Waar een wil is, is een weg

Waar een wil is, is een weg. Wie kent het niet, dit onmogelijke Nederlandse gezegde. Onmogelijk, ja. Immers, het houdt in dat als je maar hard genoeg wilt, je er genoeg je best voor doet, datgene wat je wilt ook moet kunnen lukken. Wat een onzin, zeg. Was het maar waar. Ik wil namelijk wel. Ik wil zo verschrikkelijk graag. Ik wil zo ontzettend graag dat de weg voor mij open zou moeten liggen. Ik wil al heel lang maar nog steeds heb ik de weg niet gevonden. Ondanks dat ik zo erg mijn best doe, en zo graag wil. En toch lukt het me niet datgene wat ik het liefste wil ook daadwerkelijk te bereiken. Niet alleen met willen probeer ik het. Naast de wil zet ik alle andere, mogelijke middelen in om mijn doel te bereiken en nog zie ik geen blijvende resultaten. Ik blijf een jojo aan een draadje; op en neer zonder eigen wil. Goeie dagen en vooral slechte dagen. Volledig overgeleverd aan de grillen van mijn lichaam. Of, hoofdzakelijk, de grillen van mijn longen. Mijn wil om verbetering te bewerkstelligen, lukt maar niet.

Al lang ben ik hiermee bezig. Vele middelen heb ik al ingezet. Medicatie, revalidatie en zelfs een experimentele ingreep. Tot de dag van vandaag brengt dit alles mij niet waar ik zijn wil. Beter worden zal ik natuurlijk nooit. Zo realistisch ben ik dan ook wel weer maar ietsje meer lucht, een beetje minder benauwd en iets meer uithoudingsvermogen om de dag door te komen, zou toch wel heel wenselijk zijn. Het is niet veel wat ik vraag maar zelfs dat kleine beetje lijkt dan toch teveel gevraagd.

Zo langzamerhand raken mijn middelen uitgeput. Alles wat ik zou kunnen doen heb ik reeds gedaan. En dat alles zonder resultaat. Moedeloos word ik er van. Bijna uitzichtloos lijkt mijn situatie.
Waar anderen opknappen van iets als revalidatie, heb ik vijftien weken zonder noemenswaardig resultaat doorgebracht in het Beatrixoord te Haren. Doorgebracht? Keihard gewerkt heb ik daar. Soms met grote moeite mezelf naar de fitnessruimte gesleept om daar op karakter en wilskracht mijn oefeningen te verrichten zonder werkelijke vooruitgang te zien. Heel frustrerend als je anderen daar ziet die zienderogen opknappen.
Net zo frustrerend al een aantal weken in het ziekenhuis liggen waar regelmatig gevraagd wordt of ik al opgeknapt ben terwijl er eigenlijk niets verandert. Andere COPD patiënten wel zien opknappen in het ziekenhuis, maakt die frustratie alleen maar groter. Wat doen zij wat ik niet doe?
De verschillende verhalen over de experimentele ingrepen in Groningen. Positieve en negatieve verhalen. Patiënten die er door opknappen en patiënten bij wie het niks doet. Natuurlijk ben ik dan weer een patiënt waarbij de ingreep geen verbetering lijkt te geven. Of het moet nog komen maar vooralsnog ziet het er niet gunstig uit.

Wat rest mij nog. Welk van de middelen heb ik nog niet voldoende geëxploreerd. Ik kan maar aan één ding denken; Daxas. Roflumilast. Een tijd terug heb ik het een korte periode gebruikt maar ben er toen weer mee gestopt. Ik weet niet eens meer goed waarom ik destijds gestopt ben. Bijwerkingen? Ik weet het niet meer. Wel weet ik dat het tijd wordt voor een nieuwe list. En Tom Poes kan geen andere list bedenken dan Daxas. Waar een wil is, is een weg.

29 december 2011, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Waar een wil is, is een weg

  1. jantien silver zegt:

    Hoi Hans, ik begrijp maar al te goed dat je je lichtelijk moedeloos gaat voelen. Misschien vertel ik je niets nieuws, maar wellicht vind je op deze link nog een mogelijkheid.
    http://youtu.be/iHDi2kg-yk4 Het komt op het volgende neer: ‘De zenuwbanen uitschakelen die zorgen voor een deel van de vernauwing van de luchtwegen bij COPD, in beide longen. Dit gebeurt met behulp van een bronchoscoop. De ingreep veroorzaakt een blijvend luchtwegverwijdend effect bij patiënten. De behandeling kan poliklinisch worden uitgevoerd’.
    Sterkte!
    Jantien

  2. oogwerkdotnl zegt:

    @ jantien silver

    De behandeling die je hier inbrengt, ken ik al. Met Dirk Jan heb ik het hierover al gehad maar helaas is die behandeling niet geschikt voor mij.

  3. Dirkje zegt:

    Ja, als het aan je wil lag, dan liep je nu de marathon van New York. Daar ligt het dus niet aan. Begrijpelijk dat je af en toe moedeloos wordt omdat er al zoveel wegen zijn bewandeld die niet het gewenste resultaat opleverden. Maar, om bij de “tegeltjeswijsheid” te blijven, je weet niet wat er nog in het verschiet ligt. We hopen natuurlijk allemaal dat 2012 een goed jaar voor jou en Anna gaat worden, waarin vooruitgang en verbetering trefwoorden gaan worden.

    Lieve Hans en Bella, we wensen jullie een fijne jaarwisseling en het allerbeste voor het volgende jaar,
    Lieve groeten,
    DIrkje en John

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s