Bronchoscopische interventie en de eerste resultaten

Bronchoscopen klaar voor gebruik

Vele verschillende fasen heb ik doorgemaakt, nadat op 13 oktober met de bronchoscoop vier eenrichtingsventielen in de luchtwegvertakkingen van de bovenste longkwab in mijn rechterlong geplaatst zijn. Naast makkelijker ademhalen, ervaar ik ook klachten. Deze bestaan uit erg veel hoesten en veel slijmvorming. Met name dat slijm bezorgt mij nogal wat last. Er zit wel beweging in maar het komt er niet uit. Zo af en toe weet ik met flink schrapen wel wat slijm weg te krijgen maar het verdwijnt dan in de slokdarm. Voor mij is dat ook goed hoor, dan ben ik het in ieder geval kwijt uit de luchtwegen. Het makkelijker ademhalen is werkelijk een genot maar ik moet wel zeggen dat ik soms nog steeds veel te benauwd wordt bij inspanning. Mijn longemfyseem is niet ineens genezen.

Afgelopen week is er een moment gekomen waarop mijn klachten minder erg werden. Verbetering was vaagjes merkbaar omdat ik toch iets minder snel benauwd werd en mijn kortademigheid herstelde sneller. Sinds gisteren merk ik opnieuw iets extra vooruitgang. Vanmorgen werd ik wakker met een gevoel van blijdschap. Mijn ademhaling deed wat het moet doen. Ongemerkt zorgen voor aan- en afvoer van de gassen die voor een mens noodzakelijk zijn om te kunnen leven. Ongemerkt. Zonder moeite dus. Ademen zonder er bewust mee bezig te zijn was voor mij bijna jeugdsentiment aan het worden. “Weet je nog oudje, toen je vroeger nog ademde zonder daar ook maar een seconde mee bezig te zijn?” Zuurstof gebruik ik nog wel want met Karin is de afspraak gemaakt dat ik dat blijf doen tot het eerste consult, vier weken na de ingreep. Dan gaan we bekijken wat voor veranderingen in het beleid kunnen worden ingevoerd. Onnodig te vermelden dat ik graag van die O2 slang af wil. Het voelt alsof ik aan de ketting lig.

Nee, ik ben er nog niet maar deze kleine stapjes vooruit geven mij toch het nodige vertrouwen. Ik weet inmiddels dat ik rustig aan moet doen. Vorige week heeft Karin mij nadrukkelijk gezegd nog niet te gaan sporten. Hoe dat deze week is, weet ik nog niet. Morgen zal ik weer contact met haar opnemen. Als ik nog niet naar de fysiotherapie mag, hoop ik toch thuis wel weer wat kleine oefeningen te mogen doen. In het Beatrixoord heb ik van de fysiotherapeuten Henri en Bea voldoende oefeningen geleerd die ik nu kan gebruiken. Zowel zittende als staande oefeningen. Oefeningen voor armspieren, beenspieren, buikspieren, rugspieren en schouderspieren. Als het mag, wil ik dat luie lichaam weer wat aan het werk gaan zetten. Die spieren moeten geprikkeld worden. Mijn conditie is dat van een dood paard en zonder training zal dat ook niet beter worden. Er zal weer gewerkt moeten worden.

Van verschillende kanten krijg ik het te horen van mensen die er of zelf of via bekenden, ervaring mee hebben; het duurt even voor de resultaten van de bronchoscopische interventie merkbaar worden. Het feit dat ik nu al wat kleine resultaten voel, stemt mij bijzonder hoopvol voor de toekomst. Toekomst? Er is een periode geweest dat ik het woord toekomst niet eens meer in mijn gedachten durfde toe te laten. En kijk waar ik nu weer sta. In plaats van de overtuiging binnenkort dood te zullen gaan, denk ik nu weer verder dan de dag van vandaag en morgen. Wat er eventueel verder nog komen gaat allemaal, weet ik niet. Voorlopig ben ik al heel blij met de eerste resultaten.

24 oktober 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Bronchoscopische interventie en de eerste resultaten

  1. Sam zegt:

    Je bent een kanjer hans… en ik blijf duimen!

    En jep die ketting… als ik kon… zou ik je losmaken 😉

    xx

  2. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans, Voor jou gelukkig dus geen iDied.
    Wat fijn dat het zo goed gaat! Dat bewegen komt binnenkort ook wel weer, Peace and Love, Ans.

  3. Ineke zegt:

    Good for you, langzaam aan Hans dan is het resultaat beter, fijn dat je er toch al iets van merkt, houden zo!!!

    Groetjes, Ineke

  4. meesterkries zegt:

    Ook ik volg wekelijks jouw “avonturen”. Het is leuk dat het de goede kant opgaat.Een trouwe volger. Je bent een echte doorbijter. Ik wens je nog enorm veel goede dagen.
    Kries

  5. ZijalleenisZij zegt:

    Het doet me goed dit blog te lezen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s