Het belang van de juiste zuurstof-flow

Vandaag heb ik een welkome ontdekking gedaan. Mijn benauwdheid is waarschijnlijk het gevolg van een te grote hoeveelheid zuurstof die ik kreeg. Met een zuurstof-flow tussen de twee en drie liter, zat ik helemaal niet lekker in mijn ademhaling. Op de één of andere manier bleef ik maar happen naar lucht. Of niet echt happen maar te nadrukkelijk ademen. Het lukte mij al een poosje niet meer door de neus in te ademen en ook weer door de neus uit te ademen. Het uitademen ging steeds door de mond met getuite lippen om maar voldoende af te kunnen blazen. Nu ik de zuurstof-flow een stuk lager gezet heb, op zo’n anderhalve liter, lukt het me ineens wel weer rustig te ademen en zowel in als uit door de neus te ademen. Wat een heerlijk gevoel is dat. En waarom ben ik daar niet eerder op gekomen? De benauwdheid zat ‘m waarschijnlijk in het stapelen van kooldioxide. Nu er veel minder zuurstof de longen ingaat, wordt de kooldioxide niet meer gevangen onder een laag zuurstof. De zogenaamde airtrapping (waarbij kooldioxide opgesloten wordt in de longen onder een laag zuurstof) is waarschijnlijk een stuk minder ernstig geworden. Zou dat het zijn? Heb ik daarmee de oplossing gevonden?

Als longpatiënt word je steeds kundiger in de ins en outs van je eigen aandoening. Veel lezen, praten met mijn longarts dr. Ralph Koppers en goed luisteren naar wat hij zegt, en logisch nadenken geven mij steeds meer inzicht en kennis. Zelf vind ik dat enorm belangrijk. Veel longpatiënten hebben geen idee wat hun aandoening inhoudt. Voor mij zou dat een ramp zijn. Ik wil heel graag weten waar hij het over heeft als ik met dr. Koppers praat. Het is niet alleen voor mij, maar ook voor Ralph prettig te weten dat hetgeen we bespreken door beide partijen begrepen wordt.

Terwijl ik bovenstaande getypt heb, bleef mijn ademhaling rustig en kon ik door de neus in- en uitademen. Iets wat mij de afgelopen tijd niet meer gelukt is. Helemaal niet als ik vlot wilde doorschrijven zoals ik nu gedaan heb en doe. Van mijn bevindingen zal ik jullie op de hoogte houden. Als het zo lijkt te zijn zoals het zich nu openbaart, ben ik enorm blij met deze ontdekking. Ik kan dan weer op een makkelijker manier verder. En dat is altijd welkom, natuurlijk. Het belang van de zuurstof-flow is dus niet te onderschatten.

26 maart 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Het belang van de juiste zuurstof-flow

  1. johnny zegt:

    he hans wat tof dat je dat ondekt hebt ,ik zelf probeer al heel lang deze winter door me neus in te ademen en door de mond er weer uit ,helpt me enorm tegen de geforceerde ademhaling waar ik dan zoveel last heb ,normale mensen ademen ook niet zo diep, maar dat weet je niet omdat dat zo natuurlijk gaat,hoop dat het blijvend is Hans kan je mischien toch nog gaan zeilen groeten johnny

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ johnny

      Jij maakt het wel gelijk hel spannend. Weer zeilen! Dat moet ik eerst nog zien hoor. Als het al blijvend is dan is mijn kortademigheid bij geringe inspanning nog niet ineens verdwenen. Zou mooi zijn, dat wel maar… Neuh, vast niet.

  2. marjo zegt:

    wat een mooie ontdekking zo in het voorjaar!
    ik hoop dat het blijvend is en dat het je iets verlichting geeft hans!

    vriendelijke groet,
    marjo

  3. joy zegt:

    Yesssss dat is even goed nieuws..dat stapelen had ik al eerder gehoord.
    Even rust in rottijden..even weer normaal ademhalen zonder te happen.
    Want happen naar lucht is vermoeiend stressvol en ongezellig..dus hopen dat je
    even rust krijgt en je weer regelmatig met je scoot mobiel kunt genieten van het lentezonnetje!!

    liefs joy

  4. nel tromp zegt:

    Wat een positief en leerzaam blog heb je weer geschreven, ik steek er heel veel van op waarvoor mijn dank. Heerlijk dat het ietsie pietsie beter gaat, wat kan je daar blij van worden he, ik heb een paar keer een exacerbatie gehad en kon nauwelijks een glas optillen, ik denk dus dat bij jou heel vaak voorkomt, afschuwelijk om zo met ademen bezig te moeten zijn (eerste levens-behoefte) maar ik probeer ook altijd door mijn neus in en uit te ademen. maar kan buiten absoluut niet praten. maar wie ben ik om te klagen als ik jouw verhalen lees. Ik bewonder trouwens je stijl van schrijven met toch nog veel humor.
    vr, groeten, Nel

  5. Margo zegt:

    Wat een geluk dame dat ontdek hebt, maar conoleren de artsen niet de wijze waarop je ademhaalt? Als dit zo’n verschil uitmaakt zou dat gecontroleerd moeten worden, of jou erop gewezen moeten worden dat je manier van ademen erg belangrijk is.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Margo

      Natuurlijk is ademen belangrijk en in het Beatrixoord heb ik een tijdlang individuele ademtraining gehad. Maar… weten hoe het moet en het kunnen toepassen, zijn twee heel verschillende dingen als je enorm benauwd bent bent. Maar dat kun je pas merken als je er zo aan toe bent zoals velen met mij.

      Het ging hier ook niet om het ademhalen maar om de zuurstof-flow. Met de juiste zuurstof-flow komt het goede ademhalen vanzelf weer terug. Door de neus in en ook weer door de neus uit. Als je heel benauwd bent adem je kort door de neus in en langdurig door de mond met getuite lippen uit. De getuite lippen zorgen dan voor wat tegendruk in de longen zodat de kleine luchtwegen onderin niet dichtslaan.

  6. Margo zegt:

    Sorry, mijn tekst komt verminkt over, maar je begrijpt de strekking wel denk ik.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ Margo

      Ik begreep de strekking van jouw reactie wel maar begreep jij de strekking van mijn blog wel? Die ging niet over ademhalen maar over de juiste zuurstof-flow. Ademhaling was slecht een bijkomstigheid die vanzelf weer goed komt bij de juiste zuurstof-flow.

  7. W.M.Kelderhuis zegt:

    Een ontdekking die ik onlangs ook deed. Zuurstof op 3 : fout. te koude lucht en een verstikking dreigt, op 2 = beter maar soms op 1 1/2 . Ook helemaal zonder schijnt te kunnen. Een paar nachten geleden had iemand per ongeluk in de nacht mijn collector uitgezet. Ik werd raar, heel raar wakker, maar heb het gered. ( ook een methode van uthanasie ja ?) Niet doen, het is mooi weer, wens je een schiterende dag toe. Groet Wim.

    • oogwerkdotnl zegt:

      @ W.M.Kelderhuis

      Nee Wim, lijkt me geen fijne vorm van euthanasie. Euthanasie is sowieso niet mijn favoriete manier van vertrekken. Ik denk dat ik, ingeval van geforceerde levensbeëindiging, ga kiezen voor palliatieve sedatie. Lijkt me ook veel prettiger voor Anna.

      Ben jij tegenwoordig in een verpleeghuis, Wim? Ik had die indruk al na je laatste berichten. Je had het over hulp van de verpleging en nu dat iemand per ongeluk de concentrator uitgezet had, ’s nachts. Trouwens een concentrator is bij uitstek iets om vanaf te blijven als je er niks te zoeken hebt.

      Geniet van het mooie weer.

      Groet,
      Hans

  8. W.M.Kelderhuis zegt:

    Nee, ik ben sinds juni in Talmahiem Balk en Trijnie in Plantein, zelfde dak. Heb wel gesolliciteerd naar een verpleeghuis, maar daar kunnen ze geen copd gebruiken. Ik voelde me toen half dood en verschrikkelijk benauwd, maar ben nu weer een paar treden hoger, rijd naar en zit een uur per middag bij Trijnie, die niet stil kan zitten, steeds opstaat en onrustig loopt en zegt dat ik maar weg moet gaan want “zo ” heb je ( ik) geen leven. Het belangrijkste is dat ik weer begin te eten ( en liters bosbessensap drink) en anderhalve kg groeide in een maand. Toen ik me zo ellendig voelde kon ik geen glas omspoelen maar de “verpleging” is hier heel acceptabel, hoewel ze niet aangewezen zijn om als “dienstmeisje:” voor je te fungeren. Hoeft nu ook even niet meer, maar wat niet is kan komen en dat is soms niet best, heb ik ervaren tot dood willen toe. Nu dus maar even niet. Bedankt voor je belangstelling, je bent niet een klein keitje maar een flinke bink. Continnue and be happy Wim.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s