Joop Schultz is overleden

We kennen hem nog wel. Joop Schultz. Toegegeven, we hebben niet de meest prettige ervaring met Joop maar dat neemt niet weg dat zo’n overlijden altijd gepaard gaat met een hoop verdriet en pijn. Er zijn nabestaanden die rouwen om het verlies. Vrouw, kind of kinderen, familie, vrienden en bekenden. Zij allen zullen Joop natuurlijk missen.

Ondanks dat Joop mij, dit blog en de lezers van dit blog enorm in de zeik genomen heeft door op een zeer negatieve manier te reageren onder een blog met allemaal uit z’n verband gerukte zinnen, en ik daar weer een nieuw blog over geschreven heb, gaan mijn oprechte condoleances uit naar deze mensen.

Joop wens ik een hele goede reis naar zijn laatste bestemming. Waar dat ook moge zijn. Waar hij ook maar wenst dat die laatste bestemming is. “Joop, het ga je goed. Je zieke lichaam waar je zoveel last van had, heb je eindelijk achter je kunnen laten.”
Mijn gedachten gaan uit naar Joop’s vrouw en dochters. Jullie wens ik heel veel kracht en sterkte in deze moeilijke tijd.

3 maart 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Joop Schultz is overleden

  1. Sam zegt:

    Hee Hans,

    Wat spijtig dat je ‘kritische lezer’ overleden is.
    Maar gelukkig kan je ook zonder zijn ‘kritische noot’ prachtige blogs schrijven, zodat wij trouwe lezers daar hopelijk nog lang van kunnen genieten!

    xx Sam

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Sam

      Ja Samantha, als het aan mij ligt, kunnen jullie allen nog wel een poosje mijn schijfselen blijven lezen. Ik doe mijn best, hoor. Het wordt wel steeds zwaarder, moet ik eerlijkheidshalve zeggen.

  2. Gecondoleerd, namens deze muts.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ ZijalleenisZij

      Goed zo muts. 😉

      Heel beschaafd. Geen gescheld meer nu. Dat was heel eventjes maar.

      Nu gaan we weer over tot onze normale orde van de dag en dat is zonder gescheld, slaan en schoppen.

  3. Anna zegt:

    Nou ondanks alles heeft Joop dan toch wel gelijk gekregen: hij was er slechter aan toe!
    Anders was de man nu niet dood geweest wel? En waarom moeten er hier voortdurend bijvallende stukker worden geschreven? Voor kritiek of vragen is dus duidelijk geen plaats.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Anna

      Natuurlijk is hier alle ruimte voor kritiek of vragen. Hoe kom je er bij dat dit niet zo zou zijn?
      Joop was al een stukje ouder en waarschijnlijk veel zwakker dan ik ben. Ook ik heb al een aantal keren op het randje van de dood gebivakkeerd maar mijn lichaam vond dan toch weer ergens een stukje kracht om wat op te knappen. Hoe lang mijn lichaam dit kunstje blijft volhouden, is maar zeer de vraag.

    • Dirkje zegt:

      Voor kritiek en vragen is hier altijd plaats geweest, Iemand nodeloos afzeiken en respectloos behandelen is natuurlijk iets anders.

  4. Dirkje zegt:

    Verdrietig voor zijn familie die afscheid moest nemen,want dat doet altijd pijn. Ik herinner me een prachtig gedicht uit de Franse lessen die ik ooit op de havo volgde over afscheid nemen.: .

    Partir, c’est mourir un peu,
    C’est mourir à ce qu’on aime :
    On laisse un peu de soi-même
    En toute heure et dans tout lieu.

    C’est toujours le deuil d’un vœu,
    Le dernier vers d’un poème ;
    Partir, c’est mourir un peu.

    Et l’on part, et c’est un jeu,
    Et jusqu’à l’adieu suprême
    C’est son âme que l’on sème,
    Que l’on sème à chaque adieu…
    Partir, c’est mourir un peu.

  5. Aruni zegt:

    hier een berichtje van de jongste dochter van Joop schultz( mijn vader had 3 dochters)
    Bedankt voor uw aardige blog voor mijn vader (zo kan het ook) de crematie is achter de rug en nu komt het verwerken,we gaan onze vader,echtgenoot en opa erg missen.
    met vriendelijke groet Aruni Schultz

  6. Marjolein Passchier zegt:

    Aruna, sterkte met het verlies van je vader. Als het echt zover is gaat het immers toch weer je voorstellingsvermogen te boven.
    Het lijkt me afschuwelijk om te moeten meemaken dat je alleen dankzij veel kunst- en vliegwerk en met veel doorzettingsvermogen kan samen-leven met je ouders of je geliefde. Of die nou een beetje meer of minder ‘zwaar’ ziek is. Leed is leed.
    Dit besef houdt mensen ook scherp: waar moest het alweer om gaan…?
    Juist dát heb ik bij Hans en Anna altijd ervaren en bewonderd en me eraan gelaafd: het stellen van deze vraag. That ’s the good job. Daarom-

    Iedereen veel liefde en wijsheid gewenst,

    Marjolein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s