Mijn euthanasie

Na meerdere gesprekken met mijn huisarts en goedkeuring van hem, heeft nu ook de scanarts het licht op groen gezet. Mijn euthanasie kan doorgang vinden. Er is een datum en een tijd afgesproken waarop de euthanasie uitgevoerd zal worden. Heel ver weg is deze datum nu niet meer dus Anna en ik leven er naar toe.

We hebben besloten het thuis te ondergaan en daar zullen we gaan wachten op het “moment suprème”. De dag voorafgaand aan de uitvoering van de euthanasie komt een verpleegkundige van de thuiszorg een infuus aanleggen. Ik hoop van harte dat het infuus goed blijft zitten tot de volgende ochtend zodat we daar geen geklooi mee krijgen. Mijn vaten zijn zo beroerd geworden dat ik heel slecht te prikken ben. Dat gaf in het ziekenhuis altijd al problemen met infusen. Maar goed, de verpleegkundige krijgt een infuus in mijn arm en gaat fluitend naar huis. Klusje goed geklaard. Mooi werk, meid!

’s Morgens worden we beiden bijtijds wakker. We ontbijten en praten wat. Het gesprek verloopt ietwat troef. Vandaag is de dag, hè? Ja, vandaag is de dag. Alles goed geregeld, nu? Ja, alles naar wens. Komt goed. Duurt nog even voor de dokter komt. Ja, duurt nog even. Kopje koffie, dan maar? Ja, laten we nog maar een kopje koffie doen. De klok loopt richting elf uur en de afspraak is dat de dokter om tien over elf komt. We drinken onze koffie op en om stipt tien over elf klinkt een dwingend belgeluid. Kort, straf en afgemeten. Geen enkele twijfel mogelijk. Het uur van de waarheid.

Shit Bella, daar zul je’m hebben! Niet open doen, ik ben er niet. Paniek maakt zich van mij meester als ik Anna richting intercom zie gaan. Ik duik weg en trek het dekbed over mijn hoofd. Ik ben er niet. Ik ben niet thuis! Ik doe hier niet aan mee. Ik wil leven!

24 januari 2012, Medisch Centrum Leeuwarden, afdeling longziekten

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op Mijn euthanasie

  1. anne zegt:

    hoi hans,
    ik neem aan dat dit een scenario is…..
    jij bent dus duidelijk nog niet klaar voor euthanasie, je wilt zo graag leven!!

    toch ben ik ‘blij’voor jou, dat het zo bespreekbaar is.
    mijn arme vader heeft het in zijn eentje besloten ( natuurlijk wel met artsen gepraat!)
    maar niemand van zijn kinderen wist het.
    wij werden s’morgens vroeg uit bed gebeld, toen hij de injecties al gehad had;-(
    ik ben boos geweest en begreep het niet.
    ik hield zo van hem en kon nu geen afscheid nemen….!
    pas veel later begreep ik dat hij het niet kon en het ons wilde besparen….

    zeg jij maar wat het beste is, ik weet het niet en jij ook niet denk ik.

    een dikke moedgroet,
    anne

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ anne

      Scenario is, ja. Je mag en kan afscheid van mij nemen. Is surrogaat maar meer kan ik je niet bieden. Nee, ik ben nog lang niet klaar voor euthanasie. Het echte, grote werk is nog niet voor deze kleine jongen weggelegd. Wie weet of ik die stap ooit durf te maken. Waarschijlijk wel maar dan moet ik eerst veel meer lijden, denk ik. Als ik echt niet meer kan leven, als ik echt alleen nog maar dagelijks aan het vechten ben voor lucht, zonder ruimte om enige tijd aan iets anders te besteden, zal ik waarschijnlijk smeken om een shot einde in mijn aderen. Zolang ik nog enigszins kan leven, mijn logjes de wereld in kwn sturen, iets voor jullie en mijzelf kan betekenen, ga ik nog even door met ademhalen en leven.

      En of je vader jullie wildme sparen, weet ik niet. Dat wil ik ook niet weten. Ik heb niet de pretentie dergelijke dingen te kunnen weten. Een glazen bol heb ik evenmin. Je kunt afscheid van mij nemen. Het is of dat, of niets. Sorry, meer heb ik niet te bieden.

      Anne, ik waardeer je reacties en moedgroetjes zeer. Dankjewel, daarvoor.

  2. Wanda zegt:

    Laat dat datum bespreken nog maar lekker lang duren. Eerst dat setje reserveonderdelen uitproberen als ze die nog kunnen vinden. Het garantiebewijs lijkt tenslotte ook al zoek.

    Ik hoop echt dat we nog lang van je schrijfsels mogen genieten. Ook met je frustratiestukjes is makkelijk om te gaan omdat er altijd ’n stukje humor/spot in terug te vinden is. Chappeau (weet ik toch spontaan de spoeling niet meer)

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Wanda

      Met jou hoop ik nog lange tijd te mogen genieten van het weblog. Zolang we er van kunnen genieten en zolang het op te brengen is, zal ik er mee doorgaan. Op het moment dat het allemaal te zwaar wordt, kun je dat in de stukjes al wel zien aankomen. Hoe we dan verder gaan, is van later zorg. Euthanasie voorlopig nog maar even niet.

  3. Hemma zegt:

    Hans ik ken je niet maar door jou schrijven ken ik jou .
    Hans ik ben bang ik wil zo graag leven
    sorry liefs

  4. kees knegjes zegt:

    Gotfer Hans.
    You got me 😥

  5. Dirkje zegt:

    Jezus Hans, schrok me eerst rot, verslikte me bijna in mijn slok koffie… (ja zeg, dat zou natuurlijk wel in het stramien passen ;-)) daarna las ik verder en kreeg ik iets van huh????? En nu, alweer gerust, een grimlach maar wel met een dubbel gevoel. Ja, mooi dat je er zo open over kunt zijn, maar wel confronterend, die kwam wel even binnen zeg!!!!. En naast de confrontatie ook erg verdrietig, daar zijn we het wel over eens en hoeven we niet verder op in te gaan.
    Maar inderdaad, zoals de heer K.K. hierboven zo kordaat zegt: “you got me there for a moment, Hans”!!

  6. uitwijkpost zegt:

    Godverdomme Hans! Ik zit hier naar adem te happen! Ik vind dit niet leuk!! :’-(

  7. yvonne zegt:

    word hier heel stil van..

  8. Sam zegt:

    Hans je weet mij te vinden als in de breedste zin van het woord iets voor jou of Bella kan betekenen. Je bent een kanjer, jullie allebei!

    Xx Sam

  9. Hilda zegt:

    Je bent dapper!! en je Bella ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s