te maken. Met hoesten ben ik heel voorzichtig want ik weet uit ervaring welke pijnklachten kunnen ontstaan door te spontaan hoesten. Daar zit ik niet op te wachten want dat belemmert niet alleen dat gemanipuleer met slijm, het belemmert ook mijn ademhaling omdat elke diepere ademhaling dan pijn doet. Zoals het nu gaat, doe ik het redelijk goed, naar mijn eigen mening. Laat mij nog maar even schuiven. Het is echt nog niet zo dat mijn vertrouwen verdwenen is. Er is nog voldoende hoop over om rustig door te gaan. Hoop en vertrouwen. Die ventielen zijn niet voor niks in mijn longen geplaatst door dokter Slebos. Hij heeft er werk genoeg van gehad dus het mag best wat opleveren.

Ondanks voldoende hoop en vertrouwen wil toch toch graag een kanttekening plaatsen teneinde het enthousiasme ietsje te temperen. Nee, niet het enthousiasme. Ik bedoel meer de (hooggespannen) verwachtingen. De tijd zal het gaan leren, lieve lezers. De tijd zal uitwijzen wat het lange termijn effect voor mij zal zijn. Vooralsnog lijkt het niet heel veel te zijn. Ondanks de ups en downs merk ik toch een kleine opgaande lijn in de ontwikkeling. En dat is voor mij eerst voldoende voor genoemde hoop en vertrouwen. De kanttekening is geplaatst. Stel uw verwachtingen ietsje bij en open de ogen voor de realiteit. Laten we met elkaar hopen dat we over een tijd kunnen terugkijken op een ontwikkeling die zijn weerga niet kent. Voor nu eerst is het tijd voor de nuance.

21 oktober 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Tijd voor de nuance

  1. Jet van Kempen zegt:

    Nou Hans het gaat zeker niet zo snel. Dat wist ik al van een vriendin wat
    de ventielen heeft. Kan weken of maanden duren hoor. Het gaat ook niet bij iedereen naar wens.
    Zelf ben ik 13 dec. aan de beurt. Ik laat het ook op me afkomen.
    Zal er niet slechter op worden .
    Hans ik hoop echt dat je er op de duur echt wat meer lucht door krijgt.
    Maar heb vertrouwen in het team van Groningen. Ze staan altijd achter je.
    Groetjes Jet

  2. mariejose zegt:

    Ik denk dat na zo n toch zware ingreep he longen aan de ventielen en jouw lichaam en de verandering moet wennen. Het zal wel n tijdje duren voor je echt zeker kan zeggen hoe t resultaat geworden is. Als je tenminste over t algemeen minder benauwd bent ist al veel waard !!!!

  3. ZijalleenisZij zegt:

    Heel duidelijk uitgelegd. Toch ben ik heel blij voor je dat het nu gaat zoals het gaat.

  4. Tam zegt:

    Ja, jong, dat kommer en kwel praat komt later wel weer. Nu is er een stijgende lijn en dat is gewoonweg wèl fantastisch 🙂

    Dikke tút, Tam

  5. Hillie Bremer zegt:

    hoi Hans,hier een berichtje van mij.ondertussen wacht ik ook op een oproep voor ventielen.Ik ben heel blij voor jou dat je ze hebt gekregen en volg je ervaringen hiermee . Het is al mooi als je niet verder achteruit gaat. Maar ik blijf geloven in verbetering het kost alleen tijd .Een beetje meer geduld Hans dan komt het wel goed gr. Hillie uit Den Helder

  6. oogwerkdotnl zegt:

    @ Hillie Bremer

    Geduld heb ik wel hoor. Al jaren zit ik te wachten op ‘iets’ wat verbetering brengt in mijn omstandigheden n.a.v. mijn longproblemen. Nu het er op lijkt dat er eindelijk ‘iets’ is, zal ik de laatste zijn die eist dat er onmiddellijk resultaat is. Ik wacht rustig af en zie wel wat er komen gaat. Vertrouwen heb ik in ieder geval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s