… vandaag niets te halen

De dagen beginnen er er weer redelijk ‘normaal’ uit te zien. Ik doe m’n ding en ga niet achteruit. Althans, zo lijkt het er momenteel uit te zien. Hoe de vlag er komende week bij hangt, is helaas niet te voorspellen. Is ook niet zo belangrijk. Belangrijker is genieten van het moment. Doen wat ik nu doen kan. Dus ben ik bezig administratieve zaken op een rij te zetten zodat ik straks makkelijk mijn aangiftes IB en OZB kan doen bij mijn vriend de Inspecteur.

Helaas laat het weer niet toe om te genieten van buiten. De kou slaat direct op mijn longen waardoor mijn ademhaling ontregeld wordt. Wel heb ik afgelopen week bericht ontvangen van de gemeente dat er een windscherm op mijn scooter geplaatst wordt. Dat is misschien een welkome aanpassing die het aantrekkelijker maakt voor mij om met deze kou te rijden. Immers, met zo’n windscherm heb ik veel minder last van de koude rijwind. Ik moet maar even bellen met Welzorg om te vragen wanneer ze dat windscherm op mijn scootmobiel monteren.

Zaterdag komt Daniël langs. Eerder heeft hij de iMac van Anna gerepareerd door een nieuwe HDD (1 TB) te plaatsen en hij heeft veel stof verwijderd. Nu gaat hij mijn Mac Pro van binnen schoonmaken. Ook daarin zit een berg stof. Kan niet anders. Ten eerste is de Mac Pro ouder dan Anna’s iMac terwijl er nooit eerder stof verwijderd is, en ten tweede staat de Mac Pro, sinds we in Leeuwarden wonen, op de grond. Met de constante luchtstroom door die machine heen, moet er wel een hoop stof meegekomen zijn naar binnen.
Mogelijk komen mijn zusje, Hanny Groeneweg, en zwager, Leo van de Veen, dit weekend ook nog even buurten. Dat zou ik wel leuk vinden. Even bijkletsen. Ik weet niet of ze tijd hebben om naar Leeuwarden heen en weer te rijden vanuit Groningen maar stilletjes hoop ik van wel.

En toen was er weer koffie. Lekkere koffie en vers geperste sinaasappelsap. Blognieuws heb ik niet dus lieve mensen, ga je vermaak elders zoeken want hier is vandaag niets te halen.

9 februari 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op … vandaag niets te halen

  1. Gerda zegt:

    Zo mag ik het lezen Hans!!, jij hebt niet 1x het het woord benauwd genoemd in je schrijven, ik duim voor meer van dit soort positieve schrijfsels!
    Laifs.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Gerda

      Laifs..? Laifs..?! Verklaar je nader. Bij mijn weten is laifs Gronings.
      OK, ik ben in de provincie Groningen getogen maar jij toch niet?

      • Gerda zegt:

        Jahoor, geboren Groningse, en sinds 1990 de drukke maar mooie stad Groningen ontvlucht naar Lageland (plm. 2km. van Woltersum bij die bijna dijkdoorbraak een aantal weken geleden, alle drukte vanuit mijn woonkamer kunnen aanschouwen, best wel eng toen) om met mijn hobby dieren heerlijk aan de rand van deze stad te mogen wonen midden in het open land en uitkijkend op d’Olle Grieze (Martinietoren) ver weg aan horizon en te zien bij helder weer.
        Voordeel is nu dat ik met mijn scootmobiel vooral in de zomer heerlijk buiten midden in de natuur ben, geen stinkend verkeer, zo nu en dan een tracktor, nou dat mag, die boer moet ook eten.

        Liefs of laifs?
        Gerda.

      • oogwerkdotnl zegt:

        @ Gerda

        Ja, en zo kom ik dus in de war. Heb namelijk ook wel regelmatig contact met een Gerda uit Franeker en dat is geen Groningse. Vandaar mijn verwarring. Geeft niks, vind ik wel leuk zelfs. Alleen even iets doen om toekomstige verwarring te voorkomen. Jouw afsluiting met “laifs” is voor mij duidelijk genoeg. Je mag hier ook een toevoeging achter je naam zetten waaruit blijkt dat jij de Gerda oet Grunn’ bent, hahaha.

  2. regina zegt:

    mooi om te lezen dat het nu weer wat beter gaat!
    het blijft een aparte ziekte.wij ervaren van dichtbij met mijn moeder.
    die idd.ook het ene moment zo ziek en benauwd is dat er voor haar leven gevreesd wordt
    en een paar week later weer redelijk aanspreekbaar op de stoel zit.
    en je schrijfstijl vind ik geweldig,zonder slag en stoot puur schrijven.respect!
    mn moeder weet dat ik je blog volg en regelmatig lees ik een stukje aan haar voor.of ze vraagt even hoe het met jou gaat.iedere keer zegt ze weer.wonderlijk,bij mij gaat het precies zo.ook qua gevoelens herkent ze veel,ze is geen prater.maar naar aanleiding van jou blog hebben we diepgaande gesprekken gehad[heel waardevol]over haar angsten en gevoelens,en dat allemaal door een blog van iemand die we niet kennen,maar enkel de zelfde ziekte heeft.
    heel bijzonder.
    hopelijk kan ik haar nog vaak eens een stukje van je voorlezen.
    groetjes regina

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ regina

      Je moest eens weten hoe blij ik ben met jouw woorden. Dat je moeder nu gesprekken met jou heeft die ze anders niet zou hebben. En dat allemaal naar aanleiding van mijn weblog. Doet me goed. Blij voor jou en blij voor je moeder. Praten is zo goed. Vooral in jullie situatie. Praat vooral veel en zo lang het nog kan. Er komt een tijd dat praten niet meer mogelijk is.

      Jou en je moeder wens ik alle goeds, sterkte en kracht in de tijd die komen gaat.

      Een dikke zoen,
      Hans

  3. W.M.Kelderhuis zegt:

    Beste Hans. Heb je graag gevolgd op je moeilijke toch eindige weg. Wens je daarmee nog heel veel succes.
    Voor mij is het over en uit. Ik kan en wil niet verder, dit leven is geen leven hoe graag ik het ook heb geprobeerd. Mijn besluit staat vast . Groet Wim.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ W.M.Kelderhuis

      Wim, je laat me echt even keihard schrikken. Dit zag ik niet aankomen. Als een donderslag bij heldere hemel komt jouw besluit op mij neerdalen. Maar goed, het is jouw besluit en ik heb niet anders dan dat te respecteren. Moeilijk is het wel voor mij maar als het voor jou makkelijker is, heb ik daar natuurlijk vrede mee.

      Het moet me van het hart. Zo’n besluit vind ik heel moedig en bewonder je dan ook ten zeerste. Aan moed ontbreekt het jou dus niet. En ja, als dit leven jou niet meer als leven toelacht, blijft er maar één ding over. Maar juist voor dat ene ding is verschrikkelijk veel moed nodig.

      Wim, je blijft in mijn gedachten en ik wens je een hele goede reis in vrede.
      Het ga je goed. Onderweg en op je uiteindelijke plaats van bestemming.

      Lieve groet,
      Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s