Ik wil te snel

Vanmorgen werd ik beroerd wakker maar dat is geen nieuws. Na het gebruikelijke ochtendritueel met veel moeite en veel te weinig lucht te hebben uitgevoerd, werd Anna iets na negen uur ook wakker. We begonnen zowaar wat te kletsen en iets wat al bijna een week zelden voorgekomen was, gebeurde zowaar spontaan op deze vroege ochtend. In plaats van apathisch voor me uit te staren, raakte ik verwikkeld in een geanimeerd gesprek met Anna. Voor mij voltrok dit geheel zich ongemerkt maar het viel Annna natuurlijk meteen op.  Even leek de dag de goede kant op te gaan maar al vrij snel zakte ik weer een stuk terug het dal in.

Nu wordt het weer tijd om te gaan proberen wat te  slapen. Iets waar het de afgelopen nachten niet echt van gekomen is door depressie en angst. Wat vanmorgen de goeie kant leek op te gaan, werd in de loop van de middag weer gereset naar de verkeerde instellingen in mijn hoofd. Daxas is nog niet verdwenen.  Opnieuw zit ik op de rand van het bed, hangend op het tafeltje wat voor me staat, de woorden voor dit blogje te bedenken. Daxas, flikker op. Verdwijn uit m’n hoofd. Ik kan zulke commando’s uitspreken maar zo werkt het natuurlijk niet. Ik  wil te snel.

14 januari 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Ik wil te snel

  1. regina zegt:

    hou vol!je hebt zoals jezelf scrijft ervaren dat er ongmerkt een klein moment was zonder apathie.
    deze zullen w.s nu regelmatig terug komen omdat de daxas langzaam je lichaam uit gaat.ik gun het je van harte maar helaas gaat het niet met 1 reuze sprong vooruit,maar het zullen steeds meer van de goede momenten worden[ik heb het dan over de depressie,en angst ten gevolge van de medicatie]houd daar je moed aan vast.
    ik ken je niet persoonlijk maar wil hier toch mijn respect voor je kwijt,je vecht als een tijger.dat merk ik aan je blog.ook nu.nogmaals erg jammer dat die depressie voorbij kwam,maar houd moed!het vechten tegen de copd is al zwaar dat maken wij ook van dichtbij mee.of moet je zeggen het accepteren van de copd is zwaar,hoe dan ook ik hoop dat de mist in je hoofd snel optrekt.
    sterkte!

  2. ZWANIE zegt:

    Hallo Hans Vind vervelend dat je je zo depressief voeld ik hoop dat het snel weer iets beter mag gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s