Ook Anna lijdt aan COPD

Mijn laatste loodjes worden steeds zwaarder. De ademhaling is nauwelijks nog als zodanig te typeren. Het is meer een geworstel om zo af en toe toch nog wat lucht binnen te krijgen. En om datgene wat er inzit er ook weer uit te krijgen is, zo mogelijk, nog een groter gevecht. De keus voor de titel van dit weblog in augustus 2010, was een gouden greep uit de mogelijkheden. “Hans’ Laatste Gevecht.” Nou, een gevecht is het. En dat het mijn laatste gevecht is, staat buiten elke vorm van discussie. Hierna hoef ik geen enkel gevecht meer te leveren.

Ik mag het dan moeilijk hebben, Anna heeft het deze dagen ook heel erg moeilijk. De Dood is te brutaal aan het rondwaren in onze nabije omgeving. In de nacht van 29 op 30 april overleed onze overbuurman, Hubert Smith. Hubert woonde nog niet zo heel lang met zijn echtgenote Betty bij ons in het complex. In de korte tijd heeft Anna heel veel contact met hen gehad. Zij schilderde samen met Betty, zong samen met Betty en kwam regelmatig bij hen over de vloer waar ze ook veel met Hubert sprak. Hubert was een warme persoonlijkheid die ongekend mooi kon vertellen. Oudejaarsnacht was eigenlijk de enige keer dat ik Hubert echt meegemaakt heb en daar ben ik dankbaar voor. Met Hubert en z’n gezin aan de borrel, daarna om middernacht naar buiten om een doos vuurwerk af te steken en hup, snel de warmte weer opgezocht in de teampost waar nog enkele bewoners zaten met personeel van het zorgteam. Daar aan de wijn gegaan en met z’n allen Pim Pam Pet spelen. Het was aangenaam, leuk en heel gezellig.
Maar Hubert is niet meer. Hubert is op reis gegaan. Nou ging Hubert altijd al veel op reis want ook gedurende zijn ziekbed namen zijn kinderen hem en Betty meerdere keren per jaar mee op vakantie. Hubert ging dan per ambulance. En de rest van de familie met eigen auto’s er achteraan. Kortgeleden nog, zijn ze met Hubert en Betty op die manier voor vier weken naar Frankrijk geweest. Echt geweldig vind ik dat. Bewondering en respect voor de kinderen en hun partners van Hubert en Betty Smith. Wie heeft er kinderen die zoiets nog doen? Echt waar, ze verdienen een Koninklijke onderscheiding tijdens de jaarlijkse lintjesregen. Wie draagt ze voor? Ik zal kijken of mij dat nog lukt en anders moet ik het nadrukkelijk delegeren.

De nacht na het overlijden van Hubert, kwam Anna’s vader Homme Wolthuizen te overlijden. Hier hoef ik verder niet op in te gaan want aan het overlijden van Homme heb ik een uitgebreide blog besteed. Al dit opeenvolgende overlijden gaat ons niet in de koude kleren zitten. Voor Anna is het helemaal wat erg veel. Zij ziet in gedachten ook mij op korte termijn vertrekken. Het ontgaat haar echt niet dat ik zo hard achteruit ga. Zij ziet heus wel hoe ik momenteel aan het vechten ben. Het mag dan mijn laatste gevecht zijn, voor haar is het machteloze toekijken er niet makkelijker door. Dat machteloze toekijken is net zo’n gevecht als de klachten zelf doorstaan. Anna is met mij aan het lijden. Zo mag ik dat gerust noemen. Ook Anna lijdt aan COPD.

4 mei 2012, Leeuwarden, Aldlân Oost, thuis

Advertenties

Over oogwerkdotnl

Levenslustige man, geboren in het jaar 1957 te Vlaardingen. Opgegroeid in Delfzijl en thans levend in de hoofdstad van Friesland. Zowel passief als actief muziekliefhebber. Kan drummen en een beetje gitaar spelen. Andere grote passie is zeilen. Bij voorkeur in een open boot maar vind het ook heerlijk om met een kajuitjacht op zee te zeilen of met een platbodem op het Wad. Gehuwd met Anna Wolthuizen die eind 1995 met een ernstige vorm van MS geconfronteerd werd. Zelf sinds enige jaren ernstige longproblemen. COPD Gold 4. Dit is de laatste fase van deze chronische ziekte. Waar Anna eerst de patiënt was en ik de gezonde partner, lijken de rollen nu wel omgekeerd. Vaak is Anna de betere van ons tweeën. Waar het zal eindigen en wanneer, is door geen mens met enige zekerheid te zeggen. Ook de longartsen kunnen geen enkele prognose schetsen. Dat ik niet heel lang meer te leven heb, denken ze wel te kunnen zeggen maar hoe lang "niet lang meer" dan is, weten ze ook niet. Natte vinger werk dus. En daar moeten we het dan maar mee doen.
Dit bericht werd geplaatst in Laatste gevecht en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Ook Anna lijdt aan COPD

  1. yvonne zegt:

    Hoi Hans en Anna,

    heb lang niet meer gereageerd, maar lees altijd wel alles. In de tijd dat mijn lief nog in het ziekenhuis lag met COPD heb ik meerdere keren gereageerd, helaas is hij 7 februari jl. overleden, hij was klaar met zijn laatste gevecht.
    De tijd hier gaat door, maar wat is het verschrikkelijk moeilijk zonder mijn lief. De zuurstof heb ik de eerste dag al uit huis gesmeten, net zoals alles medicjnen. nu heeft hij rust.
    Jullie zitten er nog middenin, mijn maag krimpt altijd samen als ik lees, herken het zo. Wil jullie heel, heel veel sterkte wensen,
    liefs,
    yvonne

  2. Dirkje zegt:

    Lieve Hans,
    Het is geweldig dat jullie elkaar zo na staan, want vooral in zo’n heftige periode is een soul maatje zo belangrijk. Maar dat weet je natuurlijk zelf ook wel. Ook ik heb al een tijdje niet gereageerd, weet gewoon niet wat ik kan zeggen naast alle welgemeende en oprechte opbeurende en troostende woorden van al je trouwe lezers. Ik hoop van harte dat je, samen met Anna, nog van een prachtige zomer mag genieten en dat dat rare lichaam van jou je nog even niet helemaal in de steek laat. Zal ik nog even een cliché plaatsen want dat kan ik niet laten. Ik vind je niet alleen een te gekke gozer, maar ook een topgozer. (zo steek die maar in je zak…;-) )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s