Een gepasseerd station

Ralph heb ik een e-mail gestuurd en Romke zal zo wel langskomen. Twee artsen -longarts en huisarts- die mij van advies gaan dienen. Advies waar ik eigenlijk al niet meer op zit te wachten. Vanmorgen heb ik tijdens mijn dagelijkse pillenritueel de daxas overgeslagen. Ik doe het niet meer. Ik wil het niet meer. Misschien wel heel erg slap maar ik trek het eenvoudig niet meer. Nu ik dit zo schrijf, slaat onmiddellijk de twijfel toe. Is daxas niet de  laatste kans op eventuele verbetering? Wat is het alternatief? Is er überhaupt een alternatief?

Het advies van Ralph en Romke, waarop ik dus eigenlijk al niet meer zit te wachten, moet ik misschien toch eerst maar even afwachten. Het zou wat al te voorbarig kunnen zijn hun advies op voorhand naast me neer te leggen. Dat ik daxas vanmorgen niet geslikt heb, hoeft natuurlijk niet te betekenen dat het nu definitief afgelopen is. Na met Ralph en Romke gesproken te hebben, kan ik natuurlijk altijd vandaag nog een daxas slikken en het morgen gewoon weer in het ochtendritueel opnemen.

Impulsiviteit is mij nog nooit vreemd geweest. Mijn impulsieve beslissing vanmorgen, om daxas uit mijn ochtendritueel te schrappen, was een goede beslissing. Romke is geweest en hij dacht er hetzelfde over. Hij vond mij duidelijk anders dan normaal. Apathisch, weinig levenslustig en vooral niet bezig met van alles. Begrip had hij wel voor mijn gedachte dat ik me mogelijk iets ontzeg wat positief had kunnen zijn maar hij is van mening dat depressiviteit in mijn geval nou niet bepaald bijdraagt aan verbetering. Een antidepressivum voorschrijven vond hij ook een slecht idee. Dat is natuurlijk ook zo. Als je pleisters over pleisters moet gaan plakken, heb je in eerste instantie verkeerde pleisters  gekozen.

Ralph heeft gemaild. Hij was maandag net terug van vakantie en heeft het smoordruk. Morgen hebben we telefonisch contact. Natuurlijk ben ik heel benieuwd naar zijn mening maar ten aanzien van wel of niet stoppen met daxas, heeft die mening geen invloed meer. Ik  hou het voor gezien. Depressiviteit, angsten en zelfmoordneigingen, schijnen zelden als bijwerking op te treden bij het gebruik van daxas. De jackpot is weer eens voor mij. Ik scoor fantastisch in de zeldzame categorie. Het is niet alleen dat ik het niet trek, ook voor Anna is dit geen doen.

We gaan dit boek sluiten. Twee keer heb ik het geprobeerd maar er is geen doorkomen aan. Het boek wil me niet pakken. Het boek grijpt me! Het grijpt me en wil me compleet vermorzelen. In die vraatzucht neemt het Anna en passant met zich mee. En met name dat laatste gaat me te ver. Ik sla dit boek met een klap dicht. Daxas is vanaf nu een gepasseerd station.

12 januari 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Een gepasseerd station

  1. Sam zegt:

    Even een grote knuffel voor jou en bella!
    Jullie zijn kanjers!

  2. anne zegt:

    een goed besluit, hans.
    laat de kwaliteit van je leven zo hoog mogelijk zijn! (in de kop;-)
    probeer uit elke dag te halen wat er in zit, carpe diem.

    vandaag is wat telt, morgen zien we wel weer…

    moedgroet,
    anne

  3. pat zegt:

    Hans,
    de vraag stellen is hem beantwoorden;schreef gisteren dat onbekend is wat dit middel bij de gebruiker ervan veroorzaakt;de wenselijkheid is vaak iets anders dan het gewenste resultaat;jij beslist zelf,met alle twijfels,of je met dit middel doorgaat.
    wat ik me afvraag:is het effect van het middel min of meer hetzelfde als je het minder frekwent of in een lagere dosis zou innemen?de een is toch gevoeliger voor een bepaald soort medicatie dan de ander,dus waarom zou men niet kunnen afwijken “van de norm”(die er niet is!).
    pat

  4. Margo zegt:

    Verstandig. Levenslust is een eerste vereiste. Hou je taai.

  5. Dirkje zegt:

    Hai Hans,

    Nou ja, je bent ook wel erg uniek, dus dat je hoog scoort in de categorie voor zeldzaamheden verbaast mij eigenlijk niet zo 😉

    Fijn dat het wat beter gaat, de toon van je post van vandaag klinkt al weer anders. Beetje rust voor jou en Anna hopelijk, want dat kunnen jullie vast wel gebruiken.
    Lieve groeten,
    Dirkje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s