Zorgelijk

Zondagmiddag was Anna op bezoek bij mij in het ziekenhuis. Ze zag er moe uit. Getroffen door een buikgriepje, heeft ze het best moeilijk om de dagen door te komen. Onder dergelijke omstandigheden ook nog je zieke echtgenoot gaan opzoeken in het ziekenhuis, is nou niet bepaald één van de meest aangename bezigheden. En toch komt ze regelmatig even op bezoek. Ze wil dat graag en voelt zich schuldig als ze niet komt. Zelf vind ik het helemaal niet erg als ze een keer niet komt. Veel liever heb ik dat ze goed om zichzelf denkt. De laatste jaren zijn haar niet in de koude kleren gaan zitten. Aan de ene kant is haar Multiple Sclerose aardig gestabiliseerd terwijl aan de andere kant mijn COPD voor extra stress zorgt.

Zorgelijk. Haar situatie baart me zorgen. Anna kreeg Multiple Sclerose toen ze dertig was. Inmiddels is ze zesenveertig jaar. Een leeftijd waarvan zij zelf nooit verwacht had deze te zullen halen. In januari word ik vijfenvijftig jaar. Beiden chronisch ziek en steeds minder in staat fysiek voor elkaar te zorgen. Psychisch kunnen we echter nog zo ontzettend veel voor elkaar betekenen. Ik zou niet zonder mijn lieve Bella willen maar ik zou ook niet zonder haar kunnen. Dat is altijd al zo geweest, ook toen ik nog een gezonde jonge man was die bruiste van de energie.

Zorgelijk is ons beider situatie. Beiden chronisch ziek en beiden aan de rand van de afgrond. Een afgrond die voelbaar trekt. Longemfyseem is sowieso hartstikke dodelijk. Zoals ik, verkerend in de laatste fase van de ziekte, staat vast dat de dood er op volgt. Geen enkele longarts zal echter een prognose durven geven over de tijd die mij nog rest. Voor Anna ligt het iets gecompliceerder. MS is op zich niet dodelijk maar de vele complicaties die op een gegeven moment door de MS veroorzaakt worden, kunnen wel dodelijk worden. Anna’s hart heeft al voor de nodige opwinding gezorgd. Zij is toen met spoed gedotterd. De nieren kunnen ook een grote spelbreker worden. Net als de lever of de alvleesklier. Het gebruik van hoge doseringen methylprednisolon gedurende lange duur, kan de kans op complicaties ook behoorlijk verhogen.

Zorgelijk. Zorgen, zorgen, zorgen. Zorgen maak ik me over mezelf. Mijn sterk verhoogde suiker ineens. De onzekerheid waar dat heen gaat. Hoe daar mee om te gaan na mijn ontslag hier. Insuline spuiten. Pijn. Pijn op wisselende plaatsen in mijn lichaam. Bah.

Zorgelijk. Zorgen, zorgen, zorgen. Zorgen maak ik me over Anna. Haar toenemende vermoeidheid. Ik zie haar langzaam achteruitgaan. Mijn longemfyseem trekt een zware wissel op haar. Ik voel me schuldig zo ziek te zijn. Anna wil van alles voor mij doen maar het is te zwaar voor haar. Het is zo moeilijk voor ons beide er voor te zorgen dat zij niets of zo min mogelijk voor mij doet. Anna krijgt steeds meer problemen met darmen en nieren. MS is een grote sloper. Dat baart mij grote zorgen. Mijn COPD is een extra sloper voor haar. Als ik kon stoppen met ziek zijn, zou ik het onmiddelijk voor mijn lieve Bella doen.

Zorgen, zorgen, zorgen. Zorgelijk.

19 december 2011, Medisch Centrum Leeuwarden, afdeling longziekten

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Zorgelijk

  1. jantien silver zegt:

    Ach Hans, wat een beroerde dagen voor jullie … heel veel sterkte gewenst, en als het kan wat opluchting en verbetering voor jullie beiden. Ook nog suiker! Was dat bekend? Of is dat een nieuwe ‘verrassing’? Hoe dan ook, ik duim voor licht in de duisternis en denk aan je.
    Jantien

  2. W.M.Kelderhuis zegt:

    Samen huilen mag. Doen wij ook zonder blaam.

  3. Dirkje en John zegt:

    Hallo Hans,
    Geez, het houdt maar niet op. Wat een bord vol. (zwaar klote zeg!) Maar dat jullie je rug recht houden is bewonderenswaardig, alle respect daarvoor. Wensen dat 2012 een positief en beter jaar voor jullie beiden wordt. (en hopelijk samen thuis met de feestdagen)
    Lieve groeten,
    J&D (en Jack)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s