‘Vredig’ is het woord van de dag

Het is een vredige donderdagochtend. Buiten fluiten de vogels. Vaag is er zo nu en dan het vage rijwindgeluid van een te snelle auto te horen. De zon maakt dit alles tot een prachtig begin van deze dag. De bossages in de tuin die enkele weken al een groene waas hadden, zijn nu weer bijna helemaal kaal. Vaag zie je opnieuw enig groen verschijnen. Morgen of overmorgen zal er waarschijnlijk opnieuw een groene deken overheen liggen. Het voorjaar is niet meer te stoppen nu. Het voorjaar. Het jaargetijde waar vele longpatiënten met smart naar uitkijken. Ook ik zit op het voorjaar te wachten. Hogere temperaturen en zon. Een combinatie die niet alleen figuurlijk hartverwarmend is maar ook letterlijk het lichaam opwarmt tijdens ritjes buiten met de scootmobiel. Kom maar op, voorjaar. Je bent welkom. Hartstikke welkom, zelfs. Zo lekker vredig, ook.

Deze ochtend zal ik besteden aan wat werkzaamheden. Werkzaamheden? Ja, ik voel me redelijk vanmorgen dus laat ik het er maar van nemen, dan. Je moet de koe bij horens vatten als hij niet te wild om zich heen schopt. Mijn klachten tengevolge van mijn COPD schoppen niet te wild om zich heen dus ik ga wat doen. Vanmorgen enige werkzaamheden verzetten en vanmiddag, misschien, even naar buiten. Buiten. Ik kan me haast niet meer voorstellen hoe dat is. Buiten rondrijden op mijn scootmobiel. Sinds het windscherm geplaatst is, heb ik er nog geen gebruik van kunnen maken. Al tijden ben ik niet meer buiten geweest. Noodgedwongen achter de spreekwoordelijke geraniums. Geloof me, voor gezonde mensen is het zo vanzelfsprekend om de deur uit te gaan. Voor mij is dat al lang niet vanzelfsprekend meer. Geheel afhankelijk van vele omstandigheden moet ik mij altijd maar conformeren aan wat wel en wat niet kan door omstandigheden die ik zelf niet in de hand heb. Geen enkele invloed heb ik daarop. Zoals ik zo goed als geen invloed meer heb op het verloop van mijn ziekte, mijn leven. Het komt zoals het komt. Ik sta er bij en kijk ernaar. Zoals die toeschouwer die twee beren broodjes zag smeren.

Een lekker ontbijt heb ik al achter de kiezen. Twee volkoren boterhammen met oude kaas en tomaat met een kop koffie. Wat nog opgedronken moet worden is een groot glas, van vers geperste sinaasappels gemaakte jus d’orange. Zo lekker en een goed, gezond begin van de dag. Eten is natuurlijk lekker maar goed eten is ook belangrijk. Zeker voor chronisch zieken. Het lichaam krijgt al klappen genoeg. Enige aanvulling en ondersteuning door goede voeding is dan geen luxe. Velen realiseren zich dit onvoldoende.

Even terug naar het begin. Het begin van deze dag, het begin van dit blog en het begin van het einde. Het woord wat daarbij hoort is ‘vredig’. Bij het begin van dit blog en bij deze dag is het woord ‘vredig’ voor iedereen wel duidelijk maar bij het begin van het einde, weet ik het niet. Met het begin van het einde bedoel ik eigenlijk de allerlaatste loodjes. De laatste meters op het levenspad, zeg maar. Dat ik nog maar eventjes hoef om dan uiteindelijk aan mijn reis te beginnen. Mijn laatste reis. Misschien wel mijn reis naar Ixtlan, in navolging van Carlos. Wie weet wat je doet en kunt tijdens je laatste reis. Wie het weet, mag het mij vertellen. En liever niet weer die afgezaagde dogma’s uit grootmoeders tijd. Dogma’s van god en geloof, maar meer nog van kindermisbruik en castratie als wraak in kerkelijke instellingen. We hadden het immers over vredig? Laten we het hele christelijke geloof er dan maar even buiten laten. En toen was het gelijk weer vredig.

Een wereld zonder kerk zou ook een stuk vrediger zijn. Het Vaticaan is een gelijkwaardige criminele organisatie als de banken, wapen- en tabaksindustrie en de maffia. De onderlinge relaties zijn dan ook navenant. Moord en doodslag is binnen het Vaticaan even normaal om orde te handhaven als binnen de maffia. Hoe gelovig en trouw aan de tien geboden kun je als kerkvorst zijn?

Voor mij geen contacten met deze groeperingen. Ik houd het graag vredig op het laatste stuk van mijn levenspad. Vredig. Een vredige aanloop naar mijn vertrek, een vredig vertrek en een vredige laatste reis. Wat meer kan een mens wensen. Voor mij is de keus duidelijk. ‘Vredig’ is het woord van de dag.

22 maart 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op ‘Vredig’ is het woord van de dag

  1. Marianne zegt:

    Je hebt een afschuwelijk verwrongen beeld van een liefhebbende God. Mijn hart breekt……Wie hebben jou die leugens verteld?
    Als mensen vervuld zijn van Zijn liefde, gaan mensen niet misbruiken, verkrachten en moorden. Dan gaan ze God en elkaar liefhebben omdat God hun hart vol maakt van Zijn liefde. Mensen hebben verantwoordelijkheden! God laat mensen vrij Hem lief te hebben of te haten. Zijn liefde dwingt nooit, maar wekt onze liefde op……. Als mensen Hem niet liefhebben, breekt Zijn hart verschrikkelijk , maar hij dwingt hen niet tot het liefhebben van Hem. Een ouder heeft zijn kind lief en als het kind deze liefde beantwoordt, is dat schitterend. De ouder kan het kind niet dwingen hem lief te hebben. Je geeft de ouders van een volwassen kind, dat vol liefde is opgevoed, toch ook niet de schuld van de wandaden van hun kind?
    Waarom hou je zo krampachtig vast aan je eigen denkbeelden? Laat ze los en er zal waarachtige vrede komen in je hart, dat zoveel moet ontberen. Ook dat breekt mijn hart……….

    • marjo zegt:

      @Marianne
      Pffff, volgens mij was met nadruk gevraagd om dit niet meer te doen, respect voor elkaar heet dat.

      Beste Hans,
      ik vind t fijn om te lezen dat je de puf hebt om iig het plan te maken erop uit te gaan. Ik hoop dat je morgen eindelijk even naar buiten kan om de warmte van de zon op je te voelen en te genieten van alles wat je aan lente tegenkomt.
      Met vriendelijke groet,
      Marjo

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Marianne

      Ik word hier zo verschrikkelijk moe van. Wat een vreselijke reactie weer. Jouw oordeel over mij met daarbij de veroordeling, getuigen van elk gebrek aan respect. Jij bepaalt even dat ik een verwrongen beeld van god heb. Neem me niet kwalijk maar dat beeld wat jij hier neerzet ik minstens net zo verwrongen.
      Veel bloed die de geschiedenis rood gekleurd heeft, is bloed wat gevloeid is in de naam van die grote god van jou. “Jij gaat nu geloven anders gaat je kop er af.” De moorden die in het Vaticaan gepleegd zijn om misstanden te verbergen, zijn zeker allemaal tekenen van de grote liefde waarover jij spreekt.
      Ach Marianne, laat ik er mee ophouden. Er is zoveel ellende voortgekomen uit die criminele organisatie die ze onze kerk noemen. Wat te denken van al die misbruikte kinderen. En de castraties die een wraakactie waren voor de aangiftes die de kinderen deden. Breek me de bek niet open en kom me alsjeblieft niet met liefde voor elkaar aanzetten. Over een verwrongen beeld gesproken. Je zit in een totale ontkenningsfase. Haalt je hoofd uit het zand en zie de keiharde feiten onder ogen. Ze zijn te triest om ze te blijven ontkennen. Ontkenning is een belediging voor de slachtoffers. Laat er vrede zijn in je hart, gelijk daar is vrede in mijn hart.

  2. nel tromp zegt:

    Hallo Hans,
    Ik hoop dat je vandaag nog even buiten bent geweest, het is “goddelijk” weer pfff
    Ik moest toch heel even iest over dat vaticaan zeggen Je hebt helemaal gelijk.
    Mijn vader zaliger zei dat 50 jaar geleden al. De goede man is trouwens ook overleden laan longemfyseem (zo heette dat toen nog) Medicijnen? 0,0 Heeft heel wat geleden ook, toe kon ik me er niks bij voorstellen wat hij voelde, nu heb ik nog wel eens spijt dat ik toen zei: kom pap. ga nou een stukje mee wandelen. Maar ja, we kunnen de klok niet meer terug draaien, kon het maar, dan was ik nooit gaan roken (ben allang gestopt hoor). Heb trouwens ook een scoliose waardoor mijn linkerlong in de knel zit, maar ik mopper niet want kan me nog redelijk bewegen.
    Hoop dat je nog wel kan genieten van het heerlijke weer nu.
    Groetjes, Nel.

  3. Arjan uit Oranjedorp zegt:

    Hans,
    Ook ik ben al jaren bezig met vrede in mijn hart en dat kost me elke dag moeite en strijd. Vreemd hé dat je moet vechten om vrede te winnen.
    Ik denk dat God geen last heeft van een brekend hart als mensen Hem niet lief hebben, maar dat Hij ze alle tijd geeft om aan het idee te wennen dat er ergens iets is… Nou, vager kan ik het niet zeggen, maar zoiets zal het volgens mij zijn.
    De mensen die in het laatste jaar zijn weggegleden heb je een goede reis toegewenst en zo zal het wel zijn.
    Ik hoop voor jou (en zachtjes natuurlijk ook voor mezelf) dat dat ook voor ons geldt.. Een goede reis en een behouden thuiskomst.
    Gistermorgen vroeg is mijn schoonzus overleden en als er iemand was die wist wat liefde geven was, dan was zij het wel. We zijn dus verdrietig, maar ook blij dat ze van pijn en zo is verlost.
    Mijn schoonzoon is 2 maanden geleden overleden en ook daar zagen we veel verdriet, maar ook vreugde om het feit dat het nu klaar was en hij geen verdere pijn meer had.
    Voor beiden dus Een goede reis en een behouden thuiskomst.
    He ga je goed.

    Arjan.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Arjan uit Oranjedorp

      Arjan, ook jij en ik gaan op reis. Geloof me. We gaan op reis met vrede in ons hart en zonder ons zieke lichaam. Verheug je er al vast maar op.
      Ontvang van Anna en mij de oprechte condoleances voor het verlies van jullie naasten. Dergelijk verlies gaat altijd gepaard met pijn en verdriet. En, gek genoeg, ook weer vreuge vanwege het feit dat de pijn eindelijk achtergelaten wordt. Heerlijk toch, op reis gaan zonder je zieke lijf?

  4. W.M.Kelderhuis zegt:

    Beste Hans. Je perfekt gecreéerde brief heeft me gegrepen. Je weet dat ik al dood had willen zijn, niet kunnen zijn, maar wat heb ik vandaag genoten. Ik heb me met de nodige benauwheid in m’n scootmobiel geínstalleerd en was als een kind temidden van het verkeer, met passanten in de super die stuk voor stuk toeschoten om te helpen. En die heerlijke lentezon uit de wind, je weet wat dat betekent na driekwart jaar opgesloten te zijn. De hele verpleging hier wilde me wel begeleiden, maar m’n al te grote wens om zelfstandig te zijn speelt nog parten. En na dat heerlijke uitje reed ik even naar mijn diepbedroefde vrouw, een enorm contrast voor twee ooit zo gelukkige mensen. De schat huilde en schreeuwde “ik wil dood, help met alsjeblieft” En daar sta je dan: lente en zon en verse lucht en zo verdrietig als een mens maar kan zijn als je dit moet ervaren. Ik ben heel blij voor jou dat je waarschijnlijk ook even een ander zicht buiten je huis hebt gekregen. Hoop dat je dat nog vele keren mag ervaren. Wens je sterkte om verder door te gaan maar herken heel goed je problemen, die in feite niet oplosbaar zijn. Be strong Wim.

  5. oogwerkdotnl zegt:

    @ W.M.Kelderhuis

    Wim, je moest eens weten hoe blij ik ben weer van je te horen. Ik maak me best een beetje zorgen om jou. Wat fijn te lezen dat je zo genoten hebt van de buitenlucht.
    Daar staat dan weer verdriet tegenover. Verdriet vanwege de vreselijke omstandigheden voor jou en je vrouw. Zo’n wrang einde aan jaren van liefdevol geluk.

    Aan alle goede dingen komt een eind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s