Een gekke gozer

Een gekke gozer. That’s me. Ik ben echt een gekke gozer. Voor de doorgewinterde lezer van mijn weblog, vertel ik hiermee waarschijnlijk niks nieuws. Hoe abnormaal ik werkelijk ben, doe ik nu uit de doeken. Ik acht mezelf niet geestelijk gestoord. Mijn gestoordheid is puur lichamelijk.  Een handicap of ziekte is het nauwelijks te noemen. Een afwijking wel. Hoe zit dat dan?

Welnu. Neem een dag als vandaag. De hele dag al, worstel ik door een hele slechte dag heen. Met als hoogtepunten een aantal behoorlijke aanvallen van benauwdheid. Verder de hele dag moeilijk ademhalen. Zelfs in rust als ik op bed lag. De hele dag voelde ik me als een vis op het droge. En dan ineens, vanavond, out of the blue, draait alles zich plotseling om en van het ene op het andere moment eindigt mijn slechte dag. Ik haal ineens weer makkelijk adem, mijn benauwdheid is verdwenen en ik voel me weer als een vis in het water. Dat is toch abnormaal? Of ben ik nou gek?

Dit soort fratsen haalt mijn lichaam regelmatig uit. Destijds in het MCL was ik ook zo slecht dat er ineens van alles besproken moest worden, in januari dit jaar, over levensbeëindiging. Ik zou een verschrikkelijk lijden tegemoet gaan als we geen actie zouden ondernemen. Van alles werd er uit de kast getrokken. Het palliatieve team van de thuiszorg werd gemobiliseerd en overleg vond plaats met diverse disciplines rondom mij. Nog voor alles in kannen en kruiken was, kwam dr. Koppers in mijn kamer binnen, keek me even aan en zei, “Ik zie het al, je bent weer behoorlijk opgeknapt.” En zo was het ook. Ralph had dit al eerder met mij meegemaakt en wist dus inmiddels van de hoed en de rand. Het onverwachte was weer geschied. En dit heeft mijn lichaam vaker gepresteerd. Op sterven na dood om dan heel snel weer als een blad aan een boom volledig om te draaien. Dit is begonnen in maart 2009, toen ik met een enorme longontsteking op een vrijdagmiddag in Nij Smellinghe te Drachten binnengebracht werd door de mannen van de ambulancedienst. De dienstdoende longartsen legden mij gelijk apart. Nog net niet in het mortuarium maar een koelboxje was daar al wel voor mij gereserveerd. Nog tijdens het weekend wat volgde op mijn opname. zou ik naar dat koelboxje verhuizen, was de algehele verwachting. Toen mijn eigen longarts, destijds drs. Henk Los, maandag bij mijn bedje stond, was hij helemaal van zijn stuk gebracht door wat hij in dat bedje aantrof. Een fitte, levenslustige man met heldere ogen en stem die eigenlijk wel weer naar huis wilde. Ongekend. Dit had de man nog nooit meegemaakt. Herstellen vanuit zo’n diep dal was natuurlijk niet compleet onmogelijk maar dan wel heel traag. Pas na langdurige, intensieve verpleging en niet zoals mijn lichaam vertoonde, binnen drie dagen. This must be powermagic, man. Hoe doet die man dat? Ik? Ik doe helemaal niks. Het is mijn lichaam die uit elk hoekje en gaatje voldoende energie weet te halen om de bacteriën te bestrijden. En met succes. Ook ik sta erbij en kijk ernaar.

Dus als uit mijn mond komt dat ik abnormaal ben, dan weet je nu waar ik het over heb. Want zeg nou zelf. Is dit normaal? Heb jij dit eerder meegemaakt? Ken jij lotgenoten wier lichamen een soortgelijk ziekteverloop tonen? Zelf heb ik het ook nog nooit gezien bij anderen. En ik ben toch heel vaak in ziekenhuizen geweest en heb daar heel veel meegemaakt. Maar dit…? Nee, dit heb ik ook nog nooit gezien. Ik ben dus echt een gekke gozer.

28 april 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Een gekke gozer

  1. Sandra zegt:

    Artsen hebben niet overal ’n antwoord op. Merk je iets van de opgehoogde prednison,of alleen stuiterende suikers? Hoop dat je vaker goede momenten mag hebben!
    Liefs

  2. jantien zegt:

    Hoi Hans, mij klinkt dit helemaal niet ongeloofwaardig in de oren. Ik vertel mensen ook regelmatig dat mijn dag er vaak een is van de heftigste pieken tot de diepste dalen. Fysiek en daardoor ook mentaal, maar waarschijnlijk in veel mindere mate dan bij jou. Het komt bij de omgeving maar al te vaak ongeloofwaardig over, of dat ik me aanstel of niet goed mijn best doe enz. enz. Fijn dat ik het nu ook eens van een ander hoor. Het is denk ik een kenmerk van deze rotziekte, die ups & downs.
    Jantien

  3. marion zegt:

    Herkenbaar. Mijn vader ( 78 met copd, al 14 jaar bij ons inwonend) heeft vaak gebalanceerd op het randje. Altijd weer een cadeau als hij opknapte.
    Ik lees je verhalen al een tijdje, en herken er veel in, wat mij weer heel veel begrip/steun geeft ivm mijn vader. Copd is voor de buitenwereld maar moeilijk te begrijpen.
    Dank je wel voor jouw blog, ik heb er veel aan.

  4. Ans Fidder zegt:

    Dag Hans,
    Zie Jantien…
    Die “bankschroef” werkt volautomatisch een er zit geen aan/uit knop op. Bedankt voor de blog. Peace and Love, ook voor Anna-Bella, Ans.

  5. joy zegt:

    mijn vader is ook z,on gekke gozer…..liefs joy

  6. Dirkje zegt:

    Hey Hans, zeg maar gerust een te gekke goser, en dan weet jij wel hoe ik dat bedoel.
    lieve groeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s